"Hyungဘာထိုင်လုပ်နေတာလဲ"

ခြံထဲကဒန်းပေါ်မှာထိုင်နေသည့်JuYeonကိုမြင်တော့Ericဘေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ဒီအတိုင်းပဲစဥ်းစားနေတာ"

"ဘာတွေစဥ်းစားနေတာလဲ"

"ငါJaeကိုဖွင့်ပြောရင်ကောင်းမလားလို့"

"ဖွင့်ပြောရင်ကောင်းမလားမဟုတ်ဘူးဖွင့်ကိုပြောသင့်တာ"

"ငါလည်းကြိုးစားကြည့်ပါသေးတယ်ဒါပေမဲ့ငါငြင်းခံရမှာကြောက်နေတာ"

"လာပြန်ပြီနောက်တစ်ယောက်..Hyungတို့နှစ်ယောက်ကလေတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ချစ်နေရဲ့သားနဲ့ကိုငြင်းခံရမှာကြောက်နေတာနဲ့ပဲမဖွင့်ပြောတော့ဘူးလား"

"ဟမ်....Ericမင်းဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ချစ်တယ်ဆိုတာ"

"ကျွန်တော်မှမပြောရင်Hyungတို့နှစ်ယောက်ဒီတစ်သက်ညားတော့မှာမဟုတ်ဘူးကဲပြောပြမယ်"

Flash back...
လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်ခန့်က....

JaeHyun JuYeonအခန်းထဲမှာသန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတုန်းစားပွဲပေါ်မှာတင်ထားတဲ့JuYeonရယ်Ericရယ်BoMinလေးရယ်အတူတူရိုက်ထားတဲ့ပုံကိုတွေ့သွားသည်။

JaeHyunလည်းထိုပုံလေးကိုကြည့်နေရင်းရုတ်တစ်ရက်ဘယ်ကတည်းကအခန်းထဲရောက်နေမှန်းမသိတဲ့Ericက

"Hyungကိုအဲ့လောက်တောင်သဘောကျတာလား"

"ဟင်...Ericဘယ်တုန်းကရောက်နေတာလဲ"

"ကျွန်တော်မေးတာအရင်ဖြေပါ"

"ဘာလဲ...ငါကBoMinလေးကိုကြည့်နေတာ"

"မလိမ်တတ်ဘဲနဲ့လိမ်ပြန်ပြီ.....Hyungကိုသဘောကျနေတာကျွန်တော်ကမသိရှာဘူးဆိုတော့"

"ဟာ...Ericကလည်း.....ဒါနဲ့Hyungအဲ့လောက်ထိသိသာနေလား"

"မသိသာပါဘူး...ကျွန်တော်ကတော်လွန်းလို့ရိပ်မိတာ....Hyungမဖွင့်ပြောချင်ဘူးလား"

"Ericကလည်းHyungတို့နှစ်ယောက်ကဖြစ်မှမဖြစ်နိုင်ဘဲဒါကတော့မပြောလည်းသိသာနေတာပဲကို"

"ဘာလို့မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ"

"သူကမိန်းကလေးတွေပဲကြိုက်တာမလားအဲ့တော့ဖွင့်ပြောမိသွားရင်Hyungအငြင်းခံရမှာကြောက်တယ်"

"Hyungကလည်းဗျာ....မကြိုးစားကြည့်ဘဲနဲ့ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ"

"ဟင့်အင်း...Hyungခံစားချက်ကိုတစ်သက်လုံးရင်ထဲမှာသိမ်းထားဖို့ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ"

Flash back end.....

"ဒါဆို....မင်းပြောချင်တာJaeလည်းငါ့ကိုသဘောကျနေတယ်ပေါ့"

"သိချင်ရင်ကာယကံရှင်ကိုကိုယ်တိုင်သွားမေးပါလား"

"Jaeဘယ်မှာလဲ"

"Hyungအခန်းထဲမှာအဝတ်ခေါက်နေတယ်"

Ericစကားဆုံးတာနဲ့ဒန်းပေါ်ကနေချက်ချင်းဝုန်းခနဲထကာအိမ်ပေါ်ထပ်ကိုJuYeonအမြန်ပြေးတက်သွားသည်။

အပေါ်ထပ်ကသူ့အခန်းထဲရောက်တော့အခန်းပေါက်ကိုကျောပေးကာအဝတ်ခေါက်နေသောJaeHyunကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

"Jae"

ခေါ်လိုက်တော့လှည့်ကြည့်လာသည်။

"JuYeon...ဘာလိုလို့လဲ"

JuYeon..JaeHyunနားလေးကိုသွားလိုက်ပြီးJaeHyunလက်လေးနှစ်ဖက်ကိုဖြေးဖြေးချင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။JaeHyunကတော့နားမလည်စွာဖြင့်ကြောင်နေလေရဲ့။

"Jae...ကျွန်တော်Jaeကိုပြောစရာရှိတယ်"

"ပြောလေ"

JuYeonလေပူတစ်ချက်ကိုခပ်ပြင်းပြင်းအရင်မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့အားယူကာ

"Jaeကိုကျွန်တော်ချစ်တယ်"

JaeHyunသူ့နားသူပင်မယုံနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်သွားသည်။ဘာတဲ့။သူတစ်ဖက်သက်ချစ်နေရတဲ့သူကသူ့ကိုချစ်တယ်တဲ့လား။အံ့သြသွား၍လက်ထဲကခေါက်နေလက်စJuYeonရဲ့shirtတောင်ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူပျော်သွားသည်။ပျော်လွန်း၍ဆွံ့အနေမိသည်။

"Jaeလည်းကျွန်​တော့်ကိုသဘောကျနေတာမလား..Ericပြောပြတယ်"

"ဟင့်အင်း....သဘောမကျပါဘူး"

JaeHyunဖြေလိုက်သည့်အဖြေကြောင့်JuYeonကိုင်ထားသည့်လက်လေးနှစ်ဖက်ကိုလွှတ်ချမိသွားသည်။

JuYeon's pov - စဥ်းတောင်မစဥ်းစားပေးတော့ဘူးပဲ။ငါထင်တဲ့အတိုင်းအငြင်းခံရတာပါလား။

သိသိသာသာမျက်နှာပျက်သွားတဲ့JuYeonကိုကြည့်ပြီးJaeHyunရယ်ချင်မိသွားသည်။

ချက်ချင်းပဲJuYeonရဲ့ရင်ခွင်ထဲကိုဝင်လိုက်ပြီးနားနားလေးကပ်ကာပြောလိုက်သည်။

"သဘောမကျဘူး..ချစ်ပဲချစ်တာ"

ထိုအခါမှပဲJuYeonမျက်နှာမှာကျေနပ်သည့်အပြုံးလေးရောက်လာတော့သည်။သူ့ကိုဖက်တွယ်ပြီးရင်ခွင်ထဲဝင်လာတဲ့JaeHyunကိုပိုလို့ပင်တင်းကျပ်စွာပြန်ဖက်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်ကြားထဲကိုဘယ်လိုလေမှတိုးဝင်လို့မရသည်အထိနီးကပ်တင်းကျပ်စွာဖက်ထားမိသည်မှာမိနစ်အနည်းငယ်ကြာသွားသည်။

တစ်ယောက်ကိုယ်သင်းနံ့တစ်ယောက်ရှူရှိက်နေရသည်မှာလည်းကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။ချစ်ရသူနဲ့ပတ်သက်လာရင်ကိုယ်သင်းနံ့လေးကိုကအစချစ်မိသည်။ဒါဟာလည်းအချစ်ရဲ့စွမ်းအင်ပင်။

အတော်အတန်ကြာအောင်ဖက်ပြီးသွားတော့နှစ်ယောက်သားခွာလိုက်ကြပြီးတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ပြီးပြုံးမိပြန်သည်။

JuYoenသိပ်မြတ်နိုးရပါတယ်ဆိုတဲ့အပြုံးလေးနဲ့ပြုံးလာတဲ့သူ့ချစ်သူလေးကိုကြည့်ပြီးကြည်နူးရပြန်သည်။

"Jae"

"ဟင်"

"တစ်ခုလောက်တောင်းဆိုချင်တယ်"

"ပြောလေ"

"ကျွန်တော့်ကို မောင် လို့ခေါ်ပါလားဟင်"

JaeHyunခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင်သူလည်းJuYeonကိုချစ်စနိုးလေးနဲ့ခေါ်ချင်နေခဲ့မိတာ။အခုတော့ဆန္ဒတွေပြည့်ဝသွားပြီပေါ့။

နှစ်ယောက်သားတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြည့်ပြီးကြည်နူးနေကြသည်မှာဘယ်လောက်ပင်ကြာသွားသည်မသိ။အပြင်ဘက်မှ

"ဦးဦးEric...Daddyအခန်းထဲကိုဘာတွေချောင်းကြည့်နေတာလဲ"

ဆိုတဲ့အသံလေးကြားတော့မှလွှတ်မိသွားသည်။အပြင်ကိုကြည့်လိုက်တော့သူတို့အခန်းထဲကိုချောင်းကြည့်နေတဲ့Ericရယ်..နေ့လည်တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ပြီးလို့ပြန်ထလာတဲ့BoMinလေးရယ်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

Eric's pov - BoMinရာဆက်အိပ်နေတာမဟုတ်ဘူးကောင်းခန်းရောက်နေတာကိုကွာ
..................

ညဘက်ထမင်းစားတော့Ericကသူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီးပြုံးစိစိနှင့်လုပ်နေသည်။

"မောင်နဲ့Jaeတဲ့...အဟိ😁"

"Eric!!! ထမင်းစားစရာရှိတာဆက်စားမလားမုန့်ဖိုးဖြတ်ရမလား"

JuYeonမှငေါက်လိုက်တော့ရုပ်ကိုမနည်းပြန်တည်ကာထမင်းစားရန်ပြင်လိုက်သည်။အပြောကတော့ထမင်းစားပါတယ်ပေါ့။တစ်ကယ်တမ်းကJaeHyunခွံ့ကျွေးနေရတာပါ။

"Appa...ထမင်းစားပြီးရင်သားသားနဲ့ပုံဆွဲကူပေးဦးနော်"

"အင်းပါ"

"ဒါနဲ့BoMinလေးပုံတော်တော်ဆွဲတတ်နေပြီပေါ့"

"ဒါပေါ့Daddyရဲ့Appaကူပေးတော့သားသားအများကြီးတော်လာတာ"

"ဟုတ်လားတော်တဲ့Daddyသားလေးကိုဆုချရမှာပေါ့ဘာလိုချင်လဲပြော"

"Umm...သားသားကိုအရုပ်အသစ်ဝယ်ပေး"

"ဟုတ်ပါပြီဒါဆိုမနက်ဖြန်အတူတူသွားဝယ်ကြမယ်"

"ရေးးး"

ထမင်းစားသောက်ပြီးသွားတော့JaeHyunကBoMinလေးကိုပုံဆွဲတာကူပေးပြီးEricနဲ့JuYeonကတော့စာကြည့်ခန်းထဲမှာအလုပ်လုပ်နေကြသည်။

အိပ်ချိန်လည်းရောက်တော့JaeHyunလည်းBoMinနဲ့Ericကိုသိပ်ခဲ့ပြီးအိပ်ရန်အခန်းထဲကိုလာလိုက်သည်။လာတော့အခန်းရှေ့မှာမအိပ်သေးဘဲရပ်စောင့်နေတဲ့JuYeon။

"ဟင်...မောင်...မအိပ်သေးဘူးလား"

ဒါဟာJaeHyunသူ့ကိုပထမဦးဆုံးအနေနဲ့မောင်လို့ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ကြားလိုက်ရတဲ့JuYeonအဖို့တော့JaeHyunသူ့ကို မောင် လို့ခေါ်လိုက်တဲ့အသံလေးကနှလုံးသားထဲကိုပျားသကာရည်လောင်းချလိုက်သည့်နှယ်ချိုမြိန်လွန်းနေသည်။

JaeHyunကတော့သူမေးတာပြန်မဖြေဘဲတောင့်တောင့်ရပ်ကာပြုံးနေတဲ့JuYeonကြောင့်လက်​မောင်းကိုအသာလေးပုတ်လိုက်သည်။

"မောင် မအိပ်သေးဘူးလားလို့"

"ဟမ်..အော်...Jae..အင်း...Jaeကိုစောင့်နေတာ"

"ဘာလို့လဲ"

"ဟို.....Jaeနဲ့အတူအိပ်ချင်လို့"

"ဟင်"

"တစ်ခြားဟာမတွေးပါနဲ့...ဒီအတိုင်းပဲဖက်အိပ်ရုံပဲအိပ်မှာပါ"

"အင်း"
.............

JuYeonအခန်းထဲအရောက်ကုတင်ပေါ်ရောက်တော့JaeHyunမှ

"အာ...ဟုတ်သားပဲ....ခေါင်းအုံးမယူလာမိဘူးသွားယူလိုက်ဦးမယ်"

"ဘာလို့သွားယူနေတော့မှာလဲဒီမှာလေ"

ပြောပြီးသူ့လက်မောင်းကိုပုတ်ပြတော့JaeHyunက

"အဲ့တာတော့ဟုတ်တယ်လေဒါပေမဲ့မောင်နာနေမှာပေါ့"

"မနာပါဘူးJaeရဲ့လာပါအိပ်ရအောင်"

JaeHyun လည်းJuYeonဘေးလေးမှာဝင်လှဲလိုက်ပြီးJuYeonလက်မောင်းလေးအပေါ်ကိုခေါင်းထားလိုက်သည်။

ထိုအခါJuYeonရဲ့ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်ကJaeHyunခါးလေးပေါ်ကိုလှမ်းဖက်လိုက်သည်။JaeHyunကလည်းJuYeonကိုပြန်ဖက်ထားသည်။

"မောင်"

"​ပြောလေJae"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်"

"ဘာအတွက်လည်းJaeရဲ့"

"အရာအားလုံးအတွက်လေ။Jaeစဥ်းစားနေတာအကယ်လို့မောင်သာJaeကိုအဲ့နေ့ညတုန်းကလာမကယ်ခဲ့ရင်အခုJaeဘယ်ဘဝရောက်နေမလဲဆိုတာစဥ်းစားမိရင်းနဲ့ကိုကြောက်လာတယ်"

"အော်..မဟုတ်တာJaeကလည်းမောင်ကတောင်လာတာနောက်ကျသွားခဲ့မိလို့Jaeကိုအားနာမိနေတာ...Jae...နောက်ထပ်အဲ့လိုအကြောင်းတွေထပ်မစဥ်းစားနဲ့တော့နော်Jaeစိတ်ဆင်းရဲနေတာမောင်မကြည့်ရက်လို့ပါ"

"အင်းပါမောင်ရဲ့Jaeထပ်မတွေးတော့ပါဘူး"

"Jaeချစ်တယ်နော်"

"Jaeကပိုချစ်တာ"

"ဟင့်အင်းမောင်ကအများကြီးပိုချစ်တာ"

"အင်းပါအင်းပါအခုတော့အိပ်ရအောင်"

ထိုနေ့ညလေးကBoMinလေးအခန်းထဲမှာကလေးကြီးနဲ့ကလေးလေးနှစ်ယောက်လည်းနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေကြသလိုနောက်တစ်ခန်းထဲမှာလည်းအရမ်းချစ်ကြတဲ့ကောင်လေးနှစ်ယောက်တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ဖက်ကာနှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်နေလေရဲ့။
____________________________________

Thanks for reading🌸