Laplapan

TYRONE'S POV

Pakiramdam ko ay hindi lang inuman ang mangyayari. Noong una ay tawanan at tuksuhan lang eh. Pero itong si Baldo, ibang klase talaga ang trip. Gusto niyang patunayan na kaya niyang magdala ng kahit anong trip.

Lahat kami ngayon ay nakapalibot sa mesa, nangangapa sa mangyayari.

Printeng nakaupo si Sam ngunit seryoso ang postura at itsura, ginagamay nya yata ang mga posibleng mangyayare. Si Jerome naman ay halatang kinakabahan pero tumatawa pa rin. Si Baldo, ayun at tumayo pa talaga.

"Ano? Tara?" tanong niya, sabay lapag ng baso sa mesa.

Natawa ako, ngunit batid kong kahit ano ang mangyare, hindi ako aatras. Hindi ako ganun. "Tangina, Bal, Gigil na gigil? Gusto mo ba talaga magtikiman tayo?"

"Bakit, natatakot ka?" mayabang na hamon niya.

"Hindi naman," usal ko, tumungga ulit ng alak. Tangina, ang init na ng sikmura ko dahil sa alak, pero mas mainit pa 'tong eksena sa harap ko. "Kung kaya mong panindigan, edi sige. Basta huwag ka lang bibigay."

Mukhang ito na talaga. Magtitikiman na kami magtotropa. Pakiramdam ko umuurong ang kalooban ko, hinahalukay ng kung ano. Gusto ko nang umatras, hindi naman kase ako mahilig tumikim ng lalake. Lalo na at tropa ko pa.

Pero may kung ano sa likod ng isip ko ang bumubulong na subukan ko... kung hindi ko magustuhan, aatras agad ako.

Lalong nadagdagan ang namumuong desisyon sa utak ko nang magsalita rin si Sam.

"Tama si Ty, Bal. Siguraduhin mo lang na hindi ka aatras," singit nya sa seryosong paraan, lalong hinahamon ang dedikasyon ni Baldo.

Mukha nang seryoso talaga sila sa mga pinag-uusapan namin. Maging ako ay pakiramdam ko nasasabik rin... tangina.

"Oo naman! Walang atrasan," si Baldo. Tiningnan niya si Jerome na parang inaasahan niyang sumagot ito. "Ikaw, Je? Ayaw mo? Natatakot ka ba?"

Sandaling naistatwa si Jerome bago ito sumagot.

"Putangina, ako pa ba matatakot?" bulaslas niya. Pero kahit itago niya ang kaba ay ramdam ko pa rin iyon sa boses nya. Tumungga ulit siya ng alak bago umayos ng upo. "Kung tikiman lang pala, kayang kaya ko 'yan! Gusto mo kainin ko pa butas mo ngayon eh."

"Yan ang gusto ko, palaban," ngirit ni Baldo, sabay lagok ulit. "Pero baka ako pa ang magpa-iyak sa inyo."

Hindi ko na alam sa mga oras na ito kung ano ang mararamdaman ko. Natutuliro ako, gusto nang umatras. Subalit sa kasamaang palad, nasasabik dahil maging ako ay tigang na.

Hanggang ngayon ay seryoso at halatang desidido talaga si Baldo, si Sam naman ay nakatutok sa alak ang paningin at nilalaro iyon ngunit batid kong tinitimbang din lahat ng posibilidad, habang si Jerome ay pinagpapawisan. Hindi na ako magugulat kung siya ang uurong sa usapan. Ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin niya ginagawa.

Ito na yata ang matinding inuman namin.

"Pwes," usad ko, sabay bangon at kuha ng bote ng alak, "simulan na natin."

Wala nang bawian. Nandito na, hindi na pwedeng umatras.

Tumayo rin si Baldo sa harap ng mesa at naghihintay kung sino ang maglalakas ng loob sa amin.

Tanging tunog lang ng malamig na gabing probinsya ang naririnig sa labas. Sa gitna ng aming katahimikan, ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming lahat. Nakikiramdam ang bawat isa.

"Ganito na lang..." usal ko, binali ang katahimikan habang nilalaro ang baso ko. Hindi ko alam bakit ako na ang gumagawa ng paraan para matuloy ito. Ganoon na yata ako katigang. Sumimsim ako ng alak, saka inilapag iyon at mariing tumingin kay Baldo. "Kung gusto mong patunayan na kaya mong gawin, Bal, ipakita mo. Sino gusto mong unang laplapin?"

Nagulat si Jerome dahil hindi niya rin inaasahan na manggagaling sa akin iyon, pero tumawa siya. "Pucha, Ty, ikaw yata ang tigang sa atin."

"Hindi naman," printeng sagot ko, sabay ngisi. "Pero syempre papalag ako kung sakaling... magtitikiman tayo."

Halos walang reaksyon si Sam, pero alam kong binubuo na niya sa utak ang desisyon niya.

Tumingin si Baldo sa amin isa-isa, ang ngiti niya hindi na biro. "Watch me..."

Nag-ingles pa siya pero bulol naman. Ngunit ganoon nalang ang bilis ng pangyayare.

Hindi ko alam kung sino ang unang lumapit. Pero bago pa man mag-dalawang-isip ang isa sa amin, naramdaman ko ang paglapit ni Baldo. Sa mas mabagal na galaw, lumapit siya kay Jerome, na parang iniisa-isa kung sino ang unang bibigay.

"Je..." bulong ni Baldo, mababa at medyo magaspang ang boses, nakakalasing katulad ng gin na iniinom namin. "Papalag ka ba? Kung hindi-"

Ngumisi si Jerome. "Inamo, Bal."

Inaasahan kong mag-papakipot pa sya nang ilang saglit, kaya nagulat pa ako nang siya na mismo ang unang umungos.

Malalim ang hinga niya. Tumayo siya sa harap ni Baldo, inilapit rito ang mukha, saka nanlilisik na ngumiti. "Tara, laplapan na," anyaya niya, bahagyang hinihigpitan ang hawak sa baso niya bago iyon tuluyang inilapag sa mesa.

Ngumiti nang pilyo si Baldo. "Aba, yan ang gusto ko sa'yo, Jerome. Hindi mo ako binibigo."

Pareho kami ni Sam na interesadong pinapanuod silang dalawa.

Biglang dumikit si Baldo kay Jerome, halos magdampi ang kanilang mga katawan. Napatigil kami ni Sam, napahugot pa ako ng malalim na hininga.

"Je..." bulong ni Baldo, halos dumampi na sa tenga ng tropa namin. "Hindi ka aatras?"

"Inang 'yan," sagot ni Jerome, pero hindi niya inalis ang tingin kay Baldo.

Hindi na nag-dalawang isip si Jerome. Itinaas niya ang kamay niya at hinawakan ang leeg ni Baldo, mahigpit pero hindi marahas. Hanggang sa... ang kanilang mga labi ay nagtagpo sa gitna.

Naputol ang paghinga ko. Nanlalaki ang mga mata, napalunok at napakuyom ang kamao.

Singbilis ng trin ang pagtakbo ng aking puso. Titig na titig ako kung paanong maglapat ang mga labi ng pareho kong tropa at... maglaban.

Una'y mabagal at parang nagtatantyahan pa, pero unti-unti itong naging mas mapusok. Naglaplapan sila sa harap namin ni Sam. Mapusok, walang umuurong, parehong nagpapagalingan lumaplap. Dila sa dila, bibig sa bibig. Tangina.

Bigla akong nakaramdam ng libog.

Unti-unti kong naramdaman ang pagkabuhay ng tarub ko.

"Tangina..." bulong ko, halos hindi ko namalayang lumabas iyon sa bibig ko.

Sa gilid ay si Sam na nanonood lang, ang mga mata niya ay hindi mapakali. Alam kong gusto niyang sumali, pero parang hinihintay niya ang tamang pagkakataon.

Hindi nagtagal, humiwalay si Jerome, naghahabol ng hininga. "Puta, Bal. 'Yon na 'yon? Mas magaling pa lumaplap kambing sa 'yo."

Pilyong ngumiti si Baldo. "Kakasimula pa lang natin, gago. Lulunurin kita sa laplap ko!"