Chào các bạn! Truyen4U chính thức đã quay trở lại rồi đây!^^. Mong các bạn tiếp tục ủng hộ truy cập tên miền Truyen4U.Com này nhé! Mãi yêu... ♥

Chapter Nineteen

A/n: This chapter is unusually short, due to my decisions that I would remove some unnecessary parts or might results to the reader's confusions. And this chapter have 3 POV change so yeah... I hope you don't mind.



Lukas's POV

Saktong-saktong natigil ang sasakyan sa harap ng main building nang makita ko si Cai na papasok palang. Sinabihan ko ang driver na itigil na ang sasakyan dahil baba na ako. Nang tumigil ito ay agad akong tumalon pababa at hinabol si Cai.

"Good morning!" Bati ko nang maaubutan ko siya, napa-igtad ito at hinampas pa ako nang bahagya. Napangisi ako habang naglalakad kami papuntang main building.

"'Wag ka nga manggulat!" ani nito kaya napahagikhik ako.

"Last day na ngayon, mamimiss kita." Sambit ko, nilingon niya ako bago napakunot ang noo.

"Mamimiss mo ako? Sure ka?" tanong nito na may halo pa na pang-aasar.

I nodded, insisting on what I said. "Oo naman! Mamimiss kita, pati mga kaklase natin, lahat kayo." sagot ko at bigla itong napasimangot.

"Oh? Bakit ka nalungkot?" Taka kong tanong,

Umismid ito, "Wala," sagot niya bago nagpatuloy sa paglalakad.

Bahagya akong natigilan at napakunot ang noo. Ano nanaman kaya ang nangyari doon? 
Napa-iling nalang ako bago nagpatuloy sa paglalakad bago siya sinundan.

Lumipas ang umaga at naging busy kami sa mga gawa sa university. Lalo na at pagsapit ng ala-una ay dumating na ang mga magulang para sa Honor's Assembly. Kami pa na mga first year ang nag-ayos ng meeting hall kaya naman pagod na pagod kami nang magdatingan ang mga ito.

"Andito ba si tita, Cai?" tanong ko kay Cairo habang sinisilip namin ang mga magulang na nasa meeting hall.

He hummed, "Oo ayon oh, naka-red." Tumuro siya sa gawi ng mga magulang kaya agad lumipat ang tingin ko doon.

"Eh sayo? Sinong a-attend?" tanong niya pabalik.

Nagkibit-balikat ajo, "Si dad yata or mom or baka 'yong tita ko or tito, pwede rin secretary ni dad." Sagot ko at tumingin sa kaniya, nakita ko na naka-awang ang mga labi nito.

"Alam mo sa dalawang sem na nakalipas hindi ko pa nakikita ang parents mo." Sagot niya at napatawa lang ako.

"Didn't I told you na busy sila lagi?" Turan ko at nanahimik lang siya. Sinasabi ko naman kasi sa kaniya na busy sila lagi, kaya madalang ko sila makita.



Grey's POV
"Cairo Asaiah Velasco." Everyone clapped their hands as our professors call the students on stage who earned high grades this year. 

I'm one of those students too! I'll feel ashamed of myself if I become a disappointment and do bad at school. I have nothing to worry anyways, I have foods to eat, clothes to wear, a bed to sleep and room to study. I have no problems at all, all I need is to study hard.

After the ceremony for first year, all the parents go to their children's assigned room. I just walk behind my mother's back as we make our way to our classroom.

I'm just sitting down on the floor, leaning by the wall and busy with my phone when Code suddenly tapped my shoulder and sat beside me. 

"What?" I asked, bored and have no emotions at all.

He grab something from the back pocket of his pants before handing it to me, "Ano 'to?" Taka kong tanong.

He hissed, "Basta, buksan mo na sa bahay niyo." he replied before standing up, leaving me dumbfounded. I look at the small envelope in my hand, at the back written 'Mamimiss kita!' which drew lines on my forehead.

I slowly shake my head before putting it inside my bag and just proceed on playing games on my phone. After the meeting, mom and I went home immediately since she have to go back to our company, leaving me alone at the house.

I threw my bag inside my closet, I walk towards my bag while removing my shoes and socks before throwing myself on the bed. 

"Finally, break."

Yago's POV

 Pagkatapos ng meeting ay nagpasama ako kay mama sa dorm para hintayin na ako. Pauwi na kasi ako ngayon sa probinsya kaya kailangan ko pa na asikasuhin ang mga gamit ko. Lalo pa at bawal pumasok ang mga magulang sa dorm rooms kaya ako lang ang pwedeng mag-ayos nito. 

Nakadalawang akyat-manaog din ako sa ramp para ibaba ang mga gamit ko. Nang makabalik ako sa kwarto ay napa-upo ako sa aking kama habang tinatanaw ang isang kama. 

"Diyos ko po, kinakabahan ako." bulong ko sa sarili ko habang hawak ang nakatiklop na papel. 

Nakalipas ang ilan pang segundo bago ako napahinga ng malalim at tumayo na. Naglakad ako papunta sa kama ni Hades at tumingin muna sa paligid, sinisigurado na walang nakakakita bago iniwan ang papel na iyon sa kama niya.

Agad akong napatakbo pabalik sa kama ko bago ibinato ang sarili ko doon. 

"Gago! Ano ba 'tong ginagawa ko!!?" Para akong tanga na kinikilig sa kama ko. 

Umupo na ako bago inayos ang damit at buhok ko at naglakad papalabas ng kwarto. Parehas kaming nagulat ni Hades nang magkabungguan kami sa pinto. 

"Yago--"

Napakagat ako sa pang-ibaba kong labi bago siya niyakap, "Yago, baka may makakita stha atin!" Nauutal niyang turan, napangiti ako bago kumalas sa yakap at nakahawak sa magkabila niyang balikat.

"I'll miss you, kitakits sa probinsya!" Paalam ko bago mabilis na tumakbo palabas, sana makita niya ang sulat ko.

Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com