Mijn handen rusten op Rose haar heupen en haar handen liggen in mijn haar. Zachtjes bewegen we mee op de muziek. Voor een paar seconde sluit ik mijn ogen en druk een snelle kus op haar slaap.

Rose draait zich naar me om en glimlacht.

'Zullen we even naar buiten gaan?' vraagt ze.

Ik knik en ze pakt mijn hand vast. Ik wring ons een weg door naar buiten. Als we door de keuken heenlopen werp ik de barman nog een dodelijke blik toe, waarna hij snel weg kijkt.

Eenmaal buiten laat Rose mijn hand los. Ze loopt naar de muur toe en laat zich er tegen aan zakken.

Ik loop vragend naar haar toe en hurk voor haar neer.

'Gaat het?' vraag ik en pak haar handen vast.

Ze kijkt op en glimlacht zwakjes naar me.

Ze leunt wat naar voren, waardoor haar volle lippen de mijne kort raken.

'Ik hou van je, Mitch,' fluistert ze.

'Ik ook van jou,' verlaten de woorden mijn lippen.

Ze glimlacht naar me. Die glimlach maakt heel mijn dag goed. Als ik die zie weet ik dat alles echt is, dat het geen droom is. Er is daadwerkelijk een lichtpuntje aan het einde van de tunnel.

De fabel die ik jaren lang niet geloofde blijkt toch te kloppen. Het is Rose.

'Tortelduifjes! Komen jullie nog?!' roept Thomas.

Ik draai me om en gebaar dat we eraan komen.

'Als je naar huis wil kan het ook hoor,' zeg ik en kijk haar nog een keer bezorgd aan.

'Het gaat prima, Mitch,' glimlacht ze en drukt een kus op mijn wang.

Ik help haar overeind en met mijn hand op haar onderrug leidt ik haar naar binnen toe.

Binnen is de dansvloer leeg gemaakt en iedereen zit op de grond. Midden in de cirkel staan een paar flessen drank.

Nou, hmm wat zouden we gaan doen?

Ik denk een drank spel, of zit ik er nu compleet naast?

#

Mijn hoofd draait, dus ik besluit op de bank te gaan zitten. Als ik opkijk zie ik Rose op me afkomen lopen.

Ik glimlach naar haar.

Of naar haar tweelingzus?

Het zijn er in een keer twee...

Verwarrend.

'Hey vriendje, hoe staat het ermee?' grinnikt ze en gaat op schoot zitten.

Haar handen legt ze achter mijn nek en kriebelt in mijn haar.

'Hey,' is het enige antwoord wat er lacherig uitkomt.

'Je hebt net echt te veel op of niet soms?' grinnikt Rose, maar zelf ik zie dat ze bezorgd is.

'Ik ben niet dronken,' slis ik.

Grootste leugen ooit, maar dat zal ik nooit toegeven.

'Nou, zullen we dat eens testen, als we naar huis lopen?' vraagt ze.

Ik kijk om me heen en zie dat het inderdaad al een stuk rustiger is.

'Ik zit net goed,' zeg ik en sla mijn armen om Rose heen en druk haar stevig tegen me aan.

'Mitch,' lacht ze en probeert me bij mijn schouders wat terug te duwen.

Ik laat mijn armen verslagen naast me neervallen.

'Ga je mee?' vraagt ze en staat op.

Ik haal een keer diep adem en knik. Ik  sta op in de hoop dat mijn duizeligheid wat is gaan liggen. Wat het gek genoeg een beetje is.

Samen waggelen we naar buiten, want lopen kan je het bij mij niet noemen.

Buiten struikel ik bijna over iemand zijn been, want ja dat is toch een goede plek om ineens te gaan liggen.

'Rose?' vraag ik als ze ter ondersteuning haar arm stuntelend om me heen slaat.

Ze is er zelf niet helemaal bij, maar ze probeert het wel.

'Hmm,' mompelt ze en kijkt kort op als we de straat opstuntelen.

Ik glimlach en druk een kus op haar slaap.

#

Geloof het of niet, maar we zijn veilig bij Rose thuis gekomen. Rose voelt een paar keer in haar zakken, maar komt al snel tot het volgende besef.

'Mijn sleutels,' zucht ze en laat haar hoofd vallen.

Ik met mijn geniale hoofd haal mijn schouders op en druk op een van de twee bellen die voor me hangen.

'Mitch,' sist Rose.

Na een minuut of twee wordt de deur opengedaan. Rose haar vader staat gapend in de deur.

'Wat zien jullie eruit,' gaapt hij.

Rose praat nog kort met hem, maar ik ben niet echt meer op aan het letten.

Er wordt aan mijn arm getrokken.
Rose kijkt me met grote ogen aan.

'Ga je mee naar boven?' vraagt ze.

Ik gaap een keer en knik.
Ik loop nog na-stuntelend met haar mee naar boven. Ik volg Rose haar kamer in.

'Wil je hier slapen, bij mij? Of in de gastenkamer?' vraagt ze en wipt zenuwachtig op haar voeten heen en weer.

Ik glimlach en leun naar Rose toe. Ik druk een kus op haar lippen.

'Waarom zou ik ergens anders willen zijn dan bij mijn vriendin?' vraag ik.

Rose glimlacht en kijkt naar de grond.

'Maar ik ben echt heel moe, dus als je het niet erg vind,' grinnik ik en gebaar naar het bed.

'Ow ja tuurlijk,' zegt ze en loopt naar haar kast toe.

Ik trek mijn broek en shirt uit, waarna ik snel onder de dekens kruip.

Ik kijk op en zie Rose in een licht roze nachtjapon naar me toe lopen.
Nou ik zweer het mijn hart sloeg een klop over.

Het matras deukt zachtjes naast me in. Rose kruipt tegen me aan en drukt een kus op mijn wang.

'Slaap lekker Mitch,' zegt ze.

'Welterusten Rose,' mompel ik voor ik mijn ogen sluit.

Hey mensjes,
Ik vind deze twee toch en partijtje schattig.

Vergeet dat sterretje niet in te kleuren.🌟

Groetjes Roos