'Dat heb je goed opgelost,' zegt Mitch tegen me als we samen het ziekenhuis uitlopen.

Hij moet nog een paar pijnstillers slikken en over een tijd mogen de hechtingen er uit, maar hij mocht net als ik naar huis.

Jess en Thomas lopen voor ons uit.

De paparazzi is gelukkig weg. Ik heb mijn agente een verhaal laten verzinnen. Dat heeft ze toch goed gedaan, want binnen een uur was iedereen weg.

Ik grinnik en tik speels met mijn arm langs de zijne af.

Hij lacht terug en schudt zijn hoofd.

'Rose, het spijt me. Ik had je nooit mee naar binnen moeten sleuren,' zegt Mitch ineens.

Hij pakt mijn handen vast en kijkt me recht aan.

Ik schrik een beetje van de intense houding die hij uitstraalt.

'Dat heb je al gezegd,' lach ik het weg.

'Ik wou gewoon dat je weet dat ik het meen,' zegt hij.

Een van de twee handen laat hij los en loopt door. Mijn rechterhand nog steeds vasthoudende.

Als hij merkt dat ik maar naar onze handen blijf kijken laat hij me snel los en schraapt ongemakkelijk zijn keel.

'Mitch het is goed,' fluister ik en laat mijn hand weer in de zijne glijden.

Het lijkt wel of onze handen voor elkaar zijn gemaakt. Ze passen perfect in elkaar.

'Jongens wij zijn weg. We zien jullie wel!' roept Thomas.

Hij zwaait naar ons en Jess volgt zijn voorbeeld.

Niet veel later slaan ze een straat in. Mitch en ik lopen door.

We komen langs het park af waar ik Mitch slapend aantrof.

Hij stopt voor de ingang met lopen.

'Ik moet even euh-,'

'Dingen doen, daar,' zegt hij en wijst over zijn schouder naar het park.

'Mitch, je gaat toch niet weer daar slapen. Harold is opgepakt,' benadruk ik en houd zijn hand iets steviger vast.

'Luister Rose. Jouw wereld zit misschien anders in elkaar, maar dat ben ik niet. Dit is mijn wereld, dat is het al jaren geweest. Je kunt of terug gaan naar je luxe huis of je accepteert het,' zucht hij en laat nu wel mijn hand los.

Ik slik een keer .

'Sorry,'

'Het geeft niet,' mompelt hij en kijkt weg.

Ik loop langs hem af het park in. Hij kijkt me vragend na.

'Pepperwood, wat ga je doen?'  vraagt hij roepend.

'Jouw wereld accepteren. Ik slaap hier vannacht,' zeg ik en kies een van de bankjes uit.

Mitch schudt verbaasd zijn hoofd en lacht dan spottend.

'Jij wilt de hele nacht op een houten bankje slapen,' lacht hij.

Ik knik en ik ga op het bankje liggen.

Wouw dit ligt echt onhandig. Hier kan je toch niet op slapen? Wat nou als het ook nog gaat regenen. Dan worden we ziek. Misschien is dit geen geweldig idee.

'Okay,' zegt Mitch en haalt zijn schouders op.

Hij gaat naast me op het bankje zitten. Hij strekt zich een keer uit en laat zijn armen om zijn schoot vallen.

'Mitch misschien is dit geen goed idee, je komt net uit het ziekenhuis,' probeer ik hem om te praten.

'Jij ook,' zegt hij met een nep glimlach.

'Ja maar jij hebt je hechtingen,' zeg ik.

Hij rolt zijn ogen en kijkt voor zich uit.

'Wat?' vraag ik zacht.

'Ik wist dat je dit niet zou willen. Je snapt het gewoon nog steeds niet. Ik kan niet weg, ik heb geen geld om naar een hotel te gaan. Niet iedereen heeft die luxe,' zegt hij en kijkt me kwaad aan.

Ik krimp in elkaar.

'Zo bedoelde ik het niet,' zeg ik zacht.

'Ik wil alleen niet dat-,' begin ik.

Ik kan mijn zin alleen niet afmaken. Ik weet namelijk helemaal niet wat ik wil.

Als ik hier bij Mitch blijf moet ik heel de nacht hier slapen, maar dat zal Mitch waarschijnlijk niet vergeten.

Als ik naar huis ga kan ik op tenminste in een bed slapen.

'Ahh shit,' vloekt Mitch.

Hij wiebelt naast me ongemakkelijk naast me heen en weer.

'Wat?' vraag ik niet begrijpend.

'Kyra,' zegt hij.

Hij wil haar echt niet zien, puur omdat zij hem niet wilt zien.

'Alsjeblieft help,' zucht hij.

Kyra kijkt ons aan en loopt deze kant in.

'Dit is eenmalig,' zeg ik zuchtend.

Ik ga bij hem opschoot zitten. Hij kijkt me vragend aan.

'Rose wat doe je?'

Mijn handen gaan door zijn haren heen en ik kijk half over mijn schouder of Kyra ons ziet.

Mitch legt zijn handen op mijn obderrug.

Kyra kijkt ons recht aan.

'Rose, ow okay-,' mompelt hij als ik mijn lippen op die van hem druk.

Mitch en Rose vinden het wel degelijk leuk om eljaar te zoenen voor mensen die elkaar niet uit kunnen staan😉

Vergeet dat sterretje niet in te kleuren mijn kleine oempaloempa's.🌟

Groetjes Roos