'Je hebt wat,' lacht Jess door de telefoon heen.

'Ja ja ik weet het, maar we moeten onder die foto uitkomen,' zucht ik.

Ik gooi een t-shirt op mijn bed neer.

'Jess, Mitch staat over een kwartier hier,' zucht ik.

'Nou zet je camera dan aan,' lacht ze.

Ik doe wat ze zegt en ze staat inspecterend in haar camera te kijken.

Ik grinnik en richt mijn telefoon op de kledingkast.

'Pak dat licht roze hemdje eens,' zegt ze.

Ik doe wat ze zegt en pak het uit de kast.

'Oeehh ja, en dan met een zwarte broek, heb je nog een enkelbandje?' vraagt ze.

Ik vis de broek uit de kast en zoek in een lade naar een enkelbandje. Ik vind een zilveren met een hartje eraan.

'Je bent klaar,' glimlacht ze.

'Top! Dankjewel Jess,' zucht ik opgelucht.

Ze wuift het weg.

'Maar als je Mitch kwetst moet ik je nagels breken. Haha nee grapje,' lacht ze.

Ik schud lachend mijn hoofd.

'Succes,' glimlacht ze.

Ik glimlach dankbaar terug en zwaai. Ze zwaait terug en beëindigt het gesprek.
Zo snel als ik kan kleed ik me om. Hopelijk ben ik nog op tijd.

#

Ik maak de deur open. Mitch staat nonchalant te wachten. Hij heeft een zwarte ripped jeans aan. Het metaal van de riem scheidt de broek van zijn zwarte sweater.

'Hey,' zegt hij droogjes.

'Heey,' zeg ik terug.

'Zullen we gaan?' vraagt hij.

Ik slik en knik.

Hij pakt mijn hand vast en leidt me naar zijn fiets.

'Okay, ik ga eerst fietsen en dan moet je springen anders kan ik het niet,' lacht hij.

Ik grinnik en knik. Ik ben blij dat ik mijn gympen aan heb gedaan. Die lopen vele male fijner.

Mitch stapt op en fiets langzaam. Ik snel er naartoe en spring soepel op zijn fiets.

'Haha goed bezig,' lacht hij.

Ik weet niet goed of ik hem vast moet houden of de bagagedrager. Voor de zekerheid kies ik voor de bagagedrager.

'Je moet me wel vasthouden, anders val je nog,' mompelt hij.

Net hard genoeg zodat ik het kan horen. Meteen doe ik wat hij zegt en sla ik mijn armen om hem heen.

#

Er kijken al verschillende mensen  naar ons. Mitch parkeert de fiets bij het restaurantje.

'Heb je gereserveerd?' vraag ik.

'Natuurlijk niet,' zegt hij.

Hij gebaart dat ik als eerst naar binnen mag als hij de deur openmaakt.

Door de deur staat een vrouw achter een desk.

'Hadden jullie gereserveerd?' vraagt ze.

Voor ik nee kan zeggen is Mitch me voor.

'Ja, op naam van Foley,' zegt hij.

Ik schud lachend mijn hoofd. Mitch grinnikt zacht naar me.

De vrouw loopt voor ons uit als teken dat we haar kunnen volgen.

Mitch zijn hand rust op mijn onderrug.

Zijn adem kietelt langs mijn nek.

'Heb ik al gezegd dat je er mooi uitziet vanavond,' zegt hij in mijn oor.

Ik kan er niks aan doen. Mijn wangen voelen warm aan. Snel schud ik glimlachend mijn hoofd.

'Nou, bij deze dan. Je ziet er mooi uit Rose,' glimlacht Mitch terug.

De vrouw wijst ons de tafel aan.

Mitch gebaart dat ik op de stoel kan gaan zitten. Ik doe wat hij vraagt. Hij schuift mijn stoel aan en gaat tegenover me zitten.

'Gentleman,' grinnik ik.

'Moet kunnen toch,' mompelt hij.

Ik schud lachend mijn hoofd. Dezelfde vrouw komt aan met de twee menukaarten.

'Kan ik jullie alvast iets te drinken aanbieden?' vraagt ze vriendelijk.

'Doe mij maar een rosé,' zeg ik en klap de menukaart open.

'Ik een pilsje,' zegt Mitch.

'Komt eraan,' zegt ze en loopt weg.

Ik kijk even het restaurant rond. Veel mensen kijken ons aan. Eerst naar mij en dan vragend naar Mitch.

Ineens voel ik dat iemand mijn hand vastpakt. Ik kijk op en kijk recht in de ogen van Mitch.

'Even geloofwaardig doen,' glimlacht hij.

Ik grinnik en laat mijn hoofd voor minder dan een seconde hangen.

Twee zachte lippen drukken een kus op mijn hand. Mitch. Hij kijkt grijnzend op.

'Wat? Dat heb ik altijd al eens willen doen,' lacht hij.

'Je bent gek,' grinnik ik.

In mijn ooghoek zie ik een flits. Ik kijk opzij. Sommige mensen zijn stiekem foto's aan het maken.

Ik kijk glimlachend naar Mitch. Hij houdt zijn hoofd wat schuin en kijkt glimlachend terug.

'En hier zijn de drankjes,'

Ahh ze worden onderbroken.
Wie vind ze nog meer leuk samen?

Vergeet ze niet sterloos achter te laten. 🌟

Groetjes Roos