i just got out of the lab and bump to someone. i was going to apologize, but jimin's face surprised me. i worriedly ask him, "anong nangyari?"

hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya at tinignan sa kaliwa't kanan dahil may pasa siya at halatadong nabugbog. he yelped in pain and grab my wrist, "chan-nim, it hurts- let go."

i pulled my hands back at nagpamewang, "alangan sasakit, ano bang ginawa mo?"

he tsked and look somewhere else to avoid contact, "nauna naman sila."

huminga ako ng malalim at hinila siya papasok sa lab, pinaupo ko siya sa silya at tumungo sa aparador kung saan may first-aid kit. kinuha ko yung box at umupo sa tabi ni jimin, sinimula ko nang linisin ang sugat niya sa mukha.

wala sa sarili kong napalunok nang nagpapahid na'ko sa dulo ng plump niyang labi, he hissed in pain and glare at me. i only rolled my eyes and gently tap the bud on his.

katapos ay ibabalik ko na sana ang box pero pinatigil ako ni jimin gamit ang paghila sa labcoat ko dahilan mapatingin ako. nabigla ako dahil eksaktong naramdaman ko ang labi niya sa pisngi ko.

"salamat!" tsaka ko lang namalayan na dali siyang umalis. nakatayo lang ako dun, hinawakan ang pisngi kong nahalikan. ramdam ko ang pag-iinit ng magkabilang pisngi ko.

normal ba yun na pasasalamat?