a08
nag ring ang school bell, sinasabing lahat ng mga tao sa loob ng paaralan ay maaari nang umalis. i check my watch at exact 5pm, huminga ako ng malalim at tignan ang jars sa loob ng chiller.
inayos ko na ang mga gamit ko, mga tool at equipment na ginamit ko. napansin kong may file na naiwan si ms. suae, kinuha ko 'yon para ibigay kung sakaling madadatnan ko siya palabas, okaya sa office niya nalang.
chineck ko ang phone ko, still expecting a text from him. i know i should stop, but i feel like something's off.
dinesisyon ko nang umalis ng lab, at nakita kong may kausap si ms. suae na tinatago ng pader. lumapit ako para ibigay ang files pero napahinto ako dahil nakita ko ang pamilyar na lalaki. nagtama ang tingin namin, tsaka lang nabitaw dahil nalaglag ko ang file na hawak-hawak ko.
ms. suae noticed my presence and pick it up, "oh, ms. chan."
agad ko naman din pinulot ang nagsikalat na mga papel. tumulong din si jimin, nagtama pa kami ng kamay. ramdam ko ang pag-iinit ng pisngi ko.
after that, "yung f-file.. naiwan mo sa lab ko." saad ko kay ms. suae. ngumiti siya at nagpasalamat, "pasensya na."
tumango nalang ako. nakita ko ang pagtatago ni jimin sakaniyang mukha na puros sugat at bugbog. ms. suae then continue, "alis na ako. iwan ko na kayo, ha?"
bago pa matawag ni jimin ay umalis na siya. kami lang dalawa dito sa gilid ng hallway. napalunok ako dahil hindi man lang siya magsalita, patuloy lang siya na nakatayo.
"jimin, alam ba ng magulang mo 'to?"
"ms. suae contacted them."
"ba't di mo man lang sinabi sa'kin?" may bakas na lungkot ang aking pagtatanong sakaniya, napahawak pa ako sa aking dibdib.
he bit his lower lip and clench his fist. he glared at me, "kasi ayokong pahirapan ka."
"ha?"
"chan-nim, istudyante ako, ikaw naman ay titser, age gap, at isa 'tong tinatawag nilang scandal." sa sinabi niya, para bang gusto niyang umiyak sa harap ko.
"jimin," hindi ko alam ang sasabihin ko. tama naman siya. illegal kung magd'date kami, mabuting solusyon ay iwasan ang isa't isa.
namalayan ko ay lumuluha na ako, jimin was going to approach when i stopped him with my palm. tinago ko ang mukha ko sa braso ko, humihikbi ako.
"chan-"
"tama ka. hindi tama 'to, mabuti ngang ginawa mo 'to na hindi ako kinakausap ng harapan." sabi ko at wala sa sarili kong tumakbo palayo.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com