~She breaths flames from walking through Fire.
They say eyes can tell a life story... And hers recount battles while fighting in Hell.

{Τριτοπρόσωπη αφήγηση}

«Eric... Ericccc... ERIC!»

«Σου το ορκίζομαι πως αν σε ξανά ακούσω να φωνάζεις θα φυτέψω εγώ ο ίδιος μια σφαίρα στην καρδιά σου!»

Η Sky γέλασε δυνατά στα απειλές του καραφλού άντρα που στεκόταν έξω από την πόρτα της ως φύλακας από την στιγμή που μπήκε μέσα σε εκείνο το δωμάτιο.

Έγυρε το κεφάλι της προς τα πίσω συνεχίζοντας να έχει αποτυπωμένο ένα ψεύτικο χαμόγελο στα ξεραμένα της χείλη.

Κοίταξε τον άντρα που την παρακολουθούσε άγρια από το παραθυράκι της σιδερένιας πόρτας και απόρησε φωναχτά τις σκέψεις της.

«Ποια καρδιά;» τον ρώτησε ειρωνικά ενώ συνέχισε να γελάει κουνώντας το κεφάλι της πέρα δώθε, προκαλώντας μια έκφραση απορίας στον άντρα με τα μαύρα.

Είναι σίγουρα τρελή. Κατέληξε μέσα από τις σκέψεις του σε ένα συμπέρασμα, πριν γυρίσει από την άλλη παίρνοντας το βλέμμα του μακριά από την δεμένη κοπέλα στην καρέκλα.

Την είχαν δέσει με χοντρές αλυσίδες μιας και η νεαρή δολοφόνος είχε καταφέρει να σκίσει το σκοινί από την πρώτη νύχτα.

Πλέον είχαν περάσει τουλάχιστον τρεις μέρες που ήταν εκεί μέσα αλλά κάθε μέρα της έμοιαζε το ίδιο.

Μάλωνε με τον Eric, ο οποίος εξαφανιζόταν ανά διαστήματα αφήνοντας κάποιον άλλον στην θέση του, όταν ο ίδιος την πίεζε να φάει κάτι από τα άνοστα, βουτηγμένα στο αλάτι φαγητά.

Δεν είχε βάλει μπουκιά στο στόμα της. Τα μάτια της ήταν μονίμως κόκκινα και μαύροι κύκλοι χαλούσαν το υπέροχο πράσινο των ιρίδων της. Τα χείλη της ήταν ξερά και τα χέρια της είχαν γεμίσει πληγές από της πολλές φορές που προσπάθησε να ξεφύγει ενώ όλο της το σώμα πονούσε εξαιτίας της καρέκλας.

Λίγες μόνο ημέρες εκεί μέσα και είχε αρχίσει ήδη να τρελαίνεται.

Άλλα η διαβολική ομορφιά της δεν είχε χαθεί.

Βήματα ακούστηκαν έξω από την πόρτα και από την φωνή που ήχησε καθαρά στα αυτιά της κατάλαβε ότι ήταν του Eric.

«Συνέβη κάτι καινούργιο;» ο Eric ρώτησε το πιστό του μέλος ρίχνοντας μια ματιά μέσα από το μικρό παραθυράκι.

Ο άντρας ξεφύσηξε πιάνοντας καλύτερα το όπλο στο χέρι του «Αυτό το κορίτσι είναι τρελό» μουρμούρισε.

Ο Eric γέλασε στα λόγια του αλλά δεν έκανε τον κόπο να του απαντήσει κάτι.

Ναι, είναι σίγουρα τρελή.

Αλλά όχι τόσο τρελή για να αντέξει εδώ, αυτό δεν είναι μέρος για ένα ελεύθερο κορίτσι σαν αυτή.

Διώχνοντας διακριτικά τον φαλακρό άντρα ξεκλείδωσε την σιδερένια πόρτα, κάνοντας την είσοδο του μέσα στο δωμάτιο.

Η Sky δεν σήκωσε το κεφάλι της να τον κοιτάξει πάρα μόνο είχε μείνει με ένα κενό βλέμμα να παρατηρεί το σκοτάδι που ξεχείλιζε από το μικρό παράθυρο που βρισκόταν πίσω της.

Ο Eric στάθηκε μπροστά της χαμηλώνοντας τον κορμό του προς το μέρος της έτσι ώστε να την παρατηρεί καλύτερα καθώς περίμενε να του κάνει την γνωστή ερώτηση.

«Πότε θα με αφήσετε να φύγω;»

Ο κουστουμαρισμένος άνδρας ξεφύσηξε.

Θα φύγεις σύντομα,αλλά δεν ξέρω πως...

Ζωντανή ή νεκρή;

Γύρισε να τον κοιτάξει μόνο όταν τον είδε να σέρνει ένα σιδερένιο μπολ προς το μέρος της. Το μπολ είχε μέσα σούπα. Αλλά κανείς δεν ήξερε τι ακόμα περιείχε μέσα.

Η Sky στριφογύρισε τα μάτια της.

Τι ήταν σκύλος; Να κάνει ότι της έλεγαν οι άλλοι; Είχε μεν φτάσει σε μια άθλια κατάσταση αλλά ποτέ δεν θα έπεφτε στο επίπεδο να υπακούει σε κάθε διαταγή κάποιου άλλου και να τον αφήνει να της συμπεριφέρεται έτσι. Είχε αντιμετωπίσει και χειρότερα.

«Πρέπει να φας» την κοίταξε στα μάτια και νοητά έπιασε τον εαυτό του να κατηγορεί τον ίδιο για την απαίσια κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κορίτσι μπροστά του.

Η Sky κούνησε το κεφάλι της «Δεν πεινάω»

«Πρέπει να φας» επανέλαβε ο Eric προσπαθώντας να μην χάσει ξανά την ψυχραιμία του.

Πεισματάρικο, εκνευριστικό κορίτσι.

«Γιατί να φάω; Για να με ποτίσετε και άλλο με ναρκωτικά όπως με εκείνη την ένεση;» ρώτησε ειρωνικά, κοιτώντας τον με μάτια που πετούσαν φλόγες.

Αν το βλέμμα μπορούσε να σκοτώσει, ο ίδιος θα ήταν ήδη νεκρός.

«Πόσες γαμημένες φορές θα σου πω ότι δεν το έκανα εγώ;» ο τόνος του Eric ανέβηκε και ο άντρας σηκώθηκε όρθιος.

Η Sky σήκωσε το φρύδι της ειρωνικά ενώ προσπάθησε να πνίξει ένα γέλιο «Α ναι; Και τότε ποιος το έκανε; Ποιος είναι αυτός που με κρατάει εδώ;»

Ο Eric πέρασε τα δάκτυλα του μέσα από τα κάστανα μαλλιά του τραβώντας τα προς τα πίσω «Δεν μπορώ να σου πω! Είναι επικίνδυνο ακόμη και για εσένα. Τι δεν θες να καταλάβεις;»

«Α ώστε νοιάζεσαι τώρα και για εμένα, τι γλυκό. Μόνο που εγώ δεν το δέχομαι όταν το λαμβάνω με αυτόν τον τρόπο!» το κορίτσι γύρισε το κεφάλι του από την άλλη πλευρά εξοργισμένο που για ακόμα μια φορά δεν πήρε την απάντηση που τόσο πολύ θέλει να μάθει.

Ο καστανομάλλης άνδρας ξεφύσηξε προσπαθώντας να κρατήσει την ψυχραιμία του και να μην ρίξει εκείνη την στιγμή μια σφαίρα στο κεφάλι της.

Αλλά παρόλα αυτές τις σκέψεις του δεν μπορούσε να μην αναρωτηθεί...

Τι με νοιάζει εμένα τι είναι όμως επικίνδυνο για αυτήν; Είναι ευκαιρία μου να πάρω μια εκδίκηση από τότε και εγώ την πετάω στα σκουπίδια έτσι απλά; Δεν χρειάζεται να βγει μόνο αυτός κερδισμένος από αυτήν την συμφωνία.

Οι σκέψεις του διακόπηκαν από τα επόμενα λόγια του κοριτσιού.

«Θα έπρεπε να σε είχα σκοτώσει τότε, όταν χρειάστηκε να παλέψουμε την ημέρα της δημοπρασίας. Ήξερα από εκείνη την στιγμή ότι κάποια καθίκια σαν εσένα δεν θα έπρεπε να ζουν.»

Αυτά τα λόγια τον έκαναν να παγώσουν. Γύρισε να την κοιτάξει προσπαθώντας να κρύψει πίσω από αυτή την αγριότητα, το ποσό πληγωμένος ένιωσε από αυτά.

Δεν θα έπρεπε όμως. Δεν θα έπρεπε να νιώθει τίποτα.

Το απόλυτο κενό.

Αλλά οι αναμνήσεις εισχώρησαν βίαια στο μυαλό του.

Τα λόγια των άλλων σχετικά με το ποσό ανίκανος ήταν ώστε να ηττηθεί από ένα κορίτσι. Οι πολλαπλές, τραυματικές τιμωρίες του πατέρα του επειδή έχασε από το συγκεκριμένο κορίτσι. Την απογοήτευση στους Dragons και στα μάτια της μητέρας του...

Χωρίς να ελέγχει τις κινήσεις του άρπαξε το σιδερένιο πιάτο με το φαγητό και το έριξε πάνω στο τοίχο προκαλώντας έναν δυνατό θόρυβο.

Το μαχαίρι που εκτοξεύτηκε μέσα από το πιάτο και πέρασε ξυστά από το κορίτσι, έσκισε ελαφρώς τον ώμο της κάνοντας την να μουγκρίσει κοιτάζοντας το κόκκινο, πηχτό υγρό να κυλάει στα χέρια της.

Δεν αντέδρασε έτσι επειδή ήταν αίμα. Αλλά επειδή ήταν το δικό της αίμα.

Πλησίασε προς το μέρος της και έπιασε με δύναμη το πηγούνι της ανάμεσα στα δάκτυλα του.

«Νομίζεις ότι αυτό δεν θα συμβεί σε εσένα; Πιστεύεις ότι θα βγεις ζωντανή από εδώ μέσα; Ακόμα και αν φύγεις Sky δεν θα καταφέρεις να ζήσεις, θα πεθάνεις. Θα σκοτωθείς από το άτομο που σου έδωσε ζωή»

Η Sky δεν έδειξε κανένα συναίσθημα ούτε απομάκρυνε τα μάτια της από τα δικά του ακόμα και όταν η πόρτα άνοιξε και δύο άνδρες μπήκαν μέσα στο δωμάτιο.

Ο ένας από αυτούς τράβηξε τον Eric μακριά και ο άλλος προσπαθούσε να τον ηρεμήσει.

Η κοπέλα στάθηκε για λίγο στο πρώτο αγόρι που μπήκε μέσα.

Είχε μαύρα μαλλιά και γαλανά μάτια. Τα χέρια του ήταν γεμάτα τατουάζ αλλά αυτό που τράβηξε την προσοχής της κοπέλας ήταν τα σημάδια που υπήρχαν κάτω από αυτά.

Για κάποιο παράξενο λόγο ενώ δεν θυμόταν να τον είχε ξανά δει ποτέ ένιωσε ένα παράξενο συναίσθημα ότι ήξερε πολύ καλά αυτό το αγόρι.

Το αγόρι που την κοίταξε μόνο για μια στιγμή γύρισε προς το μέρος του Eric και το κορίτσι ξύπνησε από τον λήθαργο της.

Τι ήταν αυτό τώρα;

Απόρησε από μέσα της συνεχίζοντας να παρακολουθεί το αγόρι με τα τατουάζ και τα μπλε μάτια.

«Eric ηρέμησε δεν μπορούμε να της κάνουμε κακό αν δεν πάρουμε πρώτα την άδεια από αυτόν» προσπάθησε να τον λογικέψει το άγνωστο αγόρι που είχε τραβήξει την προσοχή της.

Ο Eric σχεδόν έφτυσε με αηδία τις επόμενες λέξεις του.

«Δεν χρειάζομαι την άδεια του. Δεν χρειάζομαι την άδεια κανενός! Το άκουσες;»

Έσπρωξε το αγόρι από μπροστά του και έκανε να πλησιάσει το κορίτσι αλλά τότε μια βροντερή φωνή αντήχησε στο άδειο δωμάτιο κάνοντας όλους σχεδόν να κοκαλώσουν και να κρατήσουν αυτόματα την αναπνοή τους.

«Eric φύγε από εδώ τώρα!» η φωνή έμοιαζε αγριεμένη και αποφασιστική.

Ο Eric ξεφύσηξε και γύρισε το σώμα του προς τα εκεί παίρνοντας αργά το βλέμμα του από δύο πράσινα μάτια.

Κοίταξε για λίγο τον άλλον άνδρα στα μάτια. Δεν φαινόταν καθόλου χαρούμενος που ήταν εκεί.

Κανείς δεν απόρησε όταν υποχώρησε και βγήκε έξω από το δωμάτιο. Ήξερε ότι η μάχη ήταν άνιση πριν καν τη δώσει.

Τα δύο αγόρια τον ακολούθησαν σιωπηλά και με κατεβασμένα τα κεφάλια.

Η Sky ένιωσε το οξυγόνο της να λιγοστεύει και τα χέρια της που ήταν δεμένα με τις γερές αλυσίδες, να ιδρώνουν.

Τα βαριά βήματα που έφτασαν ακριβώς μπροστά από το οπτικό της πεδίο ήταν παραπάνω από αρκετά για της κόψουν την ανάσα.

Ο άνδρας στάθηκε μπροστά της. Ντυμένος και περιποιημένος στην εντέλεια εκτός από την μικρή κηλίδα αίματος που έσταζε και προσπαθούσε να κρύψει πίσω από την γραβάτα του, χαλούσε ελάχιστα την εικόνα.

Η Sky ήξερε ήδη ποιος ήταν πριν καν σηκώσει το κεφάλι της.

«David...» η φωνή της ακούστηκε στα ψίθυρος στα αυτιά του σαρανταπεντάρη άνδρα.

Ο μεγάλος αρχηγός των Dragons. Πατέρας του Eric και ένα από τα μεγαλύτερα καθίκια του υποκόσμου βρισκόταν ξανά μπροστά της έπειτα από τόσα χρόνια...

Ήταν το ίδιο ανατριχιαστικά τρομακτικός έτσι ακριβώς όπως τον θυμάται την ημέρα που δεν δίστασε ο ίδιος να σκοτώσει με τα γυμνά του χέρια αθώους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή ήθελε να πνίξει την εξευτέλιση που είχε νιώσει το αίμα του.

Ο ίδιος άνθρωπος που καταδιώκει τους Five χρόνια τώρα και έκανε κακό στα άτομα που η Sky νοιαζόταν περισσότερο.

Αυτό την έκανε να σφίξει τα δόντια της ενώ δεν σήκωσε το βλέμμα της από το πάτωμα.

Ο άνδρας γέλασε παρανοϊκά στην εικόνα της δεμένη και ανήμπορη να απελευθερώσει τον εαυτό της.

Ο Brody δεν είναι εδώ τώρα για να σε σώσει ε;

«Ώστε βλέπω με θυμάσαι. Χαίρομαι. Θα σου είναι πιο εύκολο να θυμηθείς αυτό...» η Sky ανατρίχιασε στην χροιά της φωνής του αλλά η κορύφωση για αυτήν ήρθε όταν σήκωσε το βλέμμα της και είδε τον άνδρα με τα άσπρα μαλλιά να κρατάει μια σύριγγα στα χέρια του.

Αντανακλαστικά έκανε να απομακρυνθεί αλλά κατάλαβε γρήγορα ότι δεν μπορούσε να πάει πουθενά.

Ο άνδρας ξανά γέλασε χαιρέκακα κοιτώντας την σε αυτή την κατάσταση.

Έκανε έναν γύρο από το κορίτσι παρακολουθώντας την από όλες τις πλευρές πριν ξανά γυρίσει μπροστά της με ένα χαμόγελο ενώ έπαιζε στα δάκτυλα του την κλειστή σύριγγα, κάνοντας το κορίτσι να τρελαίνεται.

«Τόσα χρόνια και δεν έχεις αλλάξει καθόλου. Του μοιάζεις ακόμα περισσότερο τώρα» ο άνδρας κλίκαρε την γλώσσα του ενάντια στον ουρανίσκο του με μια δυσανασχέτηση στην φωνή του.

Η Sky γέλασε γυρνώντας το άγριο βλέμμα της πάνω του και ο καθένας θα μπορούσε να πει ότι τα μάτια της είχαν πάρει ένα χρώμα πιο σκοτεινό από την νύχτα που επικρατούσε έξω.

«Και εσύ γιατί είσαι εδώ; Για να το αλλάξεις αυτό;»

Ο David πλησίασε προς το μέρος της καθώς χαμήλωσε λίγο το κεφάλι του έτσι ώστε να κοιτάει με τα κενά μάτια του απευθείας μέσα στα δικά της.

Πέρασε με τα ματωμένα δάκτυλα του τα καστανά μαλλιά της από την μια πλευρά του λαιμού της σκανάρωντας με τα μάτια του το σημάδι που υπήρχε στον λαιμό της. Χαμογέλασε αρρωστημένα όταν είδε ότι ήταν ακόμα εκεί.

Η Sky αντέδρασε στο ανατριχιαστικό άγγιγμα του πάνω στο ευαίσθητο δέρμα της και προσπάθησε να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από αυτόν.

Αυτός την κοίταξε για λίγο και γέλασε όταν είδε το μίσος στην έκφραση της προς το πρόσωπό του.

Πρόσεχε μήπως όλο αυτό το μίσος σε κάψει, κορίτσι φωτιά.

Πλησίασε την σύριγγα με το υγρό στο πρόσωπο της, φέρνοντας ξανά στο μυαλό του την προηγούμενη ερώτηση της.

«Να σε αλλάξω; Ω γλυκιά μου το έχω κάνει ήδη...» το άρρωστο μυαλό του δεν μπόρεσε να μην απολαύσει τον τρόμο που έβλεπε στα μάτια της καθώς πλησίαζε το ναρκωτικό στο πρόσωπό της.

«Σε έχω μετατρέψει σε μια καταστροφή που όλοι προσκυνάνε. Μια καταστροφή που άλλοι μισούνε και άλλοι ερωτεύονται. Μια καταστροφή που θα καταστρέψει ακόμα και εσένα.»

«Σε παρακαλώ, σταμάτα» το κορίτσι ψέλλισε με και η φωνή της ίσα που ακούστηκε στα αυτιά του άνδρα, αλλά δεν ήταν πληγωμένη, απλά βραχνή.

Αν κάποιος δεν την ήξερε, θα ήταν σίγουρος ότι το κορίτσι ήταν έτοιμο να κλάψει. Αλλά όλοι ήξεραν ότι η Sky Anderson δεν μπορούσε να εκδηλώσει κανένα συναίσθημα.

Ήταν άδεια.

«Ω φοβάσαι, τι γλυκό. Δεν θες να ξανά περάσεις τα ίδια έτσι δεν είναι;» ο τόνος του ήταν ειρωνικός και αν η Sky δεν ήταν ανίκανη να κάνει κάτι, τώρα ο άνδρας θα αιμορραγούσε στο πάτωμα.

Τον κοίταξε έντονα στα μάτια καθώς αυτός συνέχισε «Τότε ήταν εδώ οι Dark Hunters και ο Brody για να σε σώσουν. Τώρα ποιος νομίζεις ότι θα έρθει; Το πρασινομάτικο αγόρι σου ή μήπως ο άλλος ο ξανθούλης; Τι λες, με ποιον τα πας καλύτερα;»

Στην αναφορά τους η Sky γούρλωσε τα μάτια της «Πώς γνωρίζεις για αυτούς;»

Η σύντομη σκέψη που πέρασε από το μυαλό της την τρόμαξε ακόμα περισσότερο.

Τι και αν είναι εκείνος ο άρρωστος που με απειλεί μέσα από εκείνα τα μηνύματα ή αν σκοπεύει να τους κάνει κακό;

Ο David συνέχισε πριν η Sky διατυπώσει τις ερωτήσεις που έκαιγαν το μυαλό της «Σε ποιον από τους δύο θέλεις να κάνω λιγότερο κακό;»

Η Sky ανατρίχιασε στην σκέψη σχετικά με το τι μπορούσε να τους κάνει και κουνήθηκε έντονα στην καρέκλα της, σφίγγοντας τα δόντια της «Μην τολμήσεις να πειράξεις ούτε μια τρίχα από τα μαλλιά τους»

Αυτή η άμυνα της έδειχνε ξεκάθαρα την μεγάλη τη αδυναμία. Να δει τους ανθρώπους για τους οποίους νοιάζεται να βασανίζονται.

Ο άνδρας γέλασε στα λόγια της «Ω μην φοβάσαι, αυτά θα τα αφήσω άθικτα. Για άλλα πρέπει να ανησυχείς»

Το εξαγριωμένο βλέμμα της έπεσε πάνω του και αυτός σήκωσε τα χέρια του σε στάση παραίτησης ενώ γέλασε ειρωνικά «Ηρέμησε, δεν πρόκειται να επέμβω καθόλου εγώ. Θα τους αφήσω να σκοτωθούν μόνοι τους»

Η Sky ένιωθε το αίμα της να βράζει σαν καυτή λάβα στις αρτηρίες της. Να την καίει ολόκληρη.

Ευχήθηκε για μια στιγμή να βρισκόταν μπροστά της ο χειρότερος άνθρωπος σε όλο τον πλανήτη παρά αυτός.

Αλλά μετά σκέφτηκε ότι για αυτή ίσως αυτός να ήταν ο χειρότερος άνθρωπος στον πλανήτη.

Μια τρομακτική σιωπή ξέσπασε στο δωμάτιο μέχρι που αυτός αποφάσισε να την ξανά σπάσει.

«Κοίτα πόσο σε άλλαξα. Από το καλό, γλυκό, ευαίσθητο κορίτσι μετατράπηκες σε μια άκαρδη, σκύλα, δολοφόνος» του ήρθε σχεδόν να γελάσει με την αντίθεση ενώ το κορίτσι έσφιξε τα δόντια της.

«Δεν το έκανες εσύ όλο αυτό» προσπάθησε να κόψει λόγο από την περηφάνια του.

«Το σημάδι των Dragons στο λαιμό σου όπως επίσης και οι χαρακιές στα χέρια σου λένε άλλα» χαμογέλασε για ακόμα μια φορά αρρωστημένα και η Sky γύρισε το βλέμμα της μακριά από το δικό του. Αλλά ποτέ δεν το κατέβασε στο πάτωμα.

«Έπαιξες και εσύ τον ρόλο σου στην καταστροφή μου» είπε σχεδόν φτύνοντας τις λέξεις της, απογοητευμένη με τον εαυτό της που παραδέχτηκε την αλήθεια μπροστά του.

Τα λόγια της έφεραν μια περηφάνια και ένα μειδίαμα στα ξεραμένα χείλη του αλλά μαζί με αυτά και μια ξυνίλα.

«Σε κατέστρεψα; Όχι γλυκιά μου. Σε αναβάθμισα. Και χάρης εμένα που σε έκανα έτσι, έχεις καταφέρει να αντέξεις όλα τα κακά που έπεσαν πάνω σου. Σε βοήθησα, αν ήσουν ακόμα εκείνο το αθώο κοριτσάκι που δεν ήξερε πως να κρατάει όπλο, δεν θα είχες επιβιώσει σε αυτόν τον κόσμο»

Όσο και αν τα λόγια του ήταν μαχαιριές στην καρδιά της ήξερε ότι έστω και ελάχιστα ότι είχε δίκιο. Αλλά όλα αυτά που της έκανε δεν θα μπορούσε να το εκλάβει ποτέ ως βοήθεια ή σωτηρία.

«Γιατί είμαι εγώ εδώ;» ρώτησε καθαρίζοντας τον λαιμό της και ο άνδρας την κοίταξε για μια στιγμή καλά πριν απαντήσει.

«Είχε σκοπό να στα ανακοινώσει άλλος... Κάποιος ίσως πιο σημαντικός για εσένα αλλά δεν έχει ακόμα τα κότσια να σε αντικρίσει οπότε θα σου πω εγώ...» σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να κάνει βόλτες στο δωμάτιο ξανά. Μια κίνηση που η Sky ήταν σίγουρη ότι την έκανε για να την αποσπάσει.

Σε ποιον αναφέρεται;

«Θέλω να σου προτείνω μια πρόταση. Ξέρω ότι δεν είσαι πλέον στους Five όπως επίσης ότι δεν σκοπεύεις να ξανά γυρίσεις στους Dark Hunters άρα... Σου κάνω την πρόταση να ενταχθείς στους Dragons» τα λόγια του και η χαλαρότητα του σχεδόν την σοκαραν.

Σκηνές από εκείνον τον μήνα που ανήκε σε αυτούς ακόμα και αν δεν ήταν μέλος όταν την είχαν πάρει από τους Five εμφανίστηκαν σαν ταινία μικρού μήκους στο μυαλό της.

Τα σημάδια με το σύμβολο τους που την είχαν αναγκάσει να αποκτήσει στο σώμα της, τα οποία στην συνέχεια προσπάθησε να κρύψει με άλλα τατουάζ. Την σκληρή προπόνηση που της επέβαλαν να κάνει, κάποιες φορές θυμάται ότι δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι επειδή το σώμα της πονούσε και πολλά κόκαλα της είχαν σπάσει. Το μαστίγωμα που ήταν η τιμωρία της όπως επίσης και το καυτό νερό που ακόμα έχει αφήσει το άγγιγμα του πάνω της. Τα πρόσωπα των αθώων που την ανάγκαζαν να σκοτώσει για να μην κάνουν χειρότερα στους Five που κάποτε υπήρξαν αιχμάλωτοι τους...

Πως μπορεί να της ζητάει κάτι τέτοιο;

Μέσα σε έναν μήνα την είχε καταστρέψει.

Ο άντρας έσκυψε ξανά από μπροστά της μιας και η ησυχία της είχε αρχίσει να τον εκνευρίζει σε μεγάλο βαθμό.

«Λοιπόν, τι λες;»

Η Sky πήρε μια βαθειά ανάσα, την οποία κράτησε και τον κοίταξε με το πιο μισητό βλέμμα της πριν απαντήσει ένα ξερό και άδειο...

«Προτιμώ να πεθάνω πάρα να υπακούω σε ένα τέρας σαν και εσένα»

Την επόμενη στιγμή έκανε την μοναδική κίνηση που μπορούσε να κάνει στην κατάσταση που βρισκόταν.

Μάζεψε το σάλιο της από το πίσω μέρος του λαιμού της και το έφτυσε στο πρόσωπο του δίνοντας περισσότερη έμφαση στα λόγια της ενώ τα μάτια της πετούσαν φλόγες που θα μπορούσαν να κάψουν τα πάντα στο πέρασμα τους.

Αυτή η πράξη τον εξόργισε ακόμα περισσότερο.

Και αυτή όμως ήξερε ότι αυτό που έκανε θα την έριχνε στην φωτιά.

Αλλά δεν φοβόταν,της άρεσε να παίζει με την φωτιά.

Γιατί αυτό πλέον είχε γίνει.

Με μια κίνηση άρπαξε ξανά την σύριγγα στα χέρια του και την εμπηξε με δύναμη στην αρτηρία του λαιμού της κάνοντας την να βγάλει μια κόφτη ανάσα σαν να πνιγοταν σε σκοτεινά νερά. Στα νερά της απελπισίας.

Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα νιώθοντας το υγρό να κυλάει στο σώμα της.

Αυτόματα έχασε ακόμα λίγα χρόνια από την ζωή της. Τα πήρε μακριά ένας από τους χειρότερους εφιάλτες της.

Ο άνδρας έλυσε τα χέρια και τα πόδια της από την καρέκλα αφήνοντας το αδύναμο, σχεδόν λιποθυμο σώμα της να πέσει στο πάτωμα.

Το κορίτσι έκανε μερικούς σπασμούς αλλά δεν μπόρεσε να κουνηθεί από εκεί ακόμα και αν ήταν ελεύθερη.

«Θες να μάθεις στα αλήθεια ποιος ευθύνεται που είσαι εδώ Sky;»

Ο David χαμογελούσε σαν ψυχοπαθής παρακολουθωντας το κορίτσι να αργοπεθαίνει μπροστά από τα πόδια του.

Η Sky έκανε ακόμα ένα σπασμο καθώς αίμα βγήκε από το αίμα της και κύλησε στο πάτωμα.

Αυτός έσκυψε μπροστά της βλέποντας τα μάτια της να αλλάζουν χρώμα, να γίνονται ίδια με αυτά που θα είχε ο διάολος.

Το κορίτσι τον κοίταξε ενώ με ένα βηξιμο έβγαλε ακόμα περισσότερο αίμα από μέσα της.

«Σου εύχομαι να καείς στην κόλαση» ψέλλισε ξεψυχισμενα και αυτός για ακόμα μια φορά γέλασε.

«Αν πάω εγώ εκεί να ξέρεις ότι θα πάρω και εσένα μαζί μου» σηκώθηκε όρθιος και πλησίασε την πόρτα βλέποντας το κορίτσι να χάνει τις δυνάμεις της τελείως.

«Άλλος σε έφερε σε αυτή την κατάσταση Sky...»

Είπε με σιγουριά καθώς ξεκλείδωσε την πόρτα και το κορίτσι του έριξε ένα τελευταίο βλέμμα.

«Το όνομα Leon Black σου λέει κάτι;»

Leon Black.

Αυτό το όνομα που τόσο καιρό είχε να φτάσει στα αυτιά της. Αυτό το όνομα που έθαψε τόσο βαθειά μέσα της είχε ξανά βγει στην επιφάνεια. Αυτό το όνομα που την κατάστρεψε έριξε ακόμα μια μαχαίρια στην καρδιά της.

Την άφησε να αιμορραγει και κατάλαβε ότι αυτό ήταν πολύ πιο οδυνηρό από το ίδιο το ναρκωτικό που την σκότωνε.

Leon Black. Ένα όνομα χιλιάδες οδυνηρές αναμνήσεις.

Το κορίτσι έχασε τις αισθήσεις της λίγο μετά το κλείσιμο της πόρτας με ένα όνομα να είναι χαραγμένο στο μυαλό της.

Leon Black.

[...]

Έξω από το τεράστιο κτήριο πέντε μεγάλα αυτοκίνητα σταμάτησαν πίσω από κάποια δέντρα και πολλοί άνδρες αλλά και γυναίκες ντυμένοι στα μαύρα βγήκαν έξω κρατώντας όπλα στα χέρια τους.

Ο Lex με τον Derek πετάχτηκαν έξω από το φορτηγό πριν καν προλάβει να σταματήσει, κρατώντας επίσης όπλα στα χέρια τους.

Ο Lex παρατήρησε την μακρόστενη αποθήκη στην οποία κρατούσαν αιχμάλωτη την καλύτερη του φίλη καθώς έσφιξε τα δόντια του βλέποντας ένα γκράφιτι των Dragons στην ασφαλισμένη, μαύρη εξώπορτα.

«Αυτό είναι» μουρμούρισε κρατώντας το αυτόματο καλύτερα μέσα στα χέρια του.

Ο Trevor παρατήρησε για λίγο το κτήριο πριν κάνει νόημα στους υπόλοιπους έμπιστους ακόλουθους του να φυτέψουν τα εκρηκτικά.

Είχε σκοπό να ανατινάξει τα πάντα στον αέρα.

Η αδερφή του βγήκε από το φορτηγό σφίγγοντας καλύτερα το χοντρό μπουφάν της πάνω στο σώμα της μιας και το κρύο που έκανε ήταν ανυπόφορο και πλησίασε κοντά του.

«Είσαι σίγουρος ότι αυτή είναι καλή ιδέα; Εννοώ γιατί δεν κάνουμε απλά έφοδο μέσα στο κτήριο. Με αυτόν τον τρόπο θα είναι λιγότερες οι πιθανότητες να τραυματιστεί η Sky ή κάποιος δικός μας» προσπάθησε να χτίσει το δικό της σχέδιο που φαινόταν και πιο λογικό αλλά ο αρχηγός είχε ήδη πάρει την απόφαση του.

Ήθελε σαν τρελός να προκαλέσει την καταστροφή σε αυτούς, διψούσε για αυτό και κανείς δεν θα τον σταματούσε ο,τι και αν έκανε.

«Γιατί έτσι θα χαθεί όλη η πλάκα Spencer» άναψε ένα τσιγάρο ανάμεσα στα χείλη του καθώς παρακολουθούσε τους υπόλοιπους να τρέχουν διακριτικά και αθόρυβα, φυτεύοντας τα εκρηκτικά στα θεμέλια του κτηρίου.

Δεν ήταν απόλυτα σίγουρος αν σε αυτό το συγκεκριμένο κτήριο ήταν η μικρή δολοφόνος αλλά αποφάσισε να εμπιστευτεί τον Lex και το σύστημα ανίχνευσης.

Είχαν περάσει τρεις μέρες που τους έψαχναν από το πρωί μέχρι το βράδυ ώσπου να καταλάβουν ότι η μυστική τους δράση γινόταν αρκετά έξω από την Grandline, σε μια μικρή πόλη στα νότια.

Τρεις μέρες, αλλά μπορεί να είναι ήδη αργά.

Άρπαξε το δικό του όπλο και πλησίασε προς το μέρος του Lex ο οποίος φαινόταν να είναι πολύ βαθειά χαμένος στις σκέψεις του.

Το αγόρι με τα πράσινα μάτια ακούμπησε το χέρι του στην πλάτη του προσπαθώντας να τον καθησυχάσει.

«Αν της έχουν κάνει κάτι δεν ξέρω πως θα μπορέσω να το διαχειριστώ» του είπε ειλικρινά το ξανθό αγόρι και ήταν αδύνατο να μην μπορούσες να δεις το ποσό νοιαζοταν για αυτή.

Ο Trevor παρατήρησε από μακριά τον Dave να του κάνει νόημα πως όλα είναι έτοιμα και ένευσε θετικά γεμίζοντας με σφαίρες το όπλο του.

«Αν της έχουν κάνει κακό, εδώ θα γίνει ο τάφος τους» φύσηξε τον καπνό προς τα έξω ενώ έλιωσε το τσιγάρο σε έναν βράχο πριν κουνήσει το κεφάλι του θετικά προς τους υπόλοιπους, λέγοντας τους να απομακρυνθούν από το σημείο όπου θα γινόταν η έκρηξη.

Ο Derek που στεκόταν δίπλα του έτοιμος και αυτός να τρέξει μαζί του όταν οι πόρτες θα άνοιγαν, γέλασε στα λόγια του.

«Όπως και να 'χει εδώ θα γίνει ο τάφος τους» ο Trevor γέλασε νοερά από την ειρωνεία ότι για πρώτη φορά συμφωνούσε με τα λόγια του.

Όλοι είχαν πάρει θέση και όλα ήταν έτοιμα.

Οι Dragons έπρεπε να καούν στην δικιά τους φωτιά απόψε.

Και ο χρόνος που θα γινόταν αυτό μετρούσε πλέον αντίστροφα...

3

2

1

-----------------------------------------------------------
ΜΠΟΥΜΜΜΜ

*ναι ξέρω σας το χάλασα αλλά δεν άντεξα να μην το κάνω*

Γειά σας αγάπες, τι κάνετε; <3

*παίζει να με μισείτε που το έκοψα εδώ αλλά δεν πειράζει γιατί και εγώ με μισώ :')*

Και τώρα καταλαβαίνω την αντίθεση στο πως γράφω σε όλο το κεφάλαιο και πως γράφω στο τέλος εδώ κάτω. Πολύ καλά, μπράβο μου :')

Εμ... Πως σας φάνηκε το κεφάλαιο;

Οι χαρακτήρες αυτού του κεφαλαίου;

Γνώμες για τον Eric εδώ;

Τον David; *πάω στοίχημα ότι υπάρχει κάποιος που να τον συμπάθησε*

Η Sky έχει πάρα πολύ τραυματικές εμπειρίες από τους Dragons από ότι καταλάβατε :(

Leon Black...

ΘΈΛΩ ΠΆΡΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΑΚΟΎΣΩ ΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΌΝΟΜΑ!

Μια μικρή βοήθεια: Ήταν από τα πιο σημαντικά άτομα στην ζωή της Sky... Αλλά όπως ξέρουμε. Όσο μεγαλύτερο κακό σου κάνει ένα άτομο σημαντικό για εσένα, τόσο πιο πολύ αυτό σε καταστρέφει :(

Τι έχετε να πείτε για το τέλος; Λέτε να βγουν όλοι ζωντανοί από την πύρινη κόλαση;

Και επειδή ξέρω ότι ίσως έχετε μπερδευτεί λίγο σχετικά με την πλοκή, θα θέλατε να κάνω ένα μικρό Q&A (δηλαδή να κάνετε ερωτήσεις και εγώ να τις απαντάω) σχετικά με το βιβλίο και τους χαρακτήρες;

Spoiler για το επόμενο κεφάλαιο: οι καλύτερες αναμνήσεις πάντα πονάνε περισσότερο...

Μέχρι την επόμενη φορά... Σας φιλώ ❤️

-YourDisaster