Chào các bạn! Truyen4U chính thức đã quay trở lại rồi đây!^^. Mong các bạn tiếp tục ủng hộ truy cập tên miền Truyen4U.Com này nhé! Mãi yêu... ♥

Chapter [17]

Siena's POV



"sorry miss di ko sinasadya"

"ok lang"  sabi sakin ng isang lalaki na nakabanga ko

pero nagulat ako kung sino ung lalaki

" D.O of exo?"

"Siena?!"


"ha pano mo nalaman ung name ko?"

nagtaka ako lalo ng bigla nia akong hinila dito sa may likod , kung saan walang tao

"teka..  bakit mo ko hinila?"

"siena hindi mo ba ako kilala?"

"kilala kita, isa kang artista , ikaw pano mo nakilala?"

"siena what happened to you? , buhay kapa? bakit di mo kami binalikan ni aidan?" 

"ha? .. anong sinasabi mo? wala akong alam sa sinasabi mo d.o , bakit ko sau babalikan ng anak mo?"

"siena, anak mo si aidan , alam mo ba kung anong lungkot nia nung mawala ka?"

"what? anong sinasabi mo, baka nagkakamali kalang .. dyan ka na nga .. hindi ako ung sinasabi mo.. hindi ko kau kilala,at mas lalong hindi kita kilala d.o" 

saka ako naglakad palayo ...pero hinila nia ako ulit

at saka nia ako niyakap

"siena bakit ka nagkaganyan .. ilang taon narin ang nakalipas ... anong nangyari sau ?"

"hindi kita kilala , puede ba? umalis ka nga " saka ko sia tinulak ..

at saka ako tumakbo palayo 


nakakatakot sia .. ano ba ung mga pinagsasasabi nia 


sumama tuloy ung pakiramdam ko habang tumatakbo ako biglang sumakit ung ulo ko at sa di ko malamang dahilan ay natumba ako at naging itim na lahat 



.............................................


D.o's POV


paanong nangyari un? mali ba ko? hindi  ba sia si siena? 


pero sia un hindi ako puedeng magkamali ... 

lumakad nalang ako

pabalik ng dorm pero nagtaka ako bakit may babaeng nakahiga doon.. since wala nang tao dito kaya wala man lang tumulong 


pinuntahan ko sia at nakilala ko si siena ... binuhat ko sia at saka ako nagmadaling pumunta ng ospital , bahala na makita man ako ng tao .. ang iisipin lang naman nila is tinulungan ko tong babae ,


tinawagan ko sina manager at sina kai para tulungan ako , at ng makarating kami sa ospital 


kinuha na agad sia ng nurse .. at saka kami bumalik agad sa van


"mag ingat kau buti wala masyadong tao kundi sigurado issue toh bukas " sabi ni manager

" hyung kamukhang kamukha ni siena un ha? sia ba un? "

"hindi ko alam kai, hindi nia ako kilala , wala siang alam about sa anak namin at alam nia lang artista ako"


"bakit ganun?"

"i don't know"

"sige na sila na muna ang bahala dun sa babae , baka hindi  sia un,  kaya tara na bago pa nila makilala tong van natin"

"pero manager baka si siena un"

"sige na d.o kahit sia pa un, kung ayaw mong magulo kau ng anak mo, umalis na tau"


wala nakong nagawa at nagdrive na kami pabalik 


hindi ko alam 5 yrs na rin, ang tagal na sobra .. marami nang nagiba kay siena, kaya nga kahit ako hindi ko masabi na talagang sia un kasi , madami na nang nag iba ..


pagkarating ko sa dorm , pinuntahan ko agad si aidan ,


"kyungsoo anong nangyari? " suho

"tanong nio nalang kay kai , sia na magkwekwento  " sabi ko 

"sige pare, dyan ka muna kasama ni aidan, tulog na sia , kasi ang tagal mo daw  .. pinatyulog na namin"

"thank you hyung" 


ttinabihan ko ang anak ko...

"aidan.. hindi ko alam kung sia ba ung mommy mo.. nalulungkot ako ... akala ko lang siguro na bumalik si siena.. imposible kasing hindi nia ako maalala... tsaka bakit hindi nia tau binalikan kung mahal nia tau ..e di ba kapag mahal ka babalikan ka, hindi nga sia talaga un ..aidan namimiss ko lang siguro talaga ung mommy mo..." 


pero ill try parin magembistiga.. baka may posibilidad na sia nga un...


para kay aidan gagawin ko un...


...................................................


Siena's POV


dumilat ako saka ako nagtaka puro puti at nasa tabi ko si raven at natutulog habang hawak nia ang kamay ko

saka ko sia ginising

"raven" sabi ko

"oh siena gising kana pala.. anong nangyari ? sabi sakin ng nurse dito may nagdala nalang sau dito kasi daw nahimatay ka .. kaso umalis narin sila .. agad sabi nung nurse "

"hindi ko na maalala basta ang alam ko lang raven sumakit ang ulo ko ng sobra kagabi at saka wala nakong maalala, "

"im glad you're ok akala kung napano kana .. "

"yes raven im ok thank you.." 


pagkatapos dahil ok narin naman ako lumabas na kami ng ospital at dahil nga busy talaga si raven kahit ayaw nia akong iwan , ay sabi ko kaya ko na ..

nais ko sanang magpaimbestiga na , hindi ko sinabi kay raven ung tungkol kay d.o kasi gusto ko na malaman nalang muna ang totoo , .. nagkamali nga lang ba ng akala si d.o or baka totoo ung sinasabi nia? kaya ba may naalala ako at nag pop up lang sa utak ko minsan na may anak nako  ? 


bakit ganun? 


sana malaman ko na ang totoo...


........................................................


malalaman na kaya nia ung totoo? or may hahadlang para malaman nia ? 

abangan ^_^ 

i hope maka 15 votes ulit  toh  para makapagupdate na me 

sorry po for the long update , i hope nahintay nio toh ^_^ 

VOTE AND COMMENT PO 





Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com