Chào các bạn! Truyen4U chính thức đã quay trở lại rồi đây!^^. Mong các bạn tiếp tục ủng hộ truy cập tên miền Truyen4U.Com này nhé! Mãi yêu... ♥

#73

Jej błękitne oczy bacznie mnie obserwowały, a różowe tipsy nerwowo wystukiwały nieznany mi rytm o biurko dyrekcji.
- Jesteś jedyną dziewczyną, o której opowieści słuchałam regularnie. - kontynuowała *Veronica - Pomyślałam, że może z tobą gdzieś uciekł, jednak... jesteś tutaj. - spojrzała na szkolną kadrę - Utwierdziło mnie to tylko w przekonaniu, że pora zgłosić jego zaginięcie do odpowiednich służb. - wstała, pożegnała się i szybkim krokiem opuściła pokój
- Wszystko dobrze Lisa? - zapytała mnie dyrektorka;
- Tak, przepraszam. - powiedziałam, po czym wybiegłam za młodą farmaceutką; złapałam ją w ostatniej chwili, kiedy wsiadała do swojego auta;
- Przepraszam, że zaburzyłam twój szkolny rytm. - zaczęła, ocierając łzy - Nawet się głupia nie przedstawiłam. Veronica, siostra Chrisa. - podała rękę, nadal próbując opanować płacz
- Spokojnie, życie szkolne jest u mnie zawsze najmniej ważne. - uśmiechnęłam się do dziewczyny - Widziałyśmy się już kiedyś w aptece. Zapadło mi w pamięć Twoje... - nie nazwisko, idiotko - paznokcie. Przepiękne paznokcie. Miałaś wtedy identyczny kolor! Gdzie ty robisz takie cudeńka? Moja kosmetyczka zawsze robi mi beznadziejne. - prychnęłam; byłam niesamowicie dumna, że wybrnęłam z niekomfortowej sytuacji
- Ja bym powiedziała, że wręcz żadne. - złapała zdziwiona za moją dłoń; tego akurat nie przemyślałam - Skórki fatalne, brak piłowania, czy ona nałożyła ci na to cokolwiek?! - spytała zażenowana stanem moich paznokci
- Taaaaak, nieważne. - wyrwałam rękę z jej uścisku - Chciałam się ciebie zapytać, kiedy dokładnie zaginął Chris.
- Dokładnie  trzy dni temu. Pokłócił się dość poważnie z rodzicami i po prostu pojechał. Nikt z nas nie wie, gdzie jest, jego przyjaciele zarzekają się rękami i nogami, że go nie widzieli. Pomyślałam, że ostatnią deską ratunku będzie zwrócenie się do jego dziewczyny...
- Nie jesteśmy razem. - przerwałam jej nieco speszona
- To wiem. Dlatego najpierw zwróciłam się do Asil. Ta dopiero wskazała mi ciebie.

——
*Veronica - postać, która pierwszy raz pojawiła się w części 63; jej wątek nie był rozwijany w kolejnych częściach; pracuje jako farmaceutka w lokalnej aptece, wyróżnia się neonowymi paznokciami, doczepianymi włosami oraz błękitnymi oczami;

Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com