Ara's POV

Nasa work nang mahagip ng mata ko ang mommy ni Thomas. Oo mommy nga niya at papalapit siya akin.

Mommy Marg: "Halika! Sumunod ka sakin."

"P-po? M-may tra..." Naputol ang sasabihin ko nang bigla uli siyang magsalita.

"Sumunod ka sakin." Matigas niyang pagkakasabi.

"Ah... eh... opo susunod na." Sabi ko at sumunod na lang sa kanya.

Namili kami ng maraming pagkain sa department store.

"Mama saan niyo po gagamitin to? Bakit ang dami niyo pong pinamili?" Tanong ko sa kanya.

Mom Mrg: "Death anniversary celebration ng asawa ni Mama bukas kaya kailangan naghanda."

"Aah. Kaya po pala. Uhmm tulungan ko na po kayo. Ako na po magbabalat ng mga chestnuts na to." Pagp-prisinta ko.

"Talaga? O sige. Kailangan bukas tapos yan bago ang ritual ah at kailangan mo din pumunta nang maaga. Ok?" Sabi niya

"Noted po mama. Ako na pong bahala sa mga chestnuts na'to." Sabi ko at hinatid na sila sa parking lot.

***

After work, dumiretso ako sa bahay ni Thomas para magpatulong.

(Door opened) sabi nung lock at dumiretso ako pagpasok.

"Ano gimagawa mo dito?!" Tanong ni Thomas.

Dumiretso ako sa kitchen niya at inilagay ang isang sako ng chestnuts sa table.

"Eh kasi yung mama mo." Sabi ko sabay turo sa chestnuts.

"Ano?! Bakit mo ginawa yun?! Hindi mo ba alam na trap lang ni mama yan and you're caught by her trap." Galit na sabi niya.

"Gusto ko lang naman tulungan ang mama mo. Basta tulungan mo na lang ako." Sabi ko sabay abot ng knife sa kanya.

Nagstart na kami magbalat.

"Uhmm Tho...mas..." sabi ko habang nagbabalat ng chestnuts.

"What?" Sabi niya sabay taas ng left eyebrow.

"Uhmmm may nakita kasi ako... y-yung d-dad mo--"

"Wag mo na ituloy. Kung ano man ang nakita mo. Wala kang pakialam don." Galit na sabi niya.

"A-alam mo ang tungkol sa kanya? Pero bakit Thomas? Bakit parang wala kayong pakialam?" Kalmadong sabi ko.

Tumayo siya at sinipa yung bowl na puno ng chestnuts.

"I told you not to interfere! Bakit ba ang kulit mo?! At saka who are you ba?! You're not even a part of my family at isa pa fake ang relationship natin. So don't act na ikaw nga talaga ang girlfriend ko!" Galit na galit na sabi niya.

Tumayo ako at nilakasan ko ang loob kong humarap sa kanya.

"Oo nga naman! Sino nga naman ba ako para makialam diba?! Pero Thomas! Hinding hindi ko kayang magsinungaling! Sabi ko sa kanya. Let's end this tomorrow." Dagdag ko at saka padabog na umalis ng bahay niya.

***

Kinabukasan...

"Hoyy! Victonara! Baka naman gusto mong tumayo jan at magprepare para sa death anniversary celebration ng soon-to-be husband mo"! Sigaw ni mama mula sa gilid ko.

"Hmmm! Ang aga aga naman! 5 mins. pa!" Sabi ko habang pilit na itinutuloy ang tulog.

"Aba Victonara!! Uso mahiya no? Hala sige madali ka!! Magbihis ka na at pumunta ka na sa bahay nila." Utos ni mama.

"Eto na! Eto na!" Tinatamad kong sabi.

"Teka! Ano ba yung isusuot mo? Dapat yung presentable naman sa harap nila." Dirediretsong sabi ni mama habang namimili ng damit ko sa cabinet.

"Ma!! Maghunos dili ka nga! Wag ka mag-alala suot ko na yung gagamitin ko pagpunta ko sa kanila." Sagot ko naman sa kanya.

"Asan?! Patingin nga?!" Sigaw uli ni mama

"Ma wag ka ngang sumigaw! Magkalapit lang naman tayo sumisigaw ka pa. Ano isang bundok ba pagitan at hindi magkarinigan?" Sabi ko sa kanya at kumalma naman siya.

Tumayo ako at nagpunta ng cr. Paglabas ko nakita ko nan si mama na nakapamewang at nakataas ang lefy eyebrow niya.

"Anong ibig sabihin niyan ha Victonara?" Kalmado niyang sabi.

"Bakit ano bang masama sa suot ko? Fit naman ito sa gagawin ko eh." Sabi ko at pinagpag ang damit na suot ko.

Wala ka bang magandang damit jan at ganyan ang suot mo?" Sabi niya sakin.

"Meron naman pero ito yung trip kong suotin eh." Sagot ko kaya mama.

"Hay! Jusko Victonara! Ang aga ini-istress mo wrinkles ko!" sabi niya sabay unat sa mukha niya.

"Ayy nako ma! Jan ka na nga! Aalia na ko. Baka mamaya kung ano pang gawin mo sakin hahaha!" Sabi ko sabay lakad palabas ng bahay.

"Aba!! Ito talagang batang to! Sabi niya at saka sinundan ako palabas ng bahay. Ara anak mag-ingat ka pagbalik ah! Respect them ok?" Sabi niya at saka kumaway.

"Opo ma! Ikaw din ingat ka ah! I love you!" Sabi ko at kumaway din sa kanya.

***

At Torres residence...

Nakitang ko ang facial expression ng mommy ni Thomas nang makita ako sa tapat ng pintuan nila.

"A-ara tara pasok." sabi niya at saka tuluyang naglakad papasok sa loob.

Tumigin ako sa damit ko. It really suits my role today. Sabi ko sa sarili ko at saka pumasok na sa loob ng bahay nila. Haha nagtataka kayo kung anong suot ko? Well it's just a plain white shirt and a half pants na cream ang kulay and an apron. Haha nice fashion right? :)

Pagpasok ko sa loob ng kitchen nakita ko na napaladaming food na piniprepare ang mommy ni Thomas.

"Woah! Ang dami naman ng mga pagkain. Mama ikaw lang po ba magluluto niyan?" Tanong ko sa kanya habang nakatingin sa pagkain. Hindi siya sumagot. Nag-insist na ako tumulong. Sa ginagawa niya.

Natapos mo ba ang pagbabalat ng chestnuts? Cold na tanong niya sakin.

"O-opo. Nagtulong po kami ni Thomas sa pagtatanggal ng balat." Sabi ko sa kanya sabay ngiti ng alanganin.

"What?! Pinagbalat mo si Thomas? Ano ba nan yan Ara. Alam mo naman na hindi niya pwedeng gawin yun dahil pwede siyang masugatan or masaktan." Sabi niya sakin.

"S-sorry p-po mama." Sagot ko

"Sana pala hindi na kita pinagkatiwalaan." Sabi niya sakin at saka umalis sa kitchen.

"Sorry po mama." Nakayukong tugon ko.

Niluto ko na lahat ng pagkain. Napakatagal bago ko matapos, napakadami naman kasi. After ng ilang oras ay patapos na ko sa last na putahe. I decided to call Thomas.

Calling Thomas...

"Thomas nasan ka na ba?? Bakit wala ka pa dito?" Iritadong kong tanong.

Thomas: "Nasa trabaho pa ko eh."

"So ano ngayon? Umuwi ka na kaya dito! Jusko hindi ko na alam ang gagawin ko dito." Dere-deretsong sabi ko.

"Oo na! Oo na! Sige na papunta na." Sabi niya then hangs up the phone.

"Yes!! I'm done!" I said in glee at nagsasasayaw sa harap ng stove.

"Ara?" Napatigil ako nang makita ko ang Mommy ni Thomas.

"Ah eh... sorry po." Sabi ko sabay kamot sa ulo.

"Sige na! Ilabas mo na yang mga niluto mo sa dinning at linisin ang mga kalat." Sabi niya sabay alis.

Sinunod ko naman siya at nilinis yung mga ginamit na utensils. Habang naghuhugas ng plates...

*ring ring*

I immediately get my phone on my pocket and answers the phone call.

Kaizen: "Are you free tonight?"

"Ah... eh... oo naman w-why?" I wisphered.

"Uhmmm punta ka sa tambayan natin. I'll wait you there." Sabi naman niya.

"Ah o sge sge." Sagot ko sa kanya.

"Ara penge pa nga ng rice!" Sigaw ng tita ni Thomas.

"A-aah o-opo tita esta ma'am." Sagot saka muling sumagot sa phone.

"Ah Kaizen... I'll hang up this call na ah. Too many works to be done pa kasi eh." Sabi ko sa kanya

"Ok basta hihintayin kita doon ah." Sagot niya then hangs up my phone.

***

Jenette's POV

Pumunta ako sa kitchen para kumuha pa ng rice. I saw Ara inside kaya tinawag ko siya.

"Ara! Pahingi pa nga ng rice!" Sigaw ko kay Ara.

"A-aah o-opo tita esta ma'am." Sagot naman niya.

M-ma'am bakit ma'am ang tawag niya sakin? Nacurious ako at nakiya kong may kausap siya sa phone. Nagtago ako para marinig ko ang sinasabi ni Ara sa kausap niya sa phone.

"Ara!!" Sigaw ni Thomas

"Ayy palaka!! Ano ka ba naman Thomas! Jusko parang nalaglag ang puso ko sa gulat eh." Sabi ko sa kanya.

"Ah tita? What are you doing here? You should be there and have some fun." sabi ni Thomas.

"Ah... eh... kumuha lang ako ng extra rice para sa mga bisita." Sagot kp naman sa kanya

"Ah ganun po ba." Sagot ni Thonas at saka pumasok sa kitchen.

"Sino kaya yung kausap ni Ara?" Bulong ko sabay alis.

***

Thomas' POV

"Ara!!" Pasigaw kong sabi nang makita ko si Tita Jenette na nakikinig.

Pumasok ako sa kitchen at saka humarap kay Ara. Ano ka ba naman Ara! Mag-ingat ka naman. Mabibisto tayo nang wala sa oras niyan eh. Sabi ko sa kanya.

"Y-yung p-phone koooo!" Naiiyak na sabi niya habang hawak ang phone niya.

"Itapon mo na. Tsaka ano ka ba. Old model na yan!" Tss sagot ko sa kanya.

"Mahalaga sakin ang phone ko na'to! 6 years ko tong kasama. Palibhasa kasi hindi ka marunong tumingin sa halaga ng isang bagay." Sabi niya habang pinupunasan ang cellphone niya na nalaglag sa sink.

"Aba! Kung makapagsalita ka ah." I said annoyingly.

"Huuuhuuu!! Asan na yung chestnuts." Sabi nito habang namamaktol.

"Oh eto na!" Sabi ko sabay abot ng paper bag.

Kinuha naman niya ito at agad na inayos sa plate.

"Next time ah. Be careful. Alam mo namang napakadaming mata na nakatingin sa'yo." Sabi ko at saka lumabas ng kitchen para simulan ang ceremony.

***

Ara's POV

Grabe nakakapagod ang araw na'to. Natapos ko na lahat nang gagawin ko at nandito ako ngayon sa likod ng nga bisita nina Thomas at pinapanood ang ceremony ng death anniv. ng lolo niya.

Null na yung pakiramdam ng hita at binti ko. Hindi ko na kayang tumayo. Feeling ko isang ihip lang tutumba na ko. After ng ceremony ay nagsimula na kaming kumain. Complete ang family niya at nandoon pa din ang mga bisita nila. Hindi ako makakakain sa sobrang pagod at bigat ng nararamdaman ko sa mga nalaman ko tungkol sa family ni Thomas.

"Kumain ka." Sabi sakin ni Thomas matapos akong kalabitin.

Tinignan ko lang siya at sumubo ng konting pagkain.

"Mukhang stress na stress ka Ara ah." Sabi sakin ni papa ni Thomas.

Hindi na ko nakapagpigil, binagsak ko ang spoon sa table at saka nagsalita.

"Opo! Tama po kayo stress na stress po ako. Napagod po ako maghapon. Pero wala po sakin yon. Dahil kayo! *turo sa Papa ni Thomas* kayo ang may napakalaking pagkakamali dito." Bulalas ko at napatahimik naman ang lahat.

"Alam niyo po bang nagpapakahirap sa pag-aalaga sa inyo si mama pero kayo! Ano ginagawa niyo?!! Hindi po ba kayo nakakaramdam ng awa sa kanya at ginaganyan mo siya?!" Dagdag ko pa.

"A-ano bang ginawa ko?" Tanong ng papa ni Thomas.

"Nagtanong pa po talaga kayo?" Napasmirk ako sa sinabi niya.

"Nagt-trabaho lang namang ako ah." Sabi niya ng may pag-aalangan.

"Aah trabaho po ang--" napatigil ako nang marinig ko ang boses ni mama.

"Tumigil ka!" Pagpipigil niya sakin. "Sumunod ka." Sabi niya na puno ng awtoridad.

Sumunod naman ako sa kanya. Pagkapasok namin sa kitchen...

*PAK*

Sinampal niya ko. Naramdaman ko ang hapdi sa pisngi ko at napatungo ako.

"Sino ka para gawin mo yun?! Ang tabil talaga ng bibig mo no?" Walang preno at sarkastiko niyang pagkakasabi.

"Pero Ma concern po ako sa inyo. Alam niyo po bang--"

"Manahimik ka!" Bulalas niya. Sabi niya at akmang sasampalin ako uli.

"A-alam niyo po?" Gulat kong tanong sa kaniya.

"Wag na wag kang makikialam sa pamilya ko! Dahil wala kang alam! At isa pa... itahimik mo yang bibig mo kung ayaw mong may mangyari sayo," sabi niya sakin.

"Hindi po ma!! Ipagawa niyo na lahat nang pwede niyong ipagawa sakin. Paglutuin niyo, paglinisin ng buong bahay pero ma! Hinding hindi ko magagawa na magtago ng lihim. Hindi po kakayanin ng konsensiya ko." Umiiyak kong pagkakasabi at saka umalis ng kitchen.

Nakita ko naman agad si thomas pero tinignan ko lang siya at nagpatuloy sa paglakad. Nang papunta na ko sa living room narinig kong nag-uusap usap ang mga kamag-anak ni Thomas.

Relative 1: "Ano ba naman yang si Ara! Jusko parang walang pinag-aralan."

Relative 2: "Oo nga. Palibhasa kasi unstable ang mga magulang kaya ganyan ang ugali."

Relative 3: "Akala ko pa naman matalino na dahil galing siya sa prestihiyosong paaralan."

Lola ni Thomas: "Wag niyo muna siyang i-judge. Alam kong may dahilan ang bata kaya niya nagawa yon."

Narindi ako sa mga narinig ko. Hinarap ko si Thomas na kasunod ko lang.

"P-pati ba naman yung problema ko sinabi mo sa kanila?!" Galit na sabi ko sa kanya at hindi na ko nag-atubili pa at halos binugbog ko siya. Kurot, palo, sabunot at ang masaklap pa ay naihagis ko siya sa table na may pagkain sa sobrang galit at nagkagulo-gulo ang living room nila.

"Eto ko! Diba tama ang sinabi ng magaling na lalaking to!! *turo kay Thomas* Masaya na kayo?" Sabi ko sa kanila at saka lumabas ng bahay nila.

Naramdaman ko namang hinabol ako ni Thomas at hinawakan ang kamay ko.

"I'm sorry Ara. I'm sorry! sabi niya sakin.

Winaksi ko ang kamay ko at nagsalita.

"Masaya ka na?! Dito mo ko kilala diba? Sa pagiging skandalosa? Napatunayan ko na! Masaya ka na diba? At saka dapat pala hindi kita pinagkatiwalaan. Wala kang kwenta." Umalis na ko pagkasabi ko non.

----

Woohoo! Intense haha.

Pano na yan? Nag-away na naman ang loveteam. Ano na kayang susunod? Magkakabati na ba sila?

ABANGAAAAN! ;)

infinite_hazel ♡