CASSIDY

ayoko talaga magpunta kaso wala naman akong choice ay ayokong si Lolo pa ang sumugod dito kapag hindi ako pumayag na pumunta sa bahay, alam nila na malaki galit ko kay lolo pinagmukha niya akong tanga noon pinatay niya sa utak at isip ko si Vienna kaya paano ako hindi dapat magalit sa sarili kong lolo? niloko niya ako, kailangan ko puntahan si lolo don at ayokong pag nagpunta siya dito ay ikapahamak lang ng mag ama ko hindi ko naman pwedeng hayaan na mangyari 'yon, hindi ako papayag na mapahamak ang mag ama ko, hindi kahit na kailan.

"do you really need to go there alone?" si vini, humawak ako sa mukha niya kagabi pa siya nag aalala ayoko man pero alam naman niyang kailangan ko 'tong gawin at isa pa, mahalaga na mapuntahan ko si Lolo dahil kung hindi nasisiguro ko naman na si lolo ang pupunta dito, kilala naman niya ang lolo ko. "uuwi naman ako bukas." sagot ko at pinag dikit ang aming noo.

ngumiti ako. "mãe, você realmente precisa ir para o papá ruim?" si vienna na tumatakbo patungo saakin sabay na mahigpit akong inakap, kilala niya si lolo papa bad ang tawag niya dahil nakita niya pala minsan paano tinatakot ni lolo si vini pero never nakita ni lolo si vienna maayos na malaman kong walang alam si lolo sa itsura ng apo niya. "mamãe precisa fazê-lo." sagot ko naman sa aking anak.

"i'll be back home tomorrow but now, just stay with you daddy okay? don't make him worried for me i can do this, mama will. i will return with a pizza you want, okay?"

tumango siya. "be a good girl okay baby?" ngumiti siya saakin, tumingin naman ako sa aking asawa inabot niya ang susi ng kotse saakin marunong naman ako at kaya ko na 'to, hindi sila dapat na mag alala para saakin sila lang naman ang inaalala ko baka pag namiss agad ako puntahan ako bigla sa bahay, inaalala ko lang sila.

"are you sure you don't want me to drive you there?" tanong ni vini habang palabas kami sa bahay, bahagya akong tumawa at inakap silang mag ama ko buhat niya si vienna parehas rin akong humalik sa kanila ito ang mag ama kong mahal na mahal ko ng sobra. "i can handle." tumango siya.

nakasakay na ako sa kotseng ibaba niya si vienna sabay katok sa bintana, binuksan ko ang binata at pinasok ang ulo niya sa loob sabay halik sa aking labi, for the seconds of kiss he stared at me too.

"take care." aniya, he wave while i'm driving out the house, nakarating ako sa bahay ng ligtas at maayos inayos ko ang aking sarili habang papasok sa loob ng bahay, nararamdaman kong nandito si Kuya at si Kreisha, pati sila pala. "Ma." tawag ko kay mama at umakap sakaniya.

nandito si kuya kasama nga si kreisha. "hey sis." ngiti ni kuya saakin, nabaling ang tingin ko kay lolo na nakaupo at nakatingin saakin, lumapit akong mag mano sa aking lolo. "Lauren.." tawag niya saakin tumingin ako saknaiya.

"ikakasal na si Loren, ikaw ba?" biglang tanog niya, alam kong ikakasal ang kapatid ko, dahil ako at kami ang nagayos ng proposal niya kay kreisha, i rolled my eyes sa tanong na iyon. "wala ka pa bang dinadate?" usisa nito.

back to normal. "if wala pa i know some-"

agad kong pinutol iyon. "i'm dating someone please lo, stop setting a nonsense blind date to me. it will never gonna work, stop." pigil ko sakaniya naririndi na kase ako sa kaka-blind date na yan wala naman mangyayari at isa pa maayos na buhay ko kasama ang asawa ko.

ngumiwi siya. "i just want to make sure you will be marrying a right guy. unlike your ex husband, he's a jackass moron who cheated on you." here we go, thats why i don't like to come. if i just have another choice.

nakakainis na kapag nandito si lolo iisa at iisa lang naman ang sitwasyon, ayaw niya kay Vini pero ang gusto niyang lalake para saakin ay maayos ang buhay, mayaman at kagaya kong, may lahing-brazilian, parehas kami ng lahi ni Vini, lumaki sa bansang to pero dugo namin ay dugong brazilian, hindi ko maintindihan bakit ayaw niya kay Vini?

i sighed. "why do he always bring the past?" bulong kong narinig ni kuya na nasa tabi ko lang, hindi ko malaman kay lolo bakit laging ganiyan ang ginagawa. "hija?" tumingin ako kay Lolo.

it makes me raised my eyebrows.

binaba niya ang tea niya. "so, is he rich?" tanong niya saakin wala ng mas mahalaga sa posisyon ng tao sakaniya kapag mayaman, basta mayaman okay sakaniya kahit walang lahi na brazilian, ganiyan naman si lolo. "he own a resort." sagot ko halos buhusan siya ng malamig na tubig.

"really?"

nakita kong umiiling si kuya. "what's his name?" napunta sa pangalan ang pagta-tanong ng lolo ko ngayon sa pangalan, hindi ko sasabihin na si vini pero tingin ko hindi niya mahuhulaan na si vian ang tinutukoy ko, ngumiwi nalang ako. "Cass." tawag ng dalawa saakin sinesenyasan ako sa tingin ng kapatid ko, tungkol kay vian ayaw nilang sabihin ko na si vian ang kinakasama ko.

"his name is.."

kuya cough. "Cass, are you sure?" bulong ni kuya sumensyas ako sa tingin alam niya na yon at isa pa hindi naman ako papayag na mapahamak sila at lalong mapasama ang mag ama ko lalong lalo na si vini, kung malaman man ni lolo pero hindi ngayon masyadong maaga.

ngumiti ako. "his name is Vini Denilson." wala akong narinig na kahit na ano tila maayos at wala siyang duda sa pangalan na aking sinambit mas mabuti iyon kung ganon. "when i will meet him?" i chuckled.

"he's busy."

i shrugged. "i want to visit where you work-" pinutol ko agad ang sasabihin niya kailangan niya bang bisitahin ang pinag tatrabahuhan ako? and seriously he will do nothing with my job. "lo, you don't have to look my job its fine and you don't have to work for that." i rolled my eyes.

"oh i remember, when is your daughter's birthday?" humawak si kuya at pinigilan ang maari kong magawa kaya naman nanatili ang namumuo kong kamao sa galit na marinig iyon iniilingan ako ni mama pinupwersa kong pigilan hanggang makakaya ko. "her birthday is on April." i said, matagal pa ang kaarawan ng anak ko, pero oo iniisip kong ayusin yun pero kung tutuusin gusto kong dalhin sa ibang bansa si Vienna, sa Disney? basta maging masaya siya pinagiisipan kong sabihin kay Vini 'yon.

paniguradong papayag agad si Vini. "why do you ask?" we all know what he did, ibinigay nga niya ang anak ko kay vini pero pinalabas niyang patay, pero pasalamat narin ako sa ginawa niya dahil naging mas maayos si vienna pero talaga bang kailangan niyang takutin si vini? ang gusto lang ng tao makilala ako ni vienna, pero pinagkait niya 'yon saakin. anong klaseng lolo meron ako? pinahihirapan niya ako lalo.

i suffered because of him.

"will you visit her grave?" aniya, anong bibisitahin ko sa pekeng libingan pinatay niya ang anak ko sa utak ko mas lalo naman atang nakakawalang respeto na ipamukha saakin ang ganiyang bagay?

i smirks. "are you that hearthless, lo? saying that infront of my face? keep pushing that i lost a child and you seems look happy with that, are you?" i said.

"are you saying something?"

umiling ako at tumayo tska tumuloy nalang sa kwarto ko, kailangan ko ng pahinga since wala naman iistorbo saakin ay tinawagan ko nalang muna si Vini sakto naman na tinawagan ko siya ay mukhang nasa kwarto lang siya siguro ay tulog si Vienna sa tabi niya? i sighed thinking i will stay at this home tonight, bukas pa ako uuwi at namimiss ko na sila ng husto.

"Vini.." tawag ko sa asawa ko, sobrang nalulungkot na ako, nangungulila na agad ako sakanilang dalawa mahirap 'to pero tinitiis ko kase kailangan ko 'tong gawin para sakanila. "you called early." aniya.

bahagya akong tumawa, nagulat nalang akong vinivideo call na niya ako, umayos ako ng upo at binuksan ang laptop ko dun nakipag-video call sakaniya, tulog si vienna sa tabi niya kitang-kita ko ang anak namin na mahimbing lang ang tulog, napangiti naman ako ng makita si vienna.

"i couldn't stay longer."

ngumiwi siya. "then go home later." umiling ako, baka pasundan ako ni lolo at ayokong malaman ni lolo ng maaga, its part of my plan to play tricks against, its payback time sweetheart. "no.." nakatingin lang siya saakin.

he sighed. "you don't want to stay there but you don't want to leave. it's very confusing me, hot." tumawa ako sa sinabi niya, i make my husband confused a seconds ago pati ako ay naguguluhan ano ba talaga ang dapat at tamang gawin? "Hot, i love you." i feel hot on my face.

"i love you too, cup."

pakiramdam ko ang pula ng mukha ko, kung pwede lang baba-baan ko na ng tawag ang asawa kong 'to bakit ba nagagawa niya akong pakiligin ng ganito? namumula na ata ako sa ginagawa niya sa akin ngayon, video call lang naman 'to pero grabe siya sa mga salita niya.

he giggles. "are blushing?" he asked me na agad kong iniwas i really want to shut down this call but i can't, he's teasing me right now. infront of this camera, is he serious in what his doing with me? "cup..." i yelled covering my face.

"silly girl."

right now, i badly want to hug him, i badly want to hug him so tight. "i missed you." i pouts, did i heard he missed me? oh god please. "cup, can you go home?" umiling ako ngumuso siya na sobrang malungkot na hindi ako makakauwi tulad ng gusto niya.

we are talking for about an hour, we both fell asleep and the laptop were on and waking up on my side table that Vini is still sleeping, ang cute niya habang pinapanood ko siyang natutulog its already 7PM, tulog na tulog parin ang asawa ko masyadong mahimbing ang tulog niya, napangiti nalang ako habang nakatingin sakaniya.

halos mapatalon ako ng may kumatok sa pintuan ko. "Lauren, come out dinner is ready." si kuya na nasa labas sumisingaw ang amoy ng niluto sa ibaba, naamoy ko ang sinigang. "susunod na!" sigaw ko naman at tumayo ako para magsuot ng shorts ko, i wear underwear at night and off my bra.

"hotcake?"

he's awake.

tumingin ako. "cup, i'll call you later okay? kakain lang ako, i love you." binaba ko ang tawag at tumakbo palabas para sumabay ng kumain naroron na sila kumpleto at may mga pagkain narin sa lamesa, naka-handa na.

"sweetheart, eat this one." mama is serving me a lot of vagetables while kuya is giving my favorite bacon. "thank you.." nginitan ako ng kuya at kaonting bumulong saakin.

"well, my dear brothet in law asked me do." tumawa ako sa sinabi niyang kina kunot ng noo ni lolo habang nakatingin saamin ngayon. "oh, refeiçao feliz." ngumiti akong kumain ng tahimik, bukas uuwi ako dadaan akong pizza restaurant para may uwi ako sa anak ko, ayoko rin naman umuwi ng walang pasalubong sa aking mag ama.

lolo cough. "bytheway, where do you live so i can visit-" i cut that off.

i spoke. "don't mess my life, lo. you can't hold me that long. i'm matured, old to handle my life." diin kong sambit.bumaling ako muli kay lolo, umagat ang kilay ko.

"i was even forced to come here. lo, do you think i want to see you? no, because you are repeating everything from five years. you will control me again and will against things i want, thing i decide. you will control it again and again. that sucks you know?" at madaling tumayo, i asked the maid to get my food bring it to my room instead. and i'll eat at my room instead since i can't ever talk with my own grandfather with sense.

i called him and giving him a face of knock down. "eating at your room, i sense something just happened. can you tell me?" huminga muna akong malalim at tska ako isa isa na nagkwento na unuusisa na naman ni lolo ang buhay na meron ako.

"calm down.."

hindi ko talaga alam gagawin ko, uuwi na ako bukas na bukas ng umaga sinusumpa ko talaga, siguro mabuti naring may breakfast nalang kaming tatlo bukas ng umaga? that makes me think about that.

ngumiti ako. "i'll leave tomorrow morning, let's eat out tomorrow. can i see you early tomorrow morning?" i asked him, tumango naman siya saaakin. "of course." ngumiti naman ako. i want to go out for breakfast tomorrow and i want to be with them, for us to have a bonding too.