i frustratedly grip my hair, "beommie!" tawag ko at agad kong pinatay ang stove. he failed, he gave me an apologetic smile.

ganito ang nangyayari pagwala ako sa tabi niya, tumawag lang si mama sa'kin at iniwan ko lang siya saglit sa kusina pero baka wala pang 5 minuto ay sabog na ang resto namin.

"sorry talaga, chaerie." sabi niya habang kamot-kamot ang ulo. i only hummed, "gutom kana ba?"

agad namang sinagot ng tyan niya, "pasensya na, hindi pa ako kumakain."

i shook my head and tie my hair as i wear my apron. i tapped beomgyu's shoulder to light him up, "umupo ka at ako na ang magluluto, sa susunod nalang kita turuan dahil pauwi na sila mama maya-maya."

he excitedly nodded and did as i told him so. i secretly smiled since he looks like an obedient puppy. i started to cook, and i can feel his gaze on me. my heart thumping nonstop.

nang ako'y natapos ay pinakain ko na si beomgyu, masaya siyang kumakain at talagang gustong-gusto niya ito. beomgyu said, "napakasarap talaga ng luto mo, chaerie! dinaig mo pa si mama.."

natawa naman ako, "agik, mama mo yun. kumain ka lang," sabi ko.

pinanuod ko lang siyang kumakain na para bang bata. beomgyu rose an eyebrow, "meron bang dumi sa mukha ko?"

umiling ako at agad namang tumingin sa iba, "wala. may iniisip lang."

yung restaurant namin ay nakakonekta sa bahay, it means 2 floor ang building na'to at sa 2nd floor kami nakatira. the restaurant isn't that big kaya pagmay enough money na ay magpapagawa kami ng bahay para lumuwang yung resto.

kilala narin ng pamilya ko si beomgyu dahil narin dito siya kumakain kaya naging suki siya sa'min gaya ni jisu. no one knows hopefully that i have eyes on beomgyu, and i can hide it pretty much on my opinion.