Kabanata 40
truth with lies

hindi ako naniniwala sa kasinungalingan ng babaeng 'yon at maniniwala lang naman ako kung ako mismo gagawa pero ayoko ng isipin ang bagay na 'yun lalo na't alam ko at nararamdaman ko mismo na isa siyang sinungaling.

malaking sinungaling ang babaeng 'yon, if i know? ginagamit niya lang talaga si Azrael dahil may gusto sya, manggagamit ba?

"Darling.." hinawakan ni Dad ang kamay ko at tumingin sa aking mga mata nakita ko mismo ang mga lungkot sknyang mga mata nakikita ko yun, malungkot siya kahit na pinapakita niya ang saya niya ay hindi talaga siya masaya sa kabila ng ngyayari saakin at kay Azrael.

huminga siya ng malalim. "ayokong makita ka na malungkot ka nalang lagi, anak. kaya lahat gagawin ko maayos ang sitwasyon nyong dalawa.." aniya, maayos pa ba ang sitwasyon na sobrang gulo?

tignan ang sitwasyon ko kay azrael hindi ito maayos at magulo na talaga na para bang mahirap ng maayos pa? ayoko sana sumuko pero sumusuko na ako ng dahil 'don dahil pakiramdam ko.

wala na, wala ng magdadala saakin sa altar pakiradam ko mali na minamahal ko parin siya hanggang ngayon, parang mali na talaga.

hindi ko alam, hindi ko alam ang dapat na siyang paniwalaan ko, hindi ko talaga alam ang gagawin ko ngayon.

"Dad... p-paano kung.."

umiling sya saakin at nilagay rin ang daliri  niya sa labi ko para patigilin ako sa gusto kong sabihin, umiiling iling sya na sinasabi na hindi ako dapat na magisip ng mali at kung ano ano dahil mali, maling magisip at sumuko agad ako lalo na kung alam kong maaring ako ang manalo sa dulo.

pero kase, nahihirapan na ako. oo, hirap na hirap na talaga ako hindi ko na alam kung anong gagawin ko at ano bang dapat kong gawin? hindi ko na alam, natatakot ako at naguguluhan na ako!

"oh darling, he's fighting for you.." oo, lumalaban sya habang ako lumalaban nga sumusuko rin naman, hindi ko na alam iisipin ko ngayon na ang utak ko buma-baliktad sa kung ano bang dapat kong isipin.

mahal ko si azrael, oo mahal ko sya mahal na mahal na mahal ko siya handa naman akong sumuko para sakanya dahil kaya kong mag sacrifice for him.

ganun ko siya ka-mahal na handa akong isakripisyo ang lahat para sakaniya.

"but i am giving up, dad." depensa ko na siyang alam kong alam nila ang totoo.

sumusuko ako sa taong mahal ko sumusuko ako dahil hindi ko na kayang makita syang nahihirapan ng dahil sa'akin.

and see the sutuation right now, he can't do it anymore at hindi ko alam siguro nga ay dapat na sumuko na ako ngayon palang dahil wala naman rin kakahantungan ang lahat ng ito.

"isn't it time to give up?" yunuko ako at naglakad papunta sa kwarto ko, naupo ako sa upuan at tumingin sa salamin na nasa harapan ko ngayon.

humugot ako ng malalim na buntong hininga sabay tigin sa singsing na nasa daliri ko, bakit ba ako sumagot ng yes kung ganito rin naman ang lahat? sana, sana hindi ako nagkamali sayo sana ay mali na iniisip ko 'to ngayon.

azrael bakit kase ang hirap hirap mong pakawalan? willing na akong i-give up lahat para sayo, handa na akong isuko ka nalang, pero bakit ganon? hindi ko parin kaya kahit na anong gawin ko? hindi ko talaga kaya.

inalis ko ang singsing sa daliri ko at ibinaba ito sa table. "i will set you free." bulong ko sa hangin, kinuha ko ang phone ko at agad na dinial ang numero ni Azrael kailangan naming magkita na dalawa, sana mapatawad nya ako ito nalang kase ang nakikita kong paraan.

"Natasha?"

"Azrael, magkita tayo."

napapikit nalang ako hanggang sa naramdaman kong bumagsak ang aking luha ay inayos ko ang sarili ko matapos ayokong mahalata na namamaga ang aking mata dahil sa pagiyak ko ng husto.

ayokong makita niya 'to kaya naman inayos ko maski ang sarili ko.

nagpunta ako sa coffee shop kung saan ko gustong magkita kaming dalawa, nandun na sya nakaupo at naghihintay nalang sakin kaya naman maayos akong naglakad papunta sa pwesto niya saan nakatingin pa siya sa labas.

"Azrael." lumingon siya saakin at gumuhit agad ang makorteng ngiti sakaniyang labi, naupo ako at hindi na ako ang umorder ng oorderin ko alam naman niya kung ano ang gusto ko sa tuwing nagpupunta kami sa coffee shop na 'to na isa sa tambayan namin noon mula nung high school pa kami.

hindi mahahalata na matagal na 'to dahil sa inaayos rin ito para di mahalata na matagal na, kaya naman aakalain itong bago lang.

bahagya akong ngumiti, peke ang ngiti ko sa tuwing nagkikita kaming dalawa kahit na gusto kong maging masaya hindi ko magawa dahil sa sakit na nararamdaman ko sa tuwing makikita ko sya, bakit ganito? ang mapaglaro naman ng tadhana para sa'akin.

yumuko ako at huminga ng malalim bago ko siya tinignan, kinuha ko ang singsing at agad na ibinaba sa table.

"N-natasha.." utal na pagtawag niya saakin at tinignan ako sa aking mga mata nakikita ko ang nagluluha niyang mga mata.

gusto kong punasan pero hindi ko naman magawa. "Natasha.. please.." he beg, nakikiusap syang huwag kong itutuloy ang ano mang binabalak ko pero gawin ko 'man ay may mababago ba?

wala, walang magbabago.

mariin akong pumikit, inalis ko ang kamay niya sa'akin at agad na tumakbo palabas ng coffee shop, hindi ko kaya ang ngyayari at di ko kaya, mahal ko sya pero bakit ako sumusuko?

dahil takot ako.

"Natasha, wait!" habol ni azrael sa'akin ng mahabol niya ako ay agad niya akong inakap ng mahigpit naramdaman ko ang mahigpit na yakap niya saakin, sobrang mahigpit ito para bang ayaw niya na talaga akong pakawalan pa.

huminga pa siya sa aking tenga. "p..please stay." bulong niya sakin, gusto ko 'man sana na makinig sakaniya gusto kong manatili pero bakit hindi ko magawa? bakit?

bumagsak nalang ang luha ko. "Az, let me go.." sagot ko sknya wala ng dahilan para manatili ako hindi ba? wala ng dahilan dahil kailangan ng mawala at kailangan ko ng umalis sa buhay niya.

kase wala na hindi ba? naniwala akong wala na, kase satingin ko ay wala na naman rin mangyayari kung mananatili kaming dalawa sa relasyong pawala na.

"you don't need to do this." aniya at may inabot na isang brown envelope na nilalaman daw ng katotohanan na siyang isa sa dahilan bakit gusto niya rin na maki-pagkita sa'akin ngayon.

kumunot ang noo ko. "it wasn't me, Asha its not me." tinignan ko ang litrato kuha sa cctv na 'to na wala sya at hindi talaga sya nagpunta sa isang hotel kasama ang babaeng makati na 'yon, nakikita ko ngayon na talagang wala.

para bang nagbalik ang diwa ko at nag dilim ang aking paningin sa babaeng 'yon nagawa nya talagang magsinungaling at gamitin ang pinagbubuntis niya? wtf.

"Natasha--"

"Hey babe!"

nagdilim na paningin ko kahit nandito na sila Tito i don't care sinampal ko sya at hinampas sa pagmumukha nya ang lahat ng pruweba na nagpapadugo ng utak at isip ko ngayon, walang hiya siya? akala nya ba nakakatuwa 'tong ginawa niya dahil hindi walang sino ang matutuwa sa ginawa niya.

matalim ko siyang tinignan. "you are liar!" hiyaw ko sakaniya, ano? magpapalusot na naman ba siya sana naman this time alam na niyang di na nakakatuwa lahat ng 'to at halos mabaliw na ako.

"you played with my own games."

kumunot ang noo ko sa sinabi nya. "what?" tumayo sya at tinignan ako sabay baling niya sa litrato na hawak niya ngayon, tinignan nya pa ito isa-isa.

namumuo ang kamao ko.

"i'm trying you." tumingin ako kay Azrael na mukhang wala rin namang alam sa ngyayari na pinaglalaruan kami ng babaeng 'to? na lahat ng 'to ay plano lang pala? "is this all planned?" i asked.

she smirks. "obviously, yeah."

"why did you do that?"

nagkibit balikat lang siya, hindi siya agad na sumagot dahil nakatingin lang siya saakin ng ilang segundo bago sya huminga ng malalim at nagsalita.

"gusto kong makita at malaman kung totoo bang matatag kayo." aniya, halos mapa-facepalm nalang ako at sabay yakap ko ng mahigpit kay azrael.

seriously? i want to cry with this scene.

"hey, i'm sorry and i'm leaving." nilingon ko pa sya at ngumiti sya nakita ko na siya na naglakad paalis pero bigla nalang siyang tumigil.

at muling lingon sa'amin. "good luck to your wedding.." pahabol niya kasabay ng ngiti niya, umalis na sya at nanatili ako na mahigpit ang yakap kay Azrael.