Zie hierboven op de afbeelding: Toekomstig/oudere Iceleaf met haar nieuwe naam.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
~ "She left us, but I know she is somewhere. And every time I am asking: "Are you there?".
Searching to the place where we can be by each other. I only want my friend, not even my mother.
Is that impossible? I guess it's not. If you wanna break me, just do it with a shot.
Not believing me? Try to do it. Don't think you can; I am not a little kit.
I am hard from outside, but soft from inside.
If you see me laughing; from inside I might be crying.
I am able to do everything. For exemple, I can sing.
It doesn't have to sound good. It's just to show the real mood.
Wanna hear what's ugly? Well, it's my voice. See what you wanna see. That's all your choice.
You don't know. You don't care. But I know she is somewhere in the air.
I am talking too long. Yeah, I know this isn't a song.
But it's the truth and not the lie.
Though I am gonna go now, bye!

Hierzo de vertaling, het rijmt in het Nederlands natuurlijk niet:

~ "Zij verliet ons, maar ik weet dat ze ergens is. En iedere tijd vraag ik: "Ben je daar?"
Zoekend naar de plek waar we samen kunnen zijn. Ik wil alleen mijn vriendin, niet eens mijn moeder.
Is dat onmogelijk? Ik denk het niet. Wil jij me breken? Dan doe het met een schot.
Geloof je me niet? Probeer het maar. Denk toch niet dat je het kan. Ik ben geen kleine kit.
Ik ben hard van buiten, maar zacht vanbinnen.
Wanneer je me ziet lachen, is het mogelijk dat ik huil vanbinnen.
Ik kan alles doen. Als voorbeeld zingen.
Het hoeft niet mooi te klinken. Het is gewoon om de emotie te laten zien.
Wil je horen wat lelijk is? Nou, het is mijn stem. Zie wat je wilt zien. Dat is allemaal jouw keus.
Jij weet het niet. Het boeit je niets. Maar ik weet dat ze ergens in de lucht is.
Ik ben te lang aan het woord. Ja, ik weet dat dit geen liedje is.
Maar het is de waarheid en niet de leugen.
Ook al ga ik nu, doei." ~

Vergeef me. Ik weet dat ik echt al voor in eeuwigheid niets heb gepubliceerd.
Jeez, ik kan niet eens meer goed Nederlands spreken.
Ik weet ook dat jullie me vaak op Wattpad zien, maar me niets zien publiceren.
Het is niet eens een echt hoofdstuk...
Maar goed... ik heb tenminste laten zien dat ik nog in leven ben...
Nee, ik ben hier niet de zielige aan het uithangen. Nee. Echt niet.
Ik vertel jullie gewoon waarom ik niets heb geplaatst.
Zal ik de keiharde waarheid vertellen?

Het heeft ook weer met school te maken.
Nee, niet alleen het vele huiswerk en de toetsen.
Nee. Maar, ik was dus 2 verdomde minuten te laat met het inleveren van een project.
Het was een groepsopdracht en ik zat in de meest rotte groep ever.
Nu is er een die velen tegen mij wilt opstellen.
Verder gaat het mentaal ook gewoon slecht.
Heel slecht.
Er zijn gewoon veel dingen mis.
Maar dit is toch wel het meeste mis:

Ik ben het gewoon helemaal godverdomme zat.
Ja, het leven is een gevangenis geworden.
Een gevangenis die wordt bewaakt door een bewakingsteam genaamd Team Belofte.
Ik mag er dan wel nog nooit een gebroken hebben, maar deze keer ben ik er bijna toe in staat.
Ja, je hebt gelijk, Legendarische Lezer, het leven was nooit eerlijk.
En daarom wil ik het eindigen.
Gewoon. Nu. Sorry.
X— Silver Cat