Ολοι εχουμε περασει εκεινες τις υπεροχοκαταπληκτικες εβδομαδες, που ολα πανε τελεια. Ακομα και το σχολειο. Ολα κυλανε ομαλα και ευχαριστα και κανενας δεν σου χαλαει την μερα. Ο καιρος ειναι με το μερος σου και η ζωη ειναι απλα υπεροχη.

Ε λοιπον αυτη δεν ηταν μια απο εκεινες τις εβδομαδες. Αντιθετως, ηταν απο εκεινες που ολα, και εννοω ΟΛΑ πανε στραβα. Ξυπνας στραβα, με νευρα. Τα αγαπημενα σου δημητριακα τελειωσαν κι αν οχι, μην ανησυχεις τελειωσε το γαλα.

Quote ελληνιδας μανας: "Γιατι δεν τα τρως με γιαουρτι;.."

Ναι γιατι τα σοκολατενια μπαλακια ταιριαζουν απολυτα με την αγελαδιτσα. #τοποθετησηπροιοντος

Και ας μην μεινουμε στα δημητριακα. Παμε στο σχολειο. Και η τελευταια ελπιδα να φτιαξει η μερα σου χανεται οταν μαθαίνεις το βαθμο σου στο τεστ της φυσικης. Για το οποιο ξοδεψες πολυτιμο χρονο για να διαβασεις αλλα τι να κάνουμε που ο Νευτωνας προφανως σε μισει.

Κι εκει που λες οτι τιποτα δεν μπορει να κανει αυτην την μερα χειροτερη σου ζηταν- οχι!- σου ανακοινωνουν οτι πρεπει να κανεις εργασια πανω στον κρατικό δανεισμο με ενα απο τα πιο σπαστικα κοριτσια της ταξης σου.

Ξες... Εκεινες που κουβαλανε ολο το σετ make-up, πινελα, μασκαρες, κτλ στο σχολειο μαζι τους γιατι αν φανει εστω και ενα τετραγωνικο χιλιοστο αβαφτη επιδερμιδα ο κοσμος θα καταστραφει και θα πεθανουμε ολοι!!!

Και το κουδουνι χτυπαει. Και ευχαριστεις τον Θεο που το βασανιστηριο τελειωσε για σημερα. Αλλα ο μεγαλοψυχος ειναι τοσο μεγαλοψυχος που θα σου δωσει λιγο ακομα. Γιατι τι μπορει να κανει την μερα ακομα καλυτερη απο το αξιαγαπητο 10χρονο αδερφακι σου που λατρευει να παιζει με τα bayblade του και να ζωγραφιζει το τετραδιο των μαθηματικων σου.

Για οποιους δεν εχουν ενημερωθεί σχετικα με τις καινουριες κινεζικες-ιαπωνικες-η οτι στο διαολο ειναι παιδικες σειρες του Star τα bayblade ειναι κατι υπεροχες σβουρες που τις πετας σε μια απολυτα αθορυβη *γκουχου γκουχου* πιστα ολες μαζι (κατα προτιμηση απο τρεις σβουρες και πανω) και αυτες κουνιουνται σαν τα συγκρουομενα μεχρι να μεινει μια ορθια...

Οπως είπα... Συναρπαστικο παιχνιδι.

Νομιζετε κανω πλακα... Οχι. Δυστυχως αυτη ειναι η τυπικη μου εβδομαδα.

Γαματη εε;

Ναι.

Θυμαστε εκεινη την εργασια σχετικα με τον κρατικο δανεισμο; Ε..σημερα θα συνεργαζομουν με την Elly στο σχολειο.

Η Elly λοιπον με απεχθάνεται απο τοτε που με γνωρισε, δηλαδη απο το νηπιαγωγιο. Δεν ξερω γιατι με μισει τοσο πολυ. Ισως φταιει το οτι την πρωτη μερα που γνωριστικαμε εριξα καταλαθος χυμο βυσσινο στο αγαπημενο ασπρο της μπλουζακι με την σταμπα της Barbie και οι 12 βασιλοπουλες.

Ναι...πιθανοτατα αυτο φταιει.

Η πρωτες εντυπωσεις λενε ειναι και παντοτινες...

Anyway οχι οτι με ενοιαξε ποτε να διορθωσω την κατασταση και να την πλησιασω σαν φιλη. Και καλυτερα που δεν το εκανα. Μπορει να ειχα καταληξει κι εγω μια ζωντανη κουκλα Barbie με χειλη αλα Kylie Jenner και σιλικονατα μπαλκονια.

Μπαινω στην ταξη προσπαθώντας να εχω καλή διαθεση, με χαμογελο και αυτοπεποιθηση, μπας και αλλαξει η μοιρα πλευρο και μου κανει την χαρη να ασχοληθει με καμια ισπανικη σαπουνοπερα και οχι με την ζωουλα μου...

Αλλα οοοοχιιι καριολακιιι!!! Σιγα μην γινει το δικο σου.

Η Elly μου βαζει τρικλοποδια οταν περναω μπροστα απο το θρανίο της και πεφτω φαρδιά πλατια στο πατωμα.

"Σοβαρα τωρα;! Ποσο εισαι;;!! Πεντε!!" κοιταζω προς τα πανω στο χαμογελαστο μποτοξαρισμενο και φρεσκομπογιατισμενο προσωπακι της.

"Δεν φταιω εγω που εισαι γκαβη και δεν ειδες το ποδαρακι μου, Tori" απανταει διατηρωντας αυτο το σατανικο, πλασμενο απο τον ιδιο τον διάβολο χαμογελο.

Οοο ποσο θελω να σου ξεριζωσω τα μαλλακια σου τριχα τριχα. Ή να σου βγαλω τα νύχια με πενσα;

"Victoria σηκω απο το πατωμα και ξεκινηστε την εργασια επιτελους! Κρατικος δανεισμος! Αιτια και συνεπειες. Θελω μια εκθεση πεντακοσίων λεξεων και powerpoint με συνοπτικα επιχειρηματα και εικονες" λεει ο κυριος Ross μπαινοντας στην αιθουσα.

Ο ναι καλα ειμαι μην ανησυχείτε. Δεν ειναι οτι εφαγα bullying και ισως χτυπησα το κεφαλι μου και εχω εσωτερικη αιμοραγια και πεθαινω και θα πας φυλακη για φονο εξ αμελειας ΗΛΙΘΙΕ!

Σηκωνομαι και καθομαι διπλα στην Elly με βαρια καρδια.

"Κανε εσυ την εκθεση και εγω το powerpoint" λεει το τσοκαρο διπλα μου και ο κυριος Ross γελαει.

Γελα βλαμμενε! Δεν θα αποφοιτησω απο αυτην την κολαση;!! Οταν δεν θα εχεις εξουσια πανω μου θα ακουσεις το βρισιδι της ζωης σου παλιομαλακα...

Αρχιζω να γραφω την ηλιθια εκθεση για την ηλιθια εργασια που μας εβαλε ο ηλιθιος καθηγητης μας οσο η Barbie διπλα μου κανει την παρουσιαση.

"Τελειωσα!" φωναζει και απλα την αγνοω προσπαθωντας να τελειωσω κι εγω.

"Κοιτα να μην κανεις μουτζουρες! Θελω να ειναι ολα τελεια αφου θα μπει το ονομα μου εκει. Και μην ξαχασεις να αναφερεις ολα τα αιτια και τις συνεπειες. Και κανε ξεχωριστές παραγραφους για το καθενα εε; Μην βαριεσαι να αλλαξεις σειρα. Και προς Θεου μην χρησιμοποιησεις το χωριατικο λεξιλογιο που χρησιμοποιεις οταν μιλας. Και-"

"Elly κοριτσι μου λιμαρε τα νυχακια σου και βουλωσε το για να μπορεσω να γραψω την χαζη εκθεση" εε δεν αντεχα αλλο!

"Εε..Συγνωμη!;! Προσεχε πως μου μιλας αποβρασμα!"

"Αλλιως τι; Θα μου βαλεις κραγιον που δεν ταιριαζει στην επιδερμιδα μου!;!" η ειρωνεια απλα μου βγαινει φυσικα.

"Αυτο ηταν μικρο βλαμμενο! Θα σε σκοτωσω!" φωναζει.

"Ουυ σε φοβηθηκα"

Το χερι της προσγειώνεται με δυναμη πανω στο μαγουλο μου.

"Τολμησες να με αγγιξεις τσοκαρο!;!" το χερι μου κουνιεται μονο του αρπαζοντας τα μαλλια της αλλα πριν προλαβω να τα ξεριζωσω ο καθηγητης μπαινει μπροστα μου χωριζοντας με απο την ηλιθια!

"Αρκετα! Και οι δυο σας τιμωρια αυριο μετα το σχολειο!"

"Πρεπει να γυρισω σπιτι στην ωρα μου γιατι ο αδερφος μου ειναι μικρός και δεν μπορει να μεινει μονος του" οσο κι αν απεχθανομαι το babysitting η μανα μου θα με σκοτωσει αν ο μικρος μεινει μονος του...

"Τοτε εσυ θα τιμωρηθεις αλλιως! Αλλα μην νομιζεις οτι θα την γλυτωσεις"

Ξεφυσαω και συνεχιζω να γραφω την εκθεση. Μολις την τελειωσω την παραδιδω στον ηλιθιο και βγαινω για διάλλειμα.

"Που εισαι τοση ωρα ρε Vic; Εχασες το μισο διαλλειμα!"

Να σας γνωρισω την κολλητή μου, την παρτενερ μου στο εγκλημα, την μια και μοναδικη Kate.

"O Ross με κρατησε μεσα για να τελειωσω μια εκθεση που ηθελε να κανω... Anyway, τι εχασα;"

"Τα παιδια λεγανε να βγούμε μετα το σχολασμα για καφε. Εισαι μεσα;"

"Ναι φυσικα"

Το κουδουνι χτυπαει ξανα και καταριεμαι οποιον το εφηύρε. Μιλαμε για μεγαλο μαζοχιστη! Τι κακο ειχε η κουδουνα δηλαδη;

"Τι εχεις τωρα;"

Τι εχω τωρα;

"Εε...νομιζω μαθηματικα αλλα δεν ορκιζομαι"

"Τελος παντων. Τα λεμε οταν χτυπησει" η Kate μπαινει στην ταξη της κι εγω στην δικη μου.

Οι ωρες κυλανε ομαλα μεχρι που φτανουμε επιτελους στην τελευταια ωρα και απλα ανυπομονω να φυγω απο εδω μεσα.

"Victoria, ο κυριος Ross σε θελει στο γραφειο του τωρα" λεει η καθηγήτρια μπαινοντας στην ταξη.

Καλησπερα και σε σας κυρια.

Σηκωνομαι απο το θρανιο και κατευθυνομαι προς τα γραφια. Μπαινοντας μεσα ο κυριος Ross καθεται πισω απο το γραφειο του κοιταζοντας κατι χαρτια που αν καταλαβα καλα ειναι οι εκθεσεις μας. Γιουπι...

"Με ζητησατε;"

"Ναι Victoria. Αποφασισα την τιμωρια σου. Θα ξεναγησεις εναν καινουριο μαθητη. Θα ειναι εδω απο λεπτο σε λεπτο οποτε βολεψου και περιμενε" λεει χαμογελαστος κανοντας νοημα στις καρεκλες μπροστα.

Καθηγητης δημοσιου λυκείου εισαι μεγαλε οχι businessman στη Νεα Υόρκη.

Η πορτα του γραφείου ανοιγει και μπαινει μεσα μια κυριουλα γυρω στα 35 με ξανθα μαλλια και εντονα μπλε ματια.

"Καλησπέρα κυριε Ross. Ο διευθυντής μας έστειλε σε εσας για την ξεναγηση στο σχολειο"

"Ναι περαστε κυρια Collins"

Η γλυκια κυρια περναει μεσα και απο πισω της ακολουθεί ενα αγορι μαλλον στην ηλικια μου. Ειναι ψηλος και φαινεται αρκετα γυμνασμενος μεσα απο το μαυρο κολλητό μπλουζακι του. Τα μαυρα μαλλια του πεφτουν μπροστα στο προσωπο του καλυπτοντας ελαχιστα τα εντονα μπλε ματια του.

Δεν εχω ξαναδει τετοιον συνδυασμο. Μπλε ματια και μαυρα μαλλια. Ουαου..

"Αυτος ειναι ο γιος μου, Carter"

"Καλωσηρθες στο σχολειο μας Carter" λεει ο κυριος Ross χαμογελωντας. Το παιζει καλος μπροστα στους γονεις. "Εχω αναθεσει στην Victoria εδω περα να σας κανει την ξεναγηση στο σχολείο"

"Σχετικα με αυτο. Εγω εχω αργησει στην δουλεια οποτε πρεπει να φυγω χωρις ξεναγηση. Αλλα ο Carter θα μεινει. Συγνωμη και παλι που ηρθαμε τοσο αργα στη μερα. Θα σας δω αργοτερα"

Ριχνει μια ματια στον Carter και βγαινει απο την αιθουσα.

"Λοιπον Victoria παρε τον Carter και ξεναγησε τον και μετα ειστε και οι δυο ελεύθεροι για σημερα" λεει ο κυριος Ross και επιστρεφει το βλεμμα του στα χαρτια του.

Σηκωνομαι απο την θεση μου και περπαταω προς τον Carter.

"Χαιρω πολυ, Victoria. Καλωσορισες στο σχολειο μας" του λεω και βγαίνουμε στους διαδρομους του σχολειου.

"Οποτε σε αυτον τον οροφο ειναι οι ταξεις της πρωτης και κάποιες της δευτερας μαζι με τα γραφεια των καθηγητων. Στον πανω οροφο ειναι οι ταξεις της τριτης και το γραφειο του διευθυντη και της υποδιευθυντριας"

"Καλυτερα να μου δειξεις πρωτα την εξοδο..."

"Εμμ..Ειναι στο ισογειο...η μεγαλη πορτα που βγαζει στο προαυλιο...απο εκει που μπηκες" λεω σαρκαστικα και στριφογυριζει τα ματια του ενοχλημενος.

Συνεχιζω την ξεναγηση οσο πιο γρηγορα μπορω ωστε να φυγω απο εδω μεσα.

"Μπορω να φυγω;" ρωταει βαριεστημενα.

"Κι εγω θελω να φυγω οποτε απλα συνεργασου για να τελειωνουμε. Θα παμε να σου δειξω το χημειο και το ο-θεος-να-το-κανει γυμναστήριο και μετα μπορουμε να φυγουμε"

Μπαινουμε στο χημειο και του δειχνω που ειναι τα εργαλεια και τα βαζακια στα ντουλαπια.

"Παμε και για το γυμναστηριο" λεω και γυρναω να τον δω να καθεται βαριεστημενος σε μια καρεκλα.

"Σηκω!" φωναζω. Ισως δεν επρεπε να του φωναξω. Το βλεμμα του αγριευει και σηκωνεται ορθιος αποτομα.

"Παρατα με ησυχο επιτελους! Δεν ζητησα να μου κανει κανενας 'ενημερωτικη ξεναγηση', και ακομα κι αν ζητουσα δεν θα ησουν εσυ!! Εισαι τοσο βαρετη που πεθαινω!!"

"Ουτε εγω θελω να ειμαι εδω ηλιθιε!! Αλλα ειτε το θες ειτε οχι κολλησες μαζι μου!!"

Προχωραω προς την αλλη μερια της αιθουσας σε μια αποπειρα να φυγω οσο πιο μακρυα του μπορω. Αλλα για κοιτα. Μια καρεκλα. Ας μπουρδουκλωθω στα ποδια της!!

Κι εδω ειναι που περιμενετε το κλισέ "με επιασε πριν πεσω, και οι ματιές μας κλειδωσαν, και ηταν μαγικό και μπλα μπλα μπλα".

Μπαα...επεσα. Με τα μουτρα. Στο κρυο και σκληρο πατωμα της ταξης. Και τι εκανε ο ηλιθιος;

Μαντεψτε!

ΕΣΚΑΣΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ.

Αυτο εκανε.

Αρχισε να γελαει σαν φωκια χτυπωντας παλαμακια και διπλωνοντας το σωμα του στα δυο. Το τοπι στην μυτη του ελειπε!!

Τον μισω.

           ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Καινουρια ιστορια. Ειμαι τοσο ενθουσιασμενη😄

Δεν εχω βρει ακομα καστ οποτε θα μπει καποια στιγμη σε ξεχωριστο κεφαλαιο.

Επίσης θα ηθελα να ξεκαθαρισω πως οπως και στις προηγουμενες ιστοτιες μου το λεξιλογιο που χρησιμοποιουν οι χαρακτηρες ειναι λιγο ακαταλληλο. Συγνωμη σε οποιον δεν εχει συνηθισει τις βρισιές αλλα ετσι ειναι η ιστορια.

Αυτα. Τα λεμε στο επομενο κεφαλαιο!

Φιλακιαα

-Αντιγονη💋