Chapter Thirty-Five

Unveiling

Sa kagustuhan ni Vivian, bumalik na kami sa camping site. It was disappointing, really. Kung pwede lang ay sa mansyon na lang kami para masolo ko siya. Pero dahil gusto niyang bumalik sa camping site ay sinunod ko na lamang ang gusto niya. Alam ko kasing magiging dragonesa siya kapag hindi ko siya sinunod.

Napailing na lang ako sa aking naisip ngunit hindi ko rin maiwasang mapangiti. She has a very bad temper but it makes her hotter when she's mad. The way her face heat up and her eyes glare, it was one of the sexiest things she'll ever do.

Nang makarating kami sa camping site ay mas naging mapagmatyag ako sa paligid dahil maaaring maulit na naman ang pagsalakay na ginawa ng mga Insanes. I don't want innocent humans to die in their filthy hands.

Wait...

I don't want innocent humans to die in their filthy hands.

Since when I became so concerned about their well-being? Dati'y wala akong pakealam kung mamatay man sila o mapahamak, as long as it doesn't affect what I'm doing or be a hindrance to me. Pero ngayon ay hindi ko maatim na may mapahamak sa kanila. What's happening to me? Am I changing? For the better? Or for worst?

I shook my head. Napansin ko namang tinitingnan ako ni Vivian na may pagtataka sa kanyang mga mata.

"What's wrong?" she asked. I smiled when I saw concern written all over her face.

"I'm just thinking." Inakbayan ko siya. "Hindi lang ako makapaniwala na concern na ako ngayon sa kaligtasan ng mga tao."

She smiled. "Isn't it a good thing?" Tumingin siya sa malayo na para bang nagsisimula na ring mag-isip. "'Yun lang ang paraan para masabi natin sa ating mga sarili na hindi tayo isang halimaw na walang ginawa kundi uminom ng dugo ng mga tao. Doon lang natin pwedeng masabi na kahit papaano nama'y may puso pa rin tayo."

Hindi ako nakapagsalita sa kanyang sinabi. Ang aking nagawa lang ay tumango bilang pagsang-ayon. She's right. Having concerns for humans spare us from thinking we're monsters. Masarap sa pakiramdam na mailigtas mo sila lalo na sa mga panahong wala silang magawa.

Dumeretso si Vivian sa tent namin at hindi ko na siya tinanong pa kung ano'ng kukuhanin niya kaya naman naghintay na lamang ako sa labas. Baka namamasyal na ang iba.

"Fenier."

Napalingon ako sa aking likuran at nakita si Zimmer na papalapit sa 'kin. Napakunot naman ang aking noo nang makitang may kasama siyang pamilyar na babae.

Hindi ko siya pinansin at tinitigan ko lang ang babae hanggang sa mapagtanto ko kung sino ito.

"You're Vivian's friend."

Nag-aalangan naman siyang ngumiti sa 'kin. Mukha siyang napilitan lang na sumama dito.

"Wow, Zimmer. I don't know that you're that desperate to find a partner that you force this poor woman to come with you." Ngumisi ako nang sinamaan ako ng tingin ni Zimmer.

"Shut up, Fenier. Hindi ko siya pinilit." Ipinamulsa niya ang kanyang mga kamay. "You see, we have a business together so..." He just shrugged his shoulders and didn't bother to complete his sentence.

"Vivian is with us so don't worry." I smirked at her. "May kinukuha lang siya sa loob ng tent." I jabbed my thumb towards the tent.

She looked relieved after what I told her.

"Got it!" ani ni Vivian nang makalabas siya sa tent habang hawak ang isang plastic bag na may lamang...tinapay? "Buti na lang hindi nasira." nakangiting sabi niya.

"Bread?" I asked her.

She rolled her eyes at me. "Obviously, Fenier." Binuksan niya ito at kumuha ng isang piraso. "Galing ito sa shop. Isa ito sa mga bestsellers kaya nagdala ako at--"

Mukhang ngayon lang niya napansin na nandito ang matalik niyang kaibigan. Nanlaki ang kanyang mga mata at nagpabalik-balik ang tingin kay Zimmer at sa babae. Ah, shoot, I forgot to ask her name.

"Louvel? Ano'ng ginagawa mo dito?" Muli siyang sumulyap kay Zimmer na walang emosyon nakatingin sa malayo. Typical Zimmer. "Kasama ka ni Zimmer?"

Kinagat naman ni Louvel ang ibaba niyang labi. "O-oo. Kasama ko si Zimmer." Hinawakan niya ang kamay ni Vivian. "Pwedeng mag-usap muna tayong dalawa?"

Tumingin sa 'kin si Vivian. "What? Go." sabi ko sa kanya.

Napatawa na lang ako nang ngumisi siya sa 'kin at lumakad palayo kasama si Louvel. I'll never know what she's thinking, that woman. Ayoko namang basahin ang isipan niya. Kahit na kaya ko, hindi ko gagawin. I want this mysterious type of relationship.

"I can see that you got laid, man." ani Zimmer at umupo sa log kaharap ng mga patong-patong na kahoy para sa bonfire.

Umupo ako sa log na katapat niya. Ngumisi ako. "She's not a virgin anymore tho."

Gulat naman siyang napatingin sa 'kin. "And you're ok with that?" Hindi ako sumagot at nanatili lang nakangisi sa kanya. "Damn you," He laughed. "Hindi ko alam na dadating sa punto na babaliwalain mo ang rules na ginawa mo para sa sarili mo para kay Vivian."

"I didn't know I can do that either to be honest." Kumuha ako ng stick at gumuhit ng mga linya sa lupa. "When it comes to her, I don't give a shit about the rules anymore. I can break any rules just for her."

"But who took her virginity?" Ipinatong niya ang kanyang siko sa kanyang tuhod at humalumbaba. "Nasabi ba niya sa 'yo kung sino?

Hindi ako nakapagsalita. The thought of it made me feel like I want to kill someone. Pero may parte sa 'king gustong malaman kung sino ang bastardong nakauna sa kanya. Tao ba siya? O bampira? Buhay pa ba siya o patay na? If he's alive, I want him dead. If he's dead, I wish he's still suffering wherever he is.

"I can see you want him dead." Humagalpak siya ng tawa. Sinamaan ko naman siya ng tingin. Of course, this oh so good friend of mine thinks this is fucking amusing. "Why don't you ask her?"

"I'm planning to."

Kahit na ayokong isipin na may nakauna sa kanyang iba, gusto ko pa ring malaman kung sino iyon. Gusto kong mapagkumpara ang sarili ko sa kung sinoman ang lalakeng 'yon. Pero teka, kahit naman siguro kung sino siya, hindi pa rin niya ako mapapantayan.

But he's the first one to have Vivian...

Naputol ko ang hawak kong stick nang hindi ko namamalayan. Sabihin na nating hindi niya nga ako mapapantayan sa kahit anong bagay pero siya pa rin ang unang lalakeng nakakuha kay Vivian. At sapat na 'yon para mas lalo ko siyang kamuhian.

I shook my head to remove these thoughts. I don't want any negativity today. I just want to spend this free time with her. Pero mamaya kapag may pagkakataon, tatanungin ko siya.

"What's the thing between you and Louvel?" tanong ko kay Zimmer. I need to open up a new topic para hindi ko na maisip pa ang misteryosong lalakeng nakauna kay Vivian.

"Ah," He looked away. "Nothing, really."

"Nothing?" I scoffed. "Ito ang unang beses na nagdala ka ng babae sa lakad nating magbabarkada. We know you're not good in handling girls, Zimmer. Spit it out."

He shook his head. "Yeah, I'm not good in handling girls that's why I made a serious mess." He sighed. "I blackmailed her. I told her I won't tell her mom that she's working in a club if she'll be my bedwarmer."

Napaawang ang aking bibig dahil sa kanyang sinabi ngunit kalaunan ay hindi ko napigilan pang matawa. Sa sobrang pagtawa ay panay ang hampas ko sa aking hita. Nagluha na rin ang aking mga mata. Damn, this is hilarious. Zimmer? Blackmailed a woman? To be his bedwarmer? Like what the fuck?

"This is not funny, you fucking dumbass!" he roared.

Mas lalo akong natawa nang makita ang mapula niyang mukha. This is new. I've never seen Zimmer like this. Sana ay nandito sina Fargus para mas lalong masaya.

"You should just have told her that you like her and you want to fuck her, bro."

"Oh, says the one who followed a girl and kept annoying her just because you didn't know how to deal with your own feelings."

"I don't do blackmailing tho." I smirked. "Zimmer, my boy, you still have a lot of things to learn."

"Shut up. Fuck you, man."

Natawa na lang ako. Sa aming magbabarkada, itong si Zimmer ang pinakamasarap asarin. Siya kasi 'yung pinakatahimik at minsan lang magpakita ng emosyon kaya kapag ganito siya kavulnerable, kinukuha namin itong chance para asarin siya nang asarin.

"Oh? Bakit parang masama ang timpla nitong si Zimmer?"

Napaangat ang tingin namin kay Vivian na kasama si Louvel. Mukhang tapos na silang mag-usap.

"Ikaw, bakit parang masama rin ang timpla mo?" tanong ko sa kanya dahil kahit itago pa niya, nakita ko na kung paano siya tumingin nang masama kay Zimmer.

I think Louvel told her what's up.

Hindi niya ako pinansin at humarap kay Zimmer habang nakapamaywang.

"Hoy, Zimmer, ano 'tong nalaman ko na ginawa mong bedwarmer ang kaibigan ko?!"

Hinawakan ni Louvel ang braso ni Vivian. "Vivs, ok lang. Hindi mo naman kailangang komprontahin si Zimmer."

"Ano'ng hindi?! Ginagawa ka lang yatang laruan nito, e!"

Tumayo na ako at lumapit sa kanya. As much as I want to know what's on Zimmer's mind, hindi ko pa rin pipilitin na sabihin niya ito sa 'min sa ganitong paraan.

Tinapik ko ang ulo ni Vivian. "Calm down, my bad-tempered girlfriend." I smiled when I saw her blush. "It's none of our business. They're both grown-ups and they know what they're doing."

Niyakap ko siya mula sa tagiliran at ipinatong ang aking baba sa kanyang ulo.

"But he's hurting my bestfriend!"

Hinalikan ko ang tuktok ng ulo niya. "I know, I know. But you don't have to confront him like this. Hindi ko sinasabi 'to dahil kaibigan ko si Zimmer. I'm not taking sides. I just want to be rational about this. Magkakaibigan tayo dito at ayokong magkaroon pa tayo ng misunderstanding dahil dito."

She sighed. "Fine."

Bahagya akong humiwalay sa kanya. I smiled when I saw her blush while she's pouting. Ah, my cute little devil girlfriend. Don't pull that face on me, I might not control myself.

"Wow." Napatingin kami kay Louvel. "As in wow."

"What?" tanong ni Vivian.

"Hindi ko alam na may nilalang pa palang kayang pakalmahin ka, 'no?"

Ambang susuntukin ni Vivian si Louvel ngunit nakaiwas ito habang tumatawa.

"Hayaan na natin silang mag-usap. They can handle it on their own."

I slid my hand down to hers and intertwined it. Hinila ko na siya palayo kina Zimmer at Louvel. They have a lot of things to talk about and so are Vivian and me. I want to know who the fucking guy is.

Nakarating kami sa isang ilog. Malinis ito at maraming tao ang naliligo. Napakamot ako sa aking ulo. Muli kong hinawakan ang kanyang kamay at dinala siya sa parte kung saan malayo sa mga taong naliligo.

Umupo ako sa malaking bato at tumabi naman siya sa 'kin.

"You want to talk about something?" tanong niya.

Tumango ako.

"Tungkol ba 'to sa kung sino ang nakauna sa 'kin?"

Muli akong tumango.

"How did you know?"

"Alam kong dadating tayo sa punto na pag-uusapan natin 'yon kaya inihanda ko na ang sarili ko. Mabuti na nga lang at naghanda ako dahil gusto mo na kaagad iyong pag-usapan." Tumawa siya nang marahan.

Hindi ako nagsalita. I don't know why I suddenly feel...bothered. Kung siya ay handa na, ako ay mukhang hindi pa. Pero dahil nandito na, makikinig na lang ako sa sasabihin niya.

"Why do you look like that?"

Napatingin ako sa kanya.

"What?"

She laughed. "You looked bothered. Are you jealous?"

Napaawang ang aking bibig. Jealous? The word was so foreign I almost forgot what it meant.

Muli siyang tumawa. "Wait, are you seriously jealous?!"

Sinamaan ko siya ng tingin pero tinawanan niya lang ako.

Jealous, huh? The word was so new to me. Kahit kailan ay hindi ako nagselos sa ibang tao tungkol sa kung anong bagay. Lahat kasi ay nakukuha ko nang hindi nahihirapan. Sanay din akong kung ano'ng gusto ko, ito na mismo ang lalapit sa 'kin. Walang effort. Walang kailangang gawin. Sa isang pitik ko lang, nandito na kaagad ang bagay na gusto ko.

Nang makilala ko si Vivian, namulat ako sa katotohanan na hindi pwedeng lahat ng gusto mo ay makukuha mo nang hindi nahihirapan. May mga bagay na kailangan mong paghirapan kung gusto mo talagang makuha.

Naramdaman ko ang malambot niyang kamay sa 'kin.

I looked up to see her smiling so beautifully at me. "You don't have to be jealous." aniya. "I gave up my virginity to him because I want money to feed my brothers."

"Is he a vampire or a human?"

"He's a vampire. Isa siya sa mga madalas na customer sa taberna. I was 19 when I met him. Wala na akong choice noong mga panahong 'yon. Noong time na 'yon, wala na kaming makain. Hindi ko na alam kung saan ako kukuha ng pera mapakain ang kambal. Nag-offer siya ng isang gabi at bibigyan niya ako ng pera kapalit nito. He was nice to me. It wasn't rape. It wasn't forced. Pagkatapos ng gabing 'yon, paggising ko wala na siya at iniwan na lang niya ang perang bayad sa 'kin at note na nagsasabing sana ay makatulong ang perang ibinigay niya." Humigpit ang hawak niya sa 'king kamay. "Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin siya nakikita. At mabuti na rin 'yon."

I felt numbness taking over my body. Hindi ko magawang magalit sa lalake. He helped Vivian. Alam kong mali pero hindi ko maiwasang hilingin na sana ipinilit na lang niya ang sarili niya para may rason ako para patayin siya.

"Did you have feelings for him?"

She shook her head. "Wala akong naramdaman para sa kanya. Pera lang talaga ang naging habol ko sa kanya. It sounded so wrong pero 'yun lang talaga ang purpose ko. Hindi na mahalaga na mawala ang virginity ko may mapakain lang ako sa kambal. Mas mahalaga sila kaysa sa sarili ko. Gagawin ko ang lahat para lang mapakain sila nang maayos at mapag-aral hanggang sa makapagtapos sila."

Ilang minuto kaming natahimik. Hindi ko rin naman alam ang sasabihin. I admit I'm jealous. Pero hindi ko magawang magalit and that frustrates me more.

"Fenier."

Humarap ako sa kanya. Nagulat ako nang bigla niya akong niyakap. She squeezed me in her tiny arms and inhaled my scent. Dahil sa ginawa niya ay parang nawala na parang bula ang lahat ng masamang pakiramdam ko.

"In just one fucking hug..." I whispered.

"Huh?" tanong niya habang nakayakap pa rin sa 'kin.

"Nothing." I answered. "Thanks for telling me."

"Mhm."

"Wanna go for a walk?"

Humiwalay siya sa pagkakayakap sa 'kin at bago siya tumayo ay mabilis niya akong hinalikan sa 'king labi. Ngumisi siya at inilahad ang kanyang kamay. Saktong lumabas ang araw mula sa pagkakatago sa ulap at ang sinag nito'y tumama sa kanya.

Goddess...she's a goddess that will be a death of me...

Hinawakan ko ang kanyang kamay at sabay kaming naglakad paalis sa may ilog. It was a nice view but there are a lot of people.

"Oh!" Tumigil siya sa paglalakad.

Napakunot ang aking noo at tumingin sa aming unahan.

Magkasama sina Juriel at Crosk. Hindi ko alam kung bakit pero ayoko kay Crosk. Tss.

"Vivian!" masiglang bati ni Juriel. She's cute, I'll give her that. "Fenier!"

Bahagya kong itinaas ang isa kong kamay at kumaway.

"Hi, Juriel at Crosk." pagbati ni Vivian. "Mamamasyal din ba kayo?"

"Oo sana kaso nagugutom na ko, e. Kayo ba? Gusto niyong sumama?"

"Sure."

Sumama kami sa kanilang dalawa at nakarating kami sa isang café na parte rin nitong camping site. Umorder si Crosk at Vivian. Naiwan naman kami ni Juriel dito sa table.

"So, how's your relationship with Vivian?" She wiggled her eyebrows. She knees kept bouncing. She's like a little kid.

"Good. What about you and Crosk?"

Humalukipkip siya at ngumuso. "We're just childhood friends."

"Why not take it to another level?" Sumandal ako sa aking inuupuan.

Mas lalong humaba ang nguso niya. "It's risky."

"Why? In every decision you make, there's always a risk. Piliin mo mang magsettle sa pagiging childhood friend niya, may kapalit pa rin ito."

Hindi siya nagsalita at mukhang pinakaisipan ang sinabi ko.

Mayamaya'y dumating na rin sina Vivian at Crosk.

"Why are you so quiet? That's very unusual of you." Pinitik ni Crosk ang noo ni Juriel at saka lamang ito bumalik sa realidad.

"Aray ko, ha!" bulyaw nito.

Tipid lang na ngumiti si Crosk.

Napatingin siya sa 'kin at biglang sumama ang mood niya. The fuck did I do?

"What?" asik niya.

"Problema mo?" tanong ko.

"Ikaw, ano'ng problema mo? Why are you staring at me like a creeper?"

I smirked. "I find your gloominess amusing."

"I'm not some form of entertainment, Walker."

I whistled. "You're so full of animosity." Humalukipkip ako. "Why don't you try being like this cute little kiddo here." Itinuro ko si Juriel.

Mukhang mas lalong sumama ang aura na pumapalibot sa kanya. Hindi ko alam kung dahil sa ini-suggest ko na maging katulad siya ni Juriel o dahil sa tinawag ko itong cute little kiddo.

"Shut up, blood sucker."

"Woah, woah, that term is so old-fashioned, man." Umiling-iling ako. "That term was long ago forgotten. We, vampires, are not called blood suckers anymore."

"Assholes would be better then?"

I laughed. "Bakit ba parang galit na galit ka? Having problems with our kind?"

"Not your kind, just you."

Hindi ko alam kung bakit nakakatawa itong palitan namin ng salita ni Crosk. Nature ko na talaga siguro ang mang-asar. Nakakatuwa kasing makita ang isang tao na mapikon. I'm really good at cutting their thread of patience and rationality.

"Ouch, that's too bad. I thought we have the same level of understanding."

"Not in a million years."

Narinig ko naman ang hagikhikan ng dalawang babae na kasama namin.

"Amusing?" tanong ko.

Umiling-iling na lang si Vivian habang nakahalumbaba sa lamesa. "Para kayong mga bata na nag-aaway dahil sa maliit na bagay."

"This is the first time I saw Crosk having an argument with someone. Madalas kasi siyang tahimik." Mukhang tuwang-tuwa pa si Juriel sa nasaksihan niya.

"Shut up, midget."

Tinawanan lang siya nito.

Dumating na ang order namin kaya hindi ko na itinuloy pa ang pang-aasar kay Crosk. Nagugutom na rin kasi ako kaya ipagpapaliban ko muna iyon.

"You look happy."

Napatingin ako kay Vivian. She's smiling at me.

"I have a lot of reasons to."