SARAH

Pressconferrence Day

Maagang umalis kanina sina ate at manager Larry upang maghanda para sa presscon mamayang hapon.

Nag-iisa rin ako sa condo kasi may shooting si Hyuno ngayon.

Kanina pa ako nababato rito, ayoko muna magcompose kasi hindi ako makapagconcentrate.

I have to do something para matulungan si ate mamaya sa presscon, we started this together kaya tatapusin rin namin ito.

Think Sarah, think!

----

"Hija! Oh my gosh I miss you so much. Alam niyo bang alalang-ala kami ng daddy niyo? Asan na ang ate mo? Sabi ko naman kasi sa inyo diba na tigilan niyo na 'yang ginagawa niyong magkapatid?" bungad sa'kin ni Mom pagdating ko sa bahay. "Sa condo parin ba kayo nagstastay ngayon?"

"Yes Mom, actually may press conference sina ate ngayon kaya 'di nila ako kasama. Kayo po kamusta ang honeymoon niyo sa Hawaii? I'm sorry if we ruin your date with Dad." Sagot ko sa kanya.

"It was fun hija but as soon as we heard the news we immediately flew back to Philippines but wrong move dahil dinumog lang kami ng mga reporters." Mom said and I feel guilty.

"Mom sorry talaga dahil pinag-alala namin kayo at nadisturbo pa namin ang vacation niyo." Saad ko sa kanya and hug her. I miss her.

She hug back and said, "Ano ka ba, mas importante kayo sa'min kesa sa bakasyon. Alam niyo dapat sabay nalang tayong nagbakasyon apat eh."

"Oo nga po eh, let's do that next time Mom, can we? I miss hanging out with you guys." I said smile.

"Oo naman! Bakit hindi? Let's set a date para makapagprepare tayo. Pero... We have to settle first ang problema niyo ng ate niyo." Saad niya kaya napabuntong-hininga ako.

"Ano ang gagawin ko para makatulong Mom?" I seek guidance from her since Mom knows best.

She raise her eyebrows and smile wickedly everytime she does that she reminds me of ate Savannah.

----

"Where are you sweechie? bakit wala ka sa condo?" Hyuno ask over phone syempre 'di ko hawak ang phone ko I'm using bluetooth wireless earphone dahil baka mahuli ako sa daan.

"I'm driving sweechie papunta ako ngayon sa venue ng pressconference ni ate Sav, meet me there," sagot ko sa kanya.

"What? anong gagawin mo dun? tsk! careful, okay?"

Napangiti naman ako at sinabing, "yeah you too. I love you, bye."

"I love you more, take care, bye," then I hung up the call.

After a couple of hours driving nakarating narin ako sa conference hall and immediately went backstage.

I know I'm late pero ang importante makaabot pa ako bago matapos.

Gulat; pagpasok ko sa backstage yan agad ang nakita ko sa mga mukha nila.

Of course it only shows that I am real and we are really twins.

Kung okay lang sana ang sitwasyon ngayon siguro kanina pa ako tumatawa sa mga reason nilang parang nakakita ng multo but I don't have enough time to entertain them so I immediately ask one of the staff.

"Where's my sister Shane?" tanong ko sa kanya.

Tulalang tinuro niya ang maliit na pintuang may kurtina at agad na nagpasalamat ako sa kanya.

Bago ako lumabas nakinig muna ako sa usapan nila sa likod ng kurtina...

"Miss Shane isang katanungan pa galing sa isang netizen...Ginamit mo ba ang kapatid mo upang mas lalong sumikat?" batid kong tanong ito ng isang reporter. 

Bakit ba palagi nilang iniisip na ginagamit lang ako ni ate?

This time marahas kong hinawi ang kurtina at lumabas mula sa backstage, dahilan upang sakin matuon ang kanilang atensyon, samo't saring tanong ang agad na sumalubong sakin, nakakasiklaw rin ang kaliwa't kanang flash ng mga camera at ang ingay na nila.

"What are you doing here?/ Sarah? Anong ginagawa mo rito?" gulat at sabay na tanong ni Larry at ate.

"Dapat sabay nating lutasin ito." Nakangiting saad ko kay ate.

Bigla namang tumayo si Larry at pina-upo ako sa gilid ni ate.

Itinuon ko ang atensyon ko sa mga reporters na halos 'di magkandamayaw sa kanilang nakikita.

"Magkamukhang-magkahukha talaga sila."

"Grabe 'di ako makapaniwala parang dalawang dyosa ang kaharap na'tin ngayon."

"Ano kaya ang kinaibahan nilang dalawa?" 

'Yan ang kanilang mga samot saring reaksyon.

"Kung sino man ang may mga tanong pa diyan, ako na ang sasagot." Saad ko sa kanila.

"Are you sure?" tanong naman ni ate and I smile in assurance.

"Papanong 'di ka inilahad ng iyong pamilya sa publiko?" unang tanong ng isang babaeng reporter.

"Unang-una I want to introduce myself. I'm Sarah Shane Lopez..." Panimula ko.

"Shane rin siya?"

"Oo nga kaya lang may Sarah, kung ganun ano ang tunay na pangalan ni ng isang Shane?"

"Savannah Shane Lopez is the name, but don't you dare call me Savannah 'di tayo close. Gets?" biglaang sabat ni ate kaya napatawa ako.

"Savannah pala, bagay sa personalidad niya ang kanyang pangalan."

"Yan ang totoong Shane na nakilala ko."

"Ako din, likas na masungit."

Inirapan naman ni ate ang mga reporter kaya mas lalo akong napatawa.

"Back to the topic." Singit ko, "as I was saying magkaiba kami ng pangalan ng kakambal ko and kaya hindi ako kilala ng marami di gaya ng ate ko eh dahil, I'm weak and they just did that for my protection. Kilalang mayaman ang parents ko kaya natatakot lang sila para sa'ming magkapatid also, It's my choice, I preffer being shadow of my own twin sister dahil mahiyain ako, 'di ako sanay na makihalobilo, I'm also an outcast when we was a teenager. Ah! May isa pa pala... Sa lahat ng nagsasabing ginamit ako ng kapatid ko sa kasikatan niya, It was a big lie, bakit? Cause again it's my choice, I could have said no kung hindi ko gusto. Perhaps if it wasn't for my sister hindi niyo ako makilala ngayon," hinarap ko ang ate ko na ngayon 'di makapaniwala sa sinasabi ko she's close to tears which is not the usual Shane I know, "ang ate ko ang dahilan kung bakit nakayanan kong humarap sa inyo ngayon, my twin sister and my parents are my strenght." Ayoko munang sabihin na kasali si Hyuno dun, kaya tumingin ako sa kanya at nginitian siya in response he just smile and said "fighting" then I continue. "Si ate ang dahilan para magawa ko ang gusto ko, and that's the dream to become a singermay bunos pa dahil naging substitute actress rin ako. So, kung papatawarin man ako ngayon ng mga tagahanga ni ate, gusto ko sana sabay na kaming mamamayagpag sa industriya ng showbiz. Ate maybe tough and careless outside but she's just one of those sister na maasahan at handa kang ipagtangol sa kahit na sino man." I saw ate now covering her face from crying kaya alangan akong ngumiti. 

"How dare you! Pwede ba wag mo kong pinapaiyak!" pagsusungit niya pero nakangiti kaya I brush her tears away.

"Im sorry," I utter and smile  and she just said, "continue" sabay iling.

"Again, we just want to apologize for deceiving you guys lalong lalo na sa mga loyal and solid fans ng kakambal ko. Sana magkaroon pa kami ng kapatawaran diyan sa puso niyo at sana matanggap niyo rin ako." My last speech bago kami sabay na tumayo ni ate at yumuko. 

Isang nakabibinging palakpakan ang aming narinig bago kami namaalam ni ate sa mga reporters.

"Thank you." Ate said with sincerety kaya nagyakapan kaming dalawa sabay iyakan like there's no people around us. 

Hoping that tomorrow magiging okay na ang lahat.

~Thanks for reading ^^

Please continue supporting ^^ malapit na ang pagtatapos :)

Ciao!