003
lumabas ako ng school at napansin kong medyo kumulimlim ang langit kaya agad kong kinuha ang payong ko sa locker ko.
hindi na kita dinaanan sa classroom niyo dahil 4:30 pm na, for sure nakauwi ka na. bumuhos bigla ang ulan, kaya nagmadali akong dumiretso sa tamabayan natin, sa fountain.
magwwish na sana ako, pero nagulat akong may babaeng nakatayo sa gilid, basang basa dahil sa ulan. buhok palang, alam kong ikaw na 'yun.
agad kitang pinayungan, at napatingin ka lang saakin. tinanggal ko din jacket ko para mabigay ko sayo, pero nakatingin ka padin.
damn ara, kung alam mo lang kung gaano ako nagaalala sayo.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com