Verbaasd kijk ik om me heen. Dit lijkt alles behalve op mijn slaapkamer. Als ik rechtop wil gaan zitten hakt de kater er flink in.

Een vermoeide kreun verlaat mijn mond. Op het nachtkastje zie ik een glas water staan. Snel pak ik er een paar slokken van.

'Ow, je bent wakker,' hoor ik ineens van voor me.

Rose staat, niet wetend wat te doen, in de deurpost.

'Ik kwam alleen even iets anders aandoen,' zegt ze en loopt naar haar kledingkast.

Iets anders aandoen? Ze is toch al omgekleed?

Aan de muur hangt een grote klok. Is het al twee uur?!

'Rose?' zucht ik.

Ze kijkt over haar schouder.

'Heb je een paracetamol,' zucht ik.

Ze grinnikt en knikt. Uit een bureaulade pakt ze een doosje en gooit het naar mij.

Ik vang het op en neem er snel een in. Hopelijk werkt het.

'Kan dit? Of is dit beter?' vraagt ze en houdt twee jurken voor zich.

Ik hef mijn hoofd een stukje op om haar aan te kijken, ik was weer gaan liggen.

'De rode,' zeg ik.

Ze loopt naar de spiegel en houdt beiden jurken voor zich, maar beslist alsnog om mij mijn gelijk te gunnen.

Als ze langs me af de badkamer inloopt kijkt ze me bedenkelijk aan.

Ze gaat op de rand van het bed zitten.

'Meende je wat je zei?' vraagt ze.

Ik kijk haar vragend aan.

'Althans op het feest, dat vertelde Jess me, dat je had gezegd dat ik je vriendin was,'

'Tegen Kyra,' maakt ze haar zin af.

'Heb ik dat gezegd?' vraag ik meer tegen mezelf.

Veel weet ik niet meer van gisteren. Dat is iets om zeker over te zijn.

'Blijkbaar,' zegt Rose.

'Ik denk het wel,' zeg ik zacht.

Het is niet zo dat het me niks doet als ze bij Jace is. Al kan ik dat misschien wel verbergen.

Rose kijkt me vreemd aan.
Dan ontstaat er een glimlach op haar gezicht.

Ze leunt langzaam dichterbij en drukt een korte kus op mijn lippen.

'Ik heb mijn tanden nog niet gepoetst,' mompel ik.

'Dat moet je niet zeggen,' lacht Rose.

Ik grinnik en probeer recht te gaan zitten. Dit keer met meer succes dan de vorige keer.

'Wat ga je doen?' vraag ik aan Rose om heel subtiel van onderwerp te veranderen.

'Er is zo een film gala. Mijn agente stond erop dat ik zou gaan. Ik ben al een tijd niet geweest,' zegt ze en werpt een snelle blik op mij.

'Veel plezier,' zucht ik en sta voorzichtig op.

Het is geen hele erge kater gelukkig. Ik heb erger gehad.

'Wil je misschien met me mee?' vraagt Rose.

Ik kijk haar verbaasd aan.

'Je wilt dat ik? Mitch? Mee ga naar een gala met mensen die ik niet mag?' vraag ik.

'Zo ongeveer,' antwoordt Rose en haalt haar schouders op.

'Anders moet ik alleen gaan. Alsjeblieft,' zeurt ze.

'Je weet dat ik best brak ben,' zeg ik zuchtend.

'Ach ja. Als je wilt kan je na de rode loper weer naar huis. Wacht ga niet naar huis. Desnoods naar het park,' zegt Rose snel en kijkt me licht bezorgd aan.

Ik kijk in de spiegel. Dit zijn niet mijn kleren. Daar zien ze er te netjes voor uit. Zelfs voor een trainingspak.

'Waar zijn mijn kleren?' mompel ik.

'Ow die liggen daar op de stoel. Ik heb ze in de wasmachine gedaan, want je had ze onder gekotst,' grinnikt Rose.

Ik knik.

'Maar ga je mee?' vraagt ze.

'Als je nog wat kleren hebt liggen. Ik snap het wel dat je niet wil dat ik zo mee ga of in de kleren van gisteren,' antwoord ik.

'Daar hebben we connecties voor,'zegt Rose en knipoogt naar me.

Och jee waar heb ik ja tegen gezegd.

Ik kon na de rode loper naar huis was het niet?

#

'Rose ik weet niet of dit een goed idee was,' zeg ik zacht en wiebel onhandig heen en weer.

'Jawel joh, het wordt vast leuk!' zegt Rose vrolijk.

Ze klapt een keer in haar handen.

'Kom jongens. Alles mag hier staan,' roept ze naar de mensen en wijst naar een lege plek in de woonkamer.

Ze heeft letterlijk heel haar stylingsteam opgeroepen.

Terwijl het enigste wat ik moet hebben is een zwarte broek, een zwart overhemd en op je gelukkige dag misschien nog een stropdas erbij.

Nee joh, laten we veelste veel spullen thuisbrengen. Dan zit er vast wel iets leuks bij toch?

Och jee
Mitch op een gala.
Dit wordt nog interessant.

Vergeet dat sterretje niet in te kleuren.🌟

Groetjes Roos