Met mijn handen in mijn zakken loop ik de supermarkt binnen. Misschien had ik dat alleen wonen iets makkelijker ingeschat dan het daadwerkelijk is. Ik bedoel het is niet zo dat toen Daniëlle en Harold nog thuis waren er veel in huis was, maar nu staat er al helemaal niks.

Het enigste wat er gister avond nog was, was een bak ijs en die heb ik samen met Rose opgegeten. Dat betekend wel dat ik nu ook ontbijt moet weten te scoren. Alleen is alles vrij duur voor mijn budget. Of ik moet meteen een zak broodjes halen of iets, terwijl ik dat toch niet op eet.

Een medewerker van de supermarkt komt langslopen.

'Sorry, euh mevrouw,' zeg ik onhandig.

'Goedemiddag, waarmee kan ik u helpen?' vraagt ze zogenaamd klantvriendelijk.

'Kan ik ook één krentenbol kopen of moeten er dat er meteen zes zijn?' vraag ik.

Ze kijkt me met een meen je die blik aan.

'Ja jonge man. Die worden alleen per zes verkocht. Fijne dag verder,' zegt ze en loopt weg.

Nou nou nou... chagrijn.

'Dan maar geen appels,' mompel ik tegen mezelf en vis een zak uit het schap.

Ik loop met mijn spullen naar de kassa. Alleen heb ik pas laat door wie er achter de kassa staat. Serieus hoe kon ik nou over het hoofd zien dat Kyra hier werkt.

'Was het allemaal geluk-,' begint Kyra automatisch, totdat ze mij ziet.

'Mitch,' is het enige wat ze zegt.

'Kyra,' zucht ik.

'Hoe gaat het met je?' vraagt ze.

'Wel prima. Met jou?' vraag ik, maar mijn gedachte verdwalen tijdens het stellen van de vraag alweer af.

Ik hoor ook niet meer wat ze verteld tot ze de vijf euro uit mijn hand pakt. Even kijk ik haar verbaasd aan, totdat ze het bonnetje met wisselgeld weer in mijn hand drukt.

Ik pak mijn spullen en knik nog een keer naar haar voor ik naar buiten wil lopen.

'Mitch! deze kant!' wordt er van veel richtingen geroepen, terwijl ik wordt overwelmd met veel flitsen.

Wat heb ik nou weer geflikt?

Twee warme zachte lippen plaatsen zich op mijn wang en twee handen rusten op mijn schouder. Naast me staat Rose. Ze werpt me een korte glimlach voor ze zich op de paparazzi richt en wat tegen me aanleunt.

'Bedankt, iedereen, maar we moeten er nu toch echt vandoor,' glimlacht Rose naar iedereen.

Ik knik maar wat voor ik door Rose wordt meegetrokken naar haar auto.

Ik stap in aan de bijrijderskant en Rose bij het stuur.

'Wat was dat nou weer?' lach ik en haal een hand door mijn haar heen.

'Ik wou ook boodschappen doen, maar er stopte een busje met paparazzi en toen kwam jij naar buiten lopen,' zegt ze en grinnikt zacht.

'En ik maar denken dat ik beroemd was geworden,' lach ik.

Rose schudt ook lachend haar hoofd. Ik leun wat naar haar toe en druk mijn lippen voor even op die van haar. Ze kust me voor even terug, maar kijkt dan zuchtend terug naar de supermarkt.

'Maar mijn ontbijt,' zucht ze.

'Ik heb krentenbollen en optimel aarbeien yoghurt,' zeg ik en trek ze vrolijk bij me opschoot.

Rose schudt lachend haar hoofd.

Ik maak de zak met krentenbollen open en geef een krentenbol aan Rose. Ze pakt hem van me aan en vist een lege bidon uit haar tas.

Ik giet er wat Optimel in hef het pak met de overige yoghurt in de lucht.

'Proost,' zegt Rose als ze met haar bidon mijn pak aanstoot.

'Op ons,' glimlach ik.

'Op ons,' herhaalt ze me glimlachend, waarna we allebei een slok nemen.

Rose veegt subtiel de yoghurt resten weg. Ze schiet in de lach en ik kijk haar vragend aan.

'Wat is er?' vraag ik.

'Je hebt een melksnor,' grinnikt ze en kijkt me voorzichtig aan.

'Wacht,' mompelt ze en kust langs mijn bovenlip af.

'Probeer jij nou gewoon een lady in de vagebond momentje te creëren,' grinnik ik.

Rose bloost en kijkt weg. Ik leg twee vingers onder haar kin en zorg er zo voor dat ze me weer met beiden ogen aankijkt.

'Rustig maar. Ik hou ervan,' zeg ik voor ik mijn lippen op die van haar druk.

Hey mensjes,
Ahww ik vind ze toch wel schattig samen hoor.

Vergeet dat sterretje niet in te kleuren. 🌟

Groetjes Roos