Het beeld wordt zwart en meteen klinkt er luid geklap vanuit de zaal. De documentaire is voorbij Ik heb het zelf ook moeilijk droog kunnen houden. Ja, ik was bij het schieten van de film, maar dat wil niet zeggen dat het voor mij makkelijker was om de film te kijken. Ik heb de film echt gezien als Mitch die zijn eigen verhaal verteld. Het is ook echt zijn documentaire. Mijn rol erin was slechts om hem een duwtje in de rug te geven.

Het is nu aan Mitch om nog even kort naar voren te komen en een kleine speecht te geven. Hij knijpt een keer in mijn hand. Ik geef hem een kus op zijn wang wanneer hij nog een laatste keer diep in en uit ademt.

Wanneer hij opstaat gebeurt en zoiets moois. Het geklap was niet opgehouden. Nu hij naar voren loopt gaan mensen zelfs voor hem staan. Snel sta ik ook op en klap enthousiast mee. Mitch draait zich om naar de zaal en ik zie dat hij het ook moeilijk krijgt.

'Wat een verhaal Mitch. Dag je dat allemaal hebt moeten doorstaan en dat terwijl niemand er iets van wist,' zegt de man die ons net ook aankondigde.

Mitch glimlacht kort en pakt dan de microfoon aan. 'Ach wat kan ik zeggen. Ik heb lang getwijfeld mijn verhaal te vertellen, maar mijn beste vrienden en Rose hebben me daar enorm in gesteund. Zonder hun denk ik dat ik heg nog steeds niet had verteld,' vertelt Mitch.

'Rose, ik wil je dan ook iets vragen. Ik weet dat we dit eigenlijk nog niet officieel hebben besproken, maar wil je even naar voren toe komen?' vraagt Mitch met een kleine trilling in zijn stem.

De mensen naast me kijken me vragend aan, maar ik ben zelf net zo verbaasd als zij. Ik knik een keer en loop dan naar  voren toe.

'Rose, dit is zowel een verrassing voor jou als voor de gehele perswereld,' grinnikt Mitch. Meteen komen er overal camera's vandaan. Voorspelbaar...

Ik kijk hem vragend aan, maar hij ontwijkt mijn blik juist. Hij stopt een hand in zijn broekzak en begint langzaam te vertellen.

'Toen je eerste film uitkwam wist ik niet of ik je moest verafschuwen of moest haten. Ik was zo kwaad op je, maar dat bleek later compleet onterecht te zijn. Ik was kwaad, omdat je mijn verhaal probeerde te vertellen zonder dat je van mijn verhaal wist. Toen we elkaar beter leerde kennen draaide ik langzaam bij.

Ik zag steeds meer in hoe fantastisch je wel niet bent. Hoe prachtig je bent, van buiten en van binnen. Ik bedoel maar je hebt mijn verhaal laten vertellen en daar ben ik je voor eeuwig dankbaar voor.

Rose, lieve schat, er is niemand anders met wie ik naar de sterren wil kijken op de bankjes van het park. Niemand anders waarmee ik sochtends wakker word en savonds mee ga slapen. Ik houd ontzettend veel van je,' vertelt hij.

Dan zakt hij door zijn knie heen. Een klein geschrokken kreetje ontsnapt er uit mijn mond. Meteen beginnen er verschillende camera's te flitsen, maar het enigste wat ik zie is de glinstering in zijn ogen.

Hij pakt een donkerrood doosje uit zijn broekzak en maakt hem open.

'Rose Pepperwood, wil je mij de eer geven om jouw man te mogen worden? Wil je met me trouwen?' Vraagt hij dan.

Voor even is het muisstil. Je zou in deze overvolle zaal zelfs een speld nog horen vallen.

Dan begj  ik te glimlachen. 'Mitch, je zou me nergens gelukkiger mee kunnen maken,' glimlach ik breed naar hem.

'Is dat een ja?' Vraagt hij voor de zekerheid. 'Dat is een dikke ja,'

Hij zucht een keer diep voordat hij mijn hand vastpakt en de verlovingsring om mijn vinger schuift. 'Nou, kom je nog hier,' zeg ik enthousiast. Snel gaat hij staan met een grote glimlach op zijn gezicht.

Hij pakt mijn gezicht tussen zijn handen en ik plaats mijn handen op zijn borstkas. Langzaam drukt hij zijn lippen op de mijne. Ik kus hem liefdevol terug. Er klinkt gejuich vanuit de zaal, maar dat maakt niet uit. Dit is echt even ons moment en dat kan niemand ons meer afpakken.

Lieve mensen,
Na een lange weg is dan toch evht het einde van A Missing Soul 2. Ik heb er zo van venoten om de karakter van Mitch en Rose te mogen schrijven. Het concept van dit verhaal is zeker mijn lievelings. Hopelijk hebben jullie er net zoveel van genoten als ik! ❤

Niet getreurd, er komt snel een nieuw boek aan waar ik ook heel trots op ben. Het nieuwe boek gaat Harvard Dream heten dus houdt het in de gaten. ❤

Veel liefs,
Roos

Ps. Als jullie een epiloog willen, laat het weten in de comments!