~It's the connection we can't explain~

Τα μαλακά, σαρκώδη, ροζ χείλη του κινόντουσαν με επιδεξιότητα πάνω στα δικά μου.

Τα στιβαρά, γεμάτα τατουάζ χέρια του κατευθύνθηκαν στην λεπτή μέση μου, αναγκάζοντας με να κολλήσω όσο το δυνατόν περισσότερο πάνω του.

Τα χέρια μου βρέθηκαν στα κατάμαυρα, απαλά μαλλιά του τραβώντας τα κάνοντας τον να αφήσει ένα βογκητό ικανοποίησης.

Χαμογέλασα μέσα στο φιλί μας ενώ περνούσα τα δάχτυλα μου ξανά και ξανά ανάμεσα από τα μαλλιά του τραβώντας τα, θέλοντας σαν τρελή να ακούσω ακόμα ένα τέτοιο βογκητό.

Απομακρυνθήκαμε για να πάρουμε ανάσες καθώς αφήσαμε τα μέτωπα μας να ακουμπήσουν το ένα το άλλο.

Ο Trevor πέρασε την γλώσσα του πάνω από το κάτω χείλος μου, στέλνοντας για ακόμα μια φορά ανατριχίλα σε κάθε χιλιοστό του σώματος μου.

Έπειτα το δάγκωσε απαλά τραβώντας το με τα δόντια του, κάνοντας με να αφήσω έναν βαθύ αναστεναγμό.

Ένωσα για ακόμα μια φορά τα χείλη μας σαν να ήταν ο μόνος τρόπος διαφυγής μου από την φυλακή της ψυχής μου.

Όπως ένας δολοφόνος προσπαθεί να βρει την λύτρωση του.

Όπως ένας ναρκομανής  θέλει απεγνωσμένα να πάρει την δόση του.

Άνοιξα το στόμα μου οικειοθελώς και αμέσως οι γλώσσες μας ενώθηκαν έντονα, παίζοντας το δικό τους ύπουλο παιχνίδι.

Ανατρίχιασα ακόμα περισσότερο νιώθοντας το μεταλλικό σκουλαρίκι που βρισκόταν ακόμα στην γλώσσα του, να  γαργαλάει παιχνιδιάρικα την δική μου.

Ο Trevor απομάκρυνε ελάχιστα τα χείλη του από τα δικά μου και κλαψούρισα χαμηλόφωνα στην έλλειψη των χειλιών του πάνω στα δικά μου.

«Πήδα» Μου ψιθύρισε με την εξευτελιστικά υπέροχη, αισθησιακή, βαριά φωνή του και χωρίς να σκεφτώ τις πράξεις μου, μέσα στην ζάλη του μυαλού μου και στην έντονη αίσθηση που ένιωθα εκεί... Χαμηλά...

Πέρασα τα πόδια μου γύρω από την μέση του πριν με τραβήξει αυτός και με πετάξει πάνω στο μαλακό στρώμα του κρεβατιού.

Ανέβηκε πάνω μου, περνώντας τα πόδια μου γύρω από την μέση του και έσκυψε για ακόμα μια φορά στα χείλη μου.

Με κοίταξε για μια στιγμή στα μάτια πριν ορμήξει, πιο άγρια και παθιασμένα, στα ανυπόμονα χείλη μου, τα οποία πέθαιναν για να ξανά γευτούν τα δικά του.

Τράβηξε την μπλούζα του πάνω από το κεφάλι του, αποκαλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο, το γυμνασμένο του σώμα όπως και τα πολλαπλά τατουάζ του.

Τα χέρια μου, χωρίς την έγκριση του μυαλού μου, κατευθύνθηκαν από μόνα τους στην περιοχή των κοιλιακών του, χαϊδεύοντας με τα ακροδάχτυλα μου τα ζωγραφισμένα κλαδιά δέντρου που υπήρχαν χαμηλά στο V του.

Είναι τόσο υπέροχα.

«Σου αρέσουν;»

Σήκωσα το κεφάλι μου αργά και άφησα έναν αναστεναγμό στο θέαμα μπροστά μου.

Αναστατωμένες μαύρες τούφες έκρυβαν το αψεγάδιαστο πρόσωπο του ενώ τα καταπράσινα μάτια του λαμπύριζαν κοιτώντας με... Με πόθο;

Επιθυμία; πάθος; ανυπομονησία;

«Πολύ» απάντησα όταν ξανά βρήκα την ανάσα μου στην προηγούμενη ερώτηση του, μην μπορώντας όμως να ξεκολλήσω τα μάτια μου από πάνω του.

Αυτός χαμογέλασε ικανοποιημένος πριν πετάξει την μπλούζα - που ακόμα κρατούσε στα χέρια του- σε μια απόμακρη άκρη του δωματίου.

Έσκυψε από πάνω μου κατευθύνοντας τα - επίσης ζωγραφισμένα -  δάχτυλα του στις άκρες του φορέματος μου.

Έμεινα ακίνητη όταν έσκυψε στο αυτί μου με ένα πονηρό, αλλά εξίσου γοητευτικό, χαμόγελο.

«Από την πρώτη στιγμή που σε είδα με αυτό το φόρεμα, ήθελα σαν τρελός να στο βγάλω» ψιθύρισε στο αυτί μου, δαγκώνοντας τον λοβό του αυτιού μου με τα δόντια του ελαφρώς.

Καταφέρνοντας για ακόμα μια φορά να ανατριχιάσω και να αρχίσω να κάνω άβολες κινήσεις από κάτω του.

Ο Trevor φαίνεται να το κατάλαβε αφού γύρισε να με κοιτάξει με ένα πονηρό χαμόγελο απέχοντας ελάχιστη απόσταση από τα χείλη μου.

Πλησίασα το κεφάλι μου προς το δικό του και δίχως να σκέφτομαι τι λέω ή τι κάνω, του ψιθύρισα στο αυτί.

«Τότε κάντο»

Αυτός με κοίταξε έκπληκτος για μια στιγμή πριν χαμογελάσει πονηρά και τραβήξει με μια κίνηση το κόκκινο φόρεμα μου, πετώντας το και αυτό κάπου απόμερα στο δωμάτιο.

Πλέον βρισκόμουν από κάτω του φορώντας μόνο τα μαύρα εσώρουχα μου ενώ αυτός βρισκόταν από πάνω μου κοιτώντας έντονα το σώμα μου, γυμνός από την μέση και πάνω.

Πέρασα τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό του τραβώντας τον πάνω μου και φιλώντας τον παθιασμένα.

Γαμώτο, νιώθω τόσο υπέροχα όταν με φιλάει και δεν μπορώ καν να καταλάβω τον λόγο που συμπεριφέρομαι έτσι κάθε φορά που βρίσκεται κοντά μου.

Άφηνα συνεχούς αναστεναγμούς, μην μπορώντας να τους συγκρατώ, κάθε φορά που ένιωθα τα χείλη του να αφήνουν καυτά φιλιά στην ευαίσθητη περιοχή του λαιμού μου.

Τα χέρια του έκαναν διαδρομές πάνω στο σώμα μου κάνοντας με να ανατριχιάζω μέχρι και στο παραμικρό άγγιγμα του.

Μέχρι που κατευθύνθηκαν προς την περιοχή που αποζητούσε το άγγιγμα του διαρκώς.

Σφράγισα τα μάτια μου σφικτά, δαγκώνοντας το κάτω χείλος μου δυνατά και προσπαθώντας να μην αναστενάζω νιώθοντας τα δάχτυλα του να κάνουν κυκλικές κινήσεις στο συγκεκριμένο σημείο.

«Trevor... Γαμώτο» Μου ξέφυγε ένας αναστεναγμός όταν το χέρι του πέρασε μέσα από το εσώρουχο μου.

«Είπες κάτι, Sky;» Άκουσα την παιχνιδιάρικη και άκρως αισθησιακή φωνή του να ρωτάει παρακολουθώντας το κεφάλι μου να είναι χωμένο μέσα στα μαξιλάρια.

Κούνησα το κεφάλι μου αρνητικά, σίγουρη ότι η φωνή μου δεν θα έφτανε μέχρι τα αυτιά του.

«Μήπως θες να σταματήσω;»

«Ο-χι...» απάντησα τρεμάμενη φωνή, αφήνοντας ακόμη έναν αναστεναγμό να ξεγλιστρήσει από τα χείλη μου.

Οι κινήσεις του γινόντουσαν όλο ένα και πιο έντονες.

Έριξα για ακόμα μια φορά το κεφάλι μου προς τα πίσω, απότομα, όταν ένιωσα το δάκτυλο του να κινείται προς την είσοδο μου.

Πριν προλάβει να κάνει τίποτα άλλο όμως ένας δυνατός γδούπος ακούστηκε από τον κάτω όροφο.

Στην αρχή δεν έδωσε κάνεις από τους δύο ιδιαίτερη σημασία, μέχρι που κάποιος άρχισε να χτυπάει  δυνατά την πόρτα του δωματίου.

Ο Trevor άφησε ένα μουγκρητό εκνευρισμού πριν σηκωθεί από πάνω μου κακοδιάθετα και προχωρήσει προς την πόρτα.

Εγώ από την άλλη είχα μείνει να κοιτάω τον απέναντι τοίχο, προσπαθώντας να κάνω μια περίληψη όλον των γεγονότων που συνέβησαν, στο μυαλό μου.

Ο Trevor άνοιξε την πόρτα και αμέσως κάλυψα το σώμα μου με το άσπρο σεντόνι.

«Que está pasando?» ρώτησε ο Trevor απορημένα τον άνθρωπο που βρίσκονταν μπροστά από την μισάνοιχτη -κλειστή προς τα εμένα - πόρτα.

«Jefe ... ¡Fuimos atacados!» ακούστηκε μια - άγνωστη για εμένα - ανδρική φωνή, η οποία ακουγόταν... Φοβισμένη;

«¿Qué?» η φωνή του Trevor ακούστηκε οχτάδες δυνατότερη από αυτή του άλλου άνδρα και φαινόταν κάπως νευριασμένη...

«Señor...Algunas personas atacaron a Cristiano y lo apuñalaron y lo dejaron desnudo» είπε ο άντρας αγχωμένος με τρεμάμενη φωνή, πριν το πρόσωπο του Trevor σκοτεινιάσει.

Μα, τι στο καλό λένε;

Το επόμενο λεπτό ο Trevor χτύπησε με δύναμη το χέρι του πάνω στην πόρτα, δημιουργώντας έναν δυνατό ήχο μέσα στο δωμάτιο.

«¡Vengo de inmediato! ¡Llama a un médico para que venga a verlo!» ο άντρας κούνησε το κεφάλι του γρήγορα πριν εξαφανιστεί προς τις σκάλες.

Ο Trevor έκλεισε την πόρτα θυμωμένος πριν γυρίσει για να αντικρίσει το μπερδεμένο μου βλέμμα.

Χωρίς ίχνος χρώματος ή διάθεσης στην φωνή του άρπαξε το φόρεμα μου από κάτω πριν το πετάξει πάνω μου.

«Φόρα το και κατέβα κάτω» απάντησε γρήγορα πριν εξαφανιστεί από το το δωμάτιο και χτυπήσει την πόρτα πίσω του.

Τι συνέβη και θύμωσε τόσο πολύ ξαφνικά;

Και ποιος στο καλό ήταν εκείνος ο άντρας;

Αφήνοντας αυτές τις απορίες στο πίσω μέρος του μυαλού μου φόρεσα βιαστικά και με άτσαλες κινήσεις το φόρεμα πάνω μου.

Σίγουρα δεν θα είναι κάτι καλό...

[...]

Ο κάτω όροφος είχε γεμίσει κόσμο και από παντού ακούγονταν φωνές.

Πλησίασα πιο κοντά μπερδεμένη, κοιτώντας όλα τα πρόσωπα που είχαν συγκεντρωθεί στην μέση του σαλονιού.

Σε έναν μεγάλο, ξεθωριασμένο καναπέ κείτονταν ένα αγόρι με πράσινα βαμμένα μαλλιά ενώ πολλοί, άλλοι άντρες και γυναίκες βρίσκονταν τριγύρω του.

Μην μπορώντας να καταλάβω τι γινόταν ,προχώρησα με αργά βήματα προς το μέρος της Sia η οποία μιλούσε με μια κοπέλα δίπλα της.

«Τι γίνεται εδώ;» αυτή αναπήδησε στο άκουσμα της φωνής μου ενώ γύρισε να με κοιτάξει ξαφνιασμένη.

«Δεν σου είπε ο Trevor;» ρώτησε με απορία στην φωνή της ενώ έστρεψε το βλέμμα της πάνω στον κύκλο που είχε σχηματιστεί γύρω από το αγόρι.

«Όχι...» απάντησα κοιτώντας σαν χαμένη τον κόσμο γύρω μου.

«Ήρθε πάνω ένας άντρας λέγοντας κάτι στα ισπανικά (συνειδητοποίηση που έκανα αργότερα) και δεν κατάλαβα και πολλά...» η Sia κούνησε το κεφάλι της με κατανόηση.

«Ένα μέλος των Wolves τραυματίστηκε» απάντησε δείχνοντας μου με ένα νεύμα του κεφαλιού της προς το μέρος του πρασινομάλλικου αγοριού, ενώ έπειτα συνέχισε «Σίγουρα δεν ήταν τυχαίο, δέχτηκε επίθεση από κάποιους,όπως ακριβώς και ο Brandon, την ίδια νύχτα».

Γύρισα να την κοιτάξω απορημένα ενώ αυτή έτριψε τα μάτια της κουρασμένα.

«Απλώς... Φοβάμαι ότι η επίθεση που δέχτηκε ο Cristiano, έχει σχέση και με την επίθεση που δέχτηκε ο Brandon. Μόνο που κανένας από τους δύο δεν κατάφερε να αναγνωρίσει πρόσωπα»έλεγε ανήσυχα ενώ εγώ ξεκίνησα να προχωράω με αργά, διστακτικά βήματα προς το μέρος του αγοριού.

Κοίταξα τον γεμάτο χώρο γύρω μου.

Πολλά άτομα από αυτά δεν τα γνώριζα, κάποιοι άλλοι ήταν γνωστοί.

Ο Dave, o Adam, o Hunter, o Lex-

Όπα κάτσε! Τι κάνει ο Lex εδώ;

Προχώρησα επιταχύνοντας τα  βήματα προς το μέρος του,αιφνιδιάζοντας τον με την παρουσία μου.

«Τι κάνεις εσύ εδώ;» τον ρώτησα και αμέσως γύρισε το κεφάλι του για να με κοιτάξει το ίδιο απορημένα και ξαφνιασμένα όπως ακριβώς τον κοιτούσα και εγώ.

«Το ίδιο θα σε ρωτούσα και εσένα» είπε, αποφεύγοντας να απαντήσει στην ερώτηση μου.

Κάτσε, από πότε ο Lex γνωρίζει για τους Wolves;

Τον τράβηξα απαλά από το χέρι, προσπαθώντας να μην κινήσω υποψίες και τον κατεύθυνα προς το άλλο δωμάτιο, εκείνο με το ποδοσφαιράκι.

«Από πότε γνωρίζεις για αυτούς;» τον ρώτησα επικριτικά, δείχνοντας προς το μέρος των πολλών μελών της συμμορίας των Wolves.

«Το έμαθα από τον Dave πριν λίγες ημέρες για αυτούς, τότε, όταν έγινε εκείνος ο χαμός στο κλαμπ» απάντησε απλά ενώ τώρα ήταν η σειρά του να κοιτάξει εμένα επικριτικά.

«Εσύ από πότε ξες για την ύπαρξη τους;» ρώτησε με απορία στην φωνή του ενώ εγώ γύρισα το βλέμμα προς το μεγάλο και επιβλητικό σύμβολο των Wolves που ήταν κρεμασμένο στον τοίχο.

Αναμνήσεις από τον προηγούμενο μήνα άρχισαν να κατακλύζουν το μυαλό μου.

Η σκηνή με εμένα να κρύβομαι πίσω από έναν τοίχο...

Ένα αγόρι δεμένο σε μια καρέκλα να ουρλιάζει...

Ο Trevor να βρίσκεται ακριβώς μπροστά του, φωνάζοντας του κάτι για προδοσία...

Ένας μεγάλος σε ηλικία άνδρας να σκοτώνει χωρίς δισταγμό το αγόρι...

Εγώ να τρέχω, να κρυφτώ για να μην με καταλάβουν όταν πλέον είχαν πάρει χαμπάρι ότι κάποιος τους παρακολουθεί.

Εγώ μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο, γεμάτο παλιά πράγματα, σπίτι...

Ένα μπαούλο με παλιές φωτογραφίες και άλλα αντικείμενα...

Το σήμα των Wolves στα χέρια μου...

«Μετά το κλαμπ, σε ένα στενό» απάντησα απλά, μην θέλοντας να αποκαλύψω όλα τα παραπάνω.

«Ξέρεις πόσο επικίνδυνο είναι αυτό Sky; Αν σε ανακαλύψουν μπορούν να σε σκοτώσουν!» απάντησε ο Lex υπερπροστατευτικά -όπως έκανε πάντα σε θέματα που αφορούσαν την προστασία μου- κοιτώντας με όμως σοβαρά.

«Το ξέρουν ήδη Lex» απάντησα διστακτικά χαμηλώνοντας το κεφάλι μου, χωρίς να θέλω να διακρίνω το- σίγουρα σοκαρισμένο- βλέμμα του.

«Δηλαδή, μόνο ο Trevor ξέρει...» συνέχισα προσπαθώντας να σώσω όσο μπορώ το θέμα, όμως μια δυνατή φωνή - σχεδόν στριγγλιά-έκοψε στην μέση τα λόγια μου.

«Δεν ξέρω ποιοι στο πούτσο ήταν! Ήταν πάρα πολλοί και ο ένας άρχιζε να μου χαράζει την κοιλιά με ένα γαμημένο μαχαίρι!»

Φώναζε μια αντρική φωνή από το σαλόνι και κατευθείαν και οι δύο προχωρήσαμε προς τα εκεί.

Το αγόρι με τα πράσινα μαλλιά φώναζε και έβριζε διάφορα, ενώ έκανε σπασμούς πάνω στον καναπέ.

Πλησιάσαμε πιο κοντά.

Ένας γιατρός ήταν πάνω από το κεφάλι του ενώ ο Trevor βρισκόταν σχεδόν δίπλα του παρακολουθώντας τον και ρωτώντας τον διάφορα.

Φαινόταν τελείως μπερδεμένος... Και χαμένος, από όλη την κατάσταση που επικρατούσε.

Κοίταζα το πρασινομάλλικο αγόρι, αναγκάζοντας το σώμα μου να ανασηκώνεται ελαφρώς κάποιες φορές από το πάτωμα, όταν κάποιος γορίλας έμπαινε μπροστά μου διακόπτωντας το οπτικό μου πεδίο.

Όταν κατάφερα να βρω μια καλύτερη θέση κάρφωσα τα μάτια μου πάνω στο αγόρι, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.

Το βλέμμα μου μεταφέρθηκε στην αιματοβαμμένη περιοχή της κοιλιάς του, όπου παρατήρησα και κάτι άλλο εκτός από το πολύ αίμα και τις μαχαιριές.

Πλησίασα αργά δίχως να με νοιάζουν τα περίεργα βλέμματα των ανθρώπων γύρω μου, νιώθοντας την ανάσα μου να γίνεται κόφτη.

Ο Lex έκανε κίνηση να αρπάξει το χέρι μου αλλά το απομάκρυνα.

Πλέον τα μάτια μου είχαν κολλήσει στο σύμβολο που ήταν χαραγμένο πάνω του.

Όταν πλέον είχα φτάσει από πάνω του ένιωθα την ανάσα μου να κόβεται τελείως και τα χέρια μου να τρέμουν.

Αυτό...

Αυτό είναι το σύμβολο των...

Ω Θεέ μου!

-----------------------------------------------------------

Μπουμ! Να 'μαι και πάλι :')

Τι κάνετε τερατάκια μου;

Πως σας φάνηκε το κεφάλαιο;

Είχε σκηνή Sky-Trevor στην αρχή αλλά πάνω που πήγε να γίνει κάτι παραπάνω...

Το έκοψα! :')

*Ναι, το ξέρω είμαι κακιά... Αλλά ξέρω να δημιουργώ χαλάστρες :') *

*[explanations]*

1) "Τι συμβαίνει;"
2) "Αρχηγέ... Δεχτήκαμε επίθεση"
3)"Τι;"
4)" Κύριε, κάποιοι άνθρωποι επιτέθηκαν στον Cristiano, τον μαχαίρωσαν και τον άφησαν λιπόθυμο"
5)" Έρχομαι αμέσως! Καλέστε έναν γιατρό να τον δει! "

(Ευχαριστούμε τα τέλεια ισπανικά της Google)

*Όποια ξέρει ισπανικά, ας έρθει να διδάξει και εμένα που το έχω καημό :') *

Η Sky θα φάει σίγουρα κήρυγμα από τον Lex όταν γυρίσουν σπίτι.

Ο Trevor εκνευρίστηκε που για ακόμα μια φορά δεν θα κάνει  σεξ.

*poor Trevor :') *

Γνωρίσαμε και έναν πρασινοτρίχη...

Η Sky δεν καταλάβαινε Χριστό, επειδή ποτέ δεν πατούσε στο μάθημα των Ισπανικών.

Είδε κάτι χαραγμένο στην κοιλιά του πρασινοτρίχη και έπαθε σοκ!

Τι λέτε να είδε;;

Spoiler: Χαμένος αδερφός :')

Adiós monstruos <3

-YourDisaster