Chapter [23]
D.O's POV
"Hi Kyungsoo, long time no see" at saka sia humarap sakin at saka sia ngumiti
"Tiffany? ikaw ba yan?"
"Yes, it me" saka sia tumayo sa swivel chair nia at lumapit sakin..
Hinawakan nia ung kwelyo ko at inayos
"So kamusta kana ?" sabi nia
"Kailan kapa bumalik dito sa Seoul?"
"mga 1 month narin.."
"Ikaw ung movie director na sinasabi sakin?"
"Yes, ako un... "
"Talagang natupad mo narin ang pangarap mo Tiffany..."
"Yes, parehas tau, sikat na sikat kana pati narin ung anak mo... It's just great to see my long time friend and I become successful in life, just like you wanted 7 years ago"
"Alam mo na pala. Oo di naman ako nagkamali naging maayos ang buhay natin. "
"so magkwento ka naamn tungkol sa Anak mo"
Saka kami umupo sa mga sofa na nandito magkaharap kami at nasa gitna namin ung table
"Aidan ang pangalan nia, and pinayagan ko na sia maging artista kahit paguest guest lang kasama namin, at lumalaki naman sia ng maayos"
"Good, and how was the mother ? "
"She's dead Tiffany "
"Can i just ask kung pano kau nagkakilala?"
"it's a long story ttiffany but to summarize it's only a one night stand between us so we don't have any relationship, you know me... i want the best for myself and my family even though i don't have somebody to love."
"Your just the same 7 years ago, and that's great to hear, im glad to see you again.."
"Pinatawag moko dito diba para sa isang movie , can we talk about that"
"sure then after let's have some catching up to do, magkwento kapa sakin.... ibalik natin kung gano tau kaclose noong mga bata pa tau ..since 2 days ang hiningi ko sa schedule mo, let's go on a vacation just for 1 days can we go now, kahit wala kang dalang damit or what di mo naman kailangan nunhaha ano ok lang ba sau?"
"sige na nga tiffany tara"
Si tiffany magkababata kami noon pa, magbestfriends kami since we are 7 years old, tapos sabay kaming nagaral hanggang highschool. Pangarap nia kasing maging isang Director noon at ako naman ay artista. Kaso hindi naging maganda ang paghihiwalay namin noon, dahil ako ang may kasalanan dahil iniwan ko nalang sia bigla, dahil ang gusto ko lang naman noon ay maging maayos ang buhay namin. We liked each other noon, nagustuhan ko sia kaso hanggang dun lang... pero before we separate she told me that she already loves me , we are just 16 years old that time and we are so young so ayoko pa ng relationship dahil gusto ko pang matupad ang pangarap ko kaya iniwan ko sia. After that day umalis na pala sia ng bansa at dun na nagaral ng college. At least naging masaya naman ang buhay nia kasi natupad na ang gusto nia. Wala akong naging balita sa kanya siguro kasi nagalit sia sakin dahil sa pagiwan ko sa kanya noon. Pero sa kinikilos nia ngaun mukang ok naman kami. Kaya pa naman ibalik ang dati naming friendship siguro.
At sumama nako kay Tiffany sabi nia pupunta daw kami sa Jeju island. Isa kasi un sa mga paborito naming puntahan noong 15 years old palang kami.
Tumawag nalang muna ako kay Aidan dahil hindi ako maakakauwi mamaya. Saka ko nalang sasabihin sa members ko ung about kay Tiffany.
Habang nandito kami sa private plane nina Tiffany ay naguusap nalang muna kami dahil 1 hours lang naman ang byahe papunta sa jeju.
"so kailan ko mamemeet si Aidan, nakkita ko sia sa mga pictures nia at kamukhang kamukhang mo"
"oo nga eh malakas ang genes ko haha"
"oo na, ikaw na talaga... mahirap ba magkaron ng anak?"
" hindi naman kasi mabait naman si aidan, actually simula nung dumating sia buhay ko mas naging masaya ako kahit wala ung nanay nia kasi nandyan naman ung mga members ko at ok na ok kaming lahat"
" nakilala mo paba ung nanay ni Aidan? I mean naging kau ba or what?"
" oo nakilala ko pa sia pero hindi naging kami kasi were just friends dahil para lang naman kay Aidan kaya kami naging magkaibigan. "
" sige nga kwento mo kahit konting details kung pano mo nalaman na may anak kanapala"
At saka nako nagkwento. Sakto after kong ikwento lahat ay nandito na kami sa jeju. Tumuloy muna kami sa hotel nila at magkaharap ung kwarto namin. Dahil di naman kami puedeng magtabi.
Enjoyin ko nalang muna toh kasi namiss ko din ung bestfriend ko.
..............................................................................
Siena's POV
Nandito ako ngaun sa inaasikaso ko na ung pag uwi ko sa pilipinas dahil lagpas narin ako isang buwan dito. Natawagan ko narin sina tita at si Marrianne. Sabi ko na uuwi nako 5 days nalang. Sayang gusto ko makita si Aidan kahit saglit lang sana kaso busy na sila.
"Siena ok lang ba talaga sau na hindi muna ako makasama sa pag uwi. Next week pako puedeng umuwi aasikasuhin ko pa ung business namin dito." sabi yan sakin ni Raven pumunta kasi ako ng opisina nia ngaun dahil kakatapos ko lang magasikaso ng mga ticket ko pauwi ng pilipinas.
"oo ok lang Raven, tawagan mo nalang ako pag pauwi kana"
"sige Siena, nga pala sorry ha di talaga kita masasabayan sa lunch dahil may meeting pako. Pero punta ako ng bahay mo para sabay na taung mag dinner"
"sige ok lang alis na muna ako ha"
"sige Siena i love you ingat ka" saka nia ako hinalikan sa labi
" bye, love you too"
at saka nako lumabas ng opissina nia
May binigay naman kasi sia saking kotse para magamit ko lagi habang nag stay ako dito sa korea.
Pag kauwi ko sa bahay tiningnan ko ung phone ko may mga pictures kami nina Aidan at D.O dito. Di ko alam pero parang may hawig kami ni Aidan. Pero mas kamukha nia Si D.O . Siguro kasi magkamukha kami masyado ni Siena na nanay ni Aidan. Sa totoo lang kasi di ko pa nakikita ung picture nung nanay ni aidan , ang sabi lang nila kamukha ko daw sia.
Gusto ko talagang makita sana si Aidan kaso tumawag nako kina Suho kaso may fansigning daw sila ngaun sa Japan album nila kaya di ko sila puedeng makita.
Mamimiss ko sila sigurado.
...................................................................
D.O's POV
Kanina namasyal kami ni Tiffany sa mga malalapit lang na market dito sa Jeju, medyo nakadisguise ako kaya hindi ako makikilala ng mga tao dito. Masaya lang kaming nagbonding ni Tiffany. Hanggang sa gumabi na at ngaun kakain na kami ng dinner. May magandang table setting dito at dito kami sa tapat ng dagat. Since resort toh at sa pamilya ni Tiffany tong resort kaya private sia at hindi naman ako machichismis dito. Mayaman kasi talaga ang pamilya nila kaya may ganito silang property kahit noon pa. Magkaiba kami kasi hindi naman ako mayaman noon.
"Salamat kyungsoo ha kahit saglit nabalik na natin ang friendship nating dalawa. Sana magpatuloy pa toh. Lalo na't ikaw ang artista sa gagawing kong movie. "
"oo Salamat din tiffany, naging masaya ako. Kaso sayang hindi ko kasama si Aidan , gustong gusto nia pumunta dito noon eh. Kaso hindi kami makapunta dahilnga pagkakaguluhan kami."
"ah next time free kau na pumunta dito i will jsut tell to the manager na darating kau dito next time at sama mo narin ung mga members mo para may vacation naman kau"
"sige salamat, magiging masaya ung mga un"
Pagtapos naming kumain ay nandito na kami sa sala ng tinutuluyan namin na bahay , nag yaya kasi ako na manood ng palabas. Since noon ganito kami lagi mahilig kaming magmovie marathon. Habang magkatabi kami pero hindi naman ganun kalapit saisa't isa, di ko alam pero di ko mapigilan na mapatingin kay tiffany lalo na't ung suot niang crop top na dami. Di sia ganun kashowy pero parang may humihila sakin na tumingin di ko mapigilan... samantang sia enjoy na enjoy sa pinapanoon naming movie.
"kyungsoo ok ka lang ba? bakit parang di ka mapakali?" tanong nia kasi medyo galaw nga ako ng galaw dito
"di ko alam eh.. parang nag iinit ako.."
"anong mainit eh aircon naman tong bahay namin?"
"di ko talaga alam sige noon pa tau" sabi ko nalang
Di pa man natatapos ung movie , kinausap nako ni Tiffany...
"D.O oo nga pala gusto ko lang sanang linawin lahat kasi alam naitng parehas na di maganda ang naigng paghihiwalay natin noon kaya im sorry at umalis nalang ako bigla nasaktan kasi ako dahil sa sinabi mo"
"sorry din Tiffany , ang gusto ko lang naman noon ay maging maayos ang buhay natin tingnan mo ngaun masaya at maayos na ang buhay natin"
"kaya nga eh, and thank you for that"
Habang nakatingin sia sakin , at nakangiti di ko alam pero parang may gustong gusto akong gawin pero pinpigilan ko lang
" D.O eto pa pala ung gusto sanang itanong sau ngaun .."
"ano un?"
"may pag asa nabang maging tayo?"
Di ko talaga alam pero pagkasabi nia nun, hinalikan ko na sia... parang may humihila sakin na gawin un... i don't know what im doing hanggang sa magrespond na sia sa mga halik ko at lumipat sia sa lap ko at we continued to kiss... i can feel mine going to lifee...
i don't know what im doing right now but my hormones keep on pushing me to do this...
..................................................................
OMYGASH?!!!! hahaha what will happen next kaya?
Talaga bang the end na ang lahat para kina Siena at d.O?
Pano na ung katotohanan? may pagasa pa kayang malaman nila ang totoo about kay Siena ?
At bakit kaya hindi mapigilan ni D.O ang hormones nia? haha
Alamin ang lahat ng kasagutan sa next chapter!!!!!! TAMA!! next chapter na agad malalaman ang mga sagot sa inyong mga tanong. Kaya ABANGAN!!
VOTE AND COMMENT GUYS
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com