Hoofdstuk 1: Een slecht begin

Ik laat me op de bank ploffen, ik kom net bij vrienden weg om ze nog een gelukkig nieuw jaar te wensen, want een paar dagen geleden zijn we 2018 in gegaan. Dit is mijn favoriete tijd van het jaar, lekker binnen zijn voor de televisie, de kachel hoog, een dekentje over je benen, warme chocolademelk, pepernoten en schaatsen en voetbal kijken, veel beter kan het niet worden toch?

"Janna?" Zijn heldere stem klonk door het huis. De luilak lag nog in bed.

"Ja?" Roep ik terug. Als hij me iets wil vragen mag hij naar beneden komen, ik ga niet naar boven. Met een slaperig hoofd komt hij een paar minuten later naar beneden. "Goeiemorgen slaapkop." Zeg ik grinnikend. "Waar is de rest?" Hij haalt zijn schouders op en ploft met zijn telefoon op de bank. "Hoe laat vertrekt ons vliegtuig?" Ik weet dat ik veel van hem vraag, maar hij kan, ondanks zijn slaperige kop, toch gewoon antwoord geven? "Kasper?" Hij kijkt op van zijn telefoon en ik kijk hem strak aan. "Hoe laat vertrekt ons vliegtuig, dan weet ik hoe laat ik klaar moet zijn."

"Vier uur." Ik kijk op de klok.

"Twee uur van te voren inchecken, dus dat wordt twee uur daar zijn, veertig minuten rijden, dus daar nemen we een uur de tijd voor dus één uur hier weg." Reken ik terug. "Dan heb ik nu nog maar anderhalf uur om de laatste dingen in te pakken!" Gelijk ren ik de trap op naar mijn kamer. Mij blauwe koffer staat al klaar met inhoud, maar mijn handbagage moet ik nog bij elkaar rapen. Mijn oordopjes, mijn oplader, camera en nog veel meer dingen die ik in mijn rugzak smijt.

"Kasper?!" Roep ik. Ondanks dat ik nooit naar boven kom als Kasper mij roept doet hij het wel altijd. Oeps denk ik? "Heb je mijn laptop gezien?" Vraag ik als hij zijn hoofd om de deurpost steekt. Hij begint te grijnzen. "Wat heb je met mijn laptop gedaan Kasper?!" Vraag ik gillend en Kasper loopt snel weg, maar ik zie nog net dat hij naar mijn kast kijkt, dus voordat ik achter Kasper aan ga besluit ik eerst bovenop mijn kast te kijken en ik zie dat mijn laptop er inderdaad ligt. Ik ken mijn broer nog wel een beetje. "Ik krijg jou nog wel Dolberg!" Gil ik. Het lijkt me beter dat ik het doe als we in Nederland zijn en ik niet gelijk mam op mijn nek heb, of Kristina, die wil ook nog wel eens als moeder spelen.

"Dat zullen we nog wel eens zien!" Lacht hij. Ik zucht, hij denkt nogal hoog van zichzelf. Buiten het gezin zegt hij er nooit wat van, dan is hij juist weer heel bescheiden. "Ben je bijna klaar?"

"Ja, ik hoefde alleen mijn laptop nog en die heb ik nu!" Kasper komt mijn kamer in en pakt mijn koffer.

"Hoe?" Ik zucht, hij is soms echt dom.

"Je keek ernaar, vandaar dat ik hem vond." Kasper knikt om me te laten weten dat hij het snapt.

"Klaar om weer mee te gaan?" Ik knik. Ik en Kasper gaan samen nog een week doorbrengen in Mexico als vakantie en daarna beginnen we aan de trip naar het vliegveld, waar we uiteindelijk nog twee uur vast zitten door technische problemen met het vliegtuig, maar als we eenmaal in de lucht zitten verloopt alles eigenlijk redelijk soepel en anderhalf uur na de landing staan we dan ook al in het vakantiehuisje waar Kasper en ik de week door gaan brengen.

"Jan?" ik zucht, wat zal het deze keer zijn? "Ga je mee naar het strand?" Een lach vormt zich op mijn gezicht. Het strand. Heerlijk.

"Natuurlijk!" Uit mijn koffer tover ik mijn zwart-witte bikini en een blauw zomerjurkje. Mijn haar doe ik in een knot en ik doe er een bandana bij om. "Ik ben klaar!" Roep ik als ik de woonkamer in loop. Kasper komt ook de kamer in en in een strandtas stoppen we alle spullen die we nodig hebben: zonnebrand, drinken, wat te eten... Ik zet mijn zonnebril op en stap bij Kasper achterop de scooter. Met mijn telefoon maak ik een paar foto's en bij het strand trek ik mijn flats uit. Met mijn arm gehaakt door die van Kasper ploeteren we door het zand. Als we een mooi plekje hebben gevonden leggen we onze handdoeken neer. Ik trek mijn jurkje uit en pak de zonnebrand uit mijn tas. Ik smeer me in en vraag vervolgens Kasper of hij mijn rug in wil smeren.

"Tuurlijk." Hij pakt de fles en even later voel ik de ijskoude vloeistof op mijn rug. "Koud?" Vraagt Kasper lachend.

"Zou je denken?" Vraag ik sarcastisch en Kasper gaat onverstoorbaar verder met mijn rug insmeren. "Zullen we een balletje hoog gaan houden?" Vraag ik als Kasper klaar is en hij pakt de bal en we begonnen hoog te houden. Na een dik kwartier heb ik het loeiheet en besluit ik dat de zonnebrand wel ingetrokken is. Ik geef Kasper een duw en ren de zee in. Giebelend val ik voorover het water in en ik kom proestend weer boven. Kasper staat me, met zijn handen op zijn knieën uit te lachen. Hij blijft maar lachen en uiteindelijk begin ik ook te lachen. Kasper komt nu ook het water in en we kletsen wat.

"Hoe gaat het eigenlijk met jou en Cecilie?" Kaspers glimlach is gelijk weg en hij is stil. "Niet zo goed dus..."

"Het is uit." Mompelt hij dan en omdat ik Kasper lang genoeg ken weet ik dat ik toch niets uit hem ga krijgen verder zonder hem boos te maken. "Hoe zit het eigenlijk met jou? Je eerste vriendje al gehad?" Ik zucht en schud mijn hoofd. Ik heb nog nooit een vriendje gehad, ik weet het, maar ik ben gewoon op zoek naar die ene jongen die ik echt leuk vind en die mij echt leuk vind. En we moeten ook nog eens een beetje bij elkaar passen, dus ik heb nog steeds die jongen niet gevonden. "Zoen?" Nu knik ik en Kasper lijkt verbaast, logisch, ik heb hem niets verteld. "Wanneer?!"

"Al meer dan een jaar terug." Zeg ik zachtjes.

"Ken ik hem?" Ik knik en Kasper begint te raden. Hij heeft alleen niet in de gaten dat het over een Nederlander gaat in plaats van een Deen. "Wie is het dan?" Vraagt Kasper chagrijnig na aardig wat pogingen.

"Carel." Kasper blijft stil en ik kan hem zien nadenken.

"Ik ken geen Carel. Ja, wel één maar die..." Plots heeft hij het in de gaten. "Je hebt het toch niet over Carel Eiting hè? Als in mijn ploeggenoot?!" Mijn wangen worden rood. "Hoe dat dan?! Ik ga die jongen wat aan doen!"

"Het gebeurde gewoon! Ik weet niet waarom en hoe en wat." Kasper schudde zijn hoofd. "En het was niet zijn schuld, we hadden het gezellig en om middernacht gebeurde het, dus je hoeft hem niets aan te doen."

"Middernacht?! Met oud en nieuw?!" Ik knik. "Verdorie Janna!" Ik blijf stil.

"Ik ga maar naar de handdoeken." Ik loop het water uit en ga liggen. Dit is een leuk begin van de vakantie...