Leave comments and votes after reading! Thank you. :]

Chapter dedicated to: Sheanaubrey :) (Dyosa xD)
Comment for more Dedications.

(Join our group on facebook for the ones who would like!)

DiamondAlpha
---------------------------

CHAPTER 28
Chloe's PoV

Isa lang ang nararamdaman ko ngayon. Inis. Nakakainis. Ayoko ng ganito. Ayokong nagsisinungaling sa mga taong mahahalaga sa akin.

Si Alfred. Malaki ang hala niya sa isang tulad ko. Nakakainis lang at kailangan kong magsinungaling sa kanya. Kailangan kong magpanggap na okay lang kahit hindi naman.

Gusto ko na sanang sabihin sa kaniya ang lahat kanina. Pinipigilan ko lang. Hindi ko magawa dahil naiisip ko ang kalalabasan ng lahat kapag sasabihin ko sa kanya.

Knowing Alfred, siguradong magagalit siya kapag nalaman niya ang ginagawa sa akin ngayon nila Sab. Paniguradong magagalit siya sa kanila Sabrina at malalaman nila sab na pinagsasabi ko ang deal naming sa iba. Ending? Kala tang sikreto ko.

Kaya sana maintindihan na lang ni Alfred. Maintindihan niya sana 'tong problema na kinahaharap ko ngayon. Hindi ko rin naman siya masisisi. Pa'no niya nga ba ako maiintindihan kung hindi niya alam ang problema ko? Fudge lang.

Lampas 1 am na. Madaling araw na at ginagawa ko pa rin ngayon ang miniature house nila Sabrina. Ayoko na. Pagod na ako. Kaso kailangan ko 'tong tapusin kung hindi lagot ako.

Pagkatapos kong kumain nang simulant ko 'to. Mga 9 pm siguro ako nagsimula. Pero kaunti pa lang ang nasisimulan ko. Pinag-aralan ko pa kasi muna kanina kung paano gawin ang isang miniature house.

Nandtio ako ngayon sa lapag ng kwarto naming ni Auntie sa apartment. Katabi ko ngayon ang kama. Wala kasi akong maayos na patungan. Walang kahit maliit na lamesa dito para paggawan ko nito.

"Fudge." Nasabi ko.

Bigla na lang kasi natanggal at natumba ang dinikit at ginawa ko kaninang poste ng bahay. Ano ba 'to. Ididikit ko nanaman.

Habang nagdidikit napatigil ako sa biglang pagbukas ng pinto.

"Oh Chloe? Bakit gising ka pa hija?"

Si Auntie pala.

"Ay Auntie. Tatapusin ko pa po 'tong Miniature House na ginagawa ko." Sagot k okay Auntie.

"Ha? Madaling araw na Chloe. Hindi mo ba pwedeng ipabukas na lang 'yan?" parang nag-aalalang tanong ni Auntie.

Kung pwede nga lang 'to ipabukas. Kaso hindi dahil sabi nila Sabrina two days lang dapat matapos ko na. At ngayon ang pangalawang araw na gagawin ko 'to.

Hindi ko kasi nasimulan kahapon dahil pinaiwan ko sa kanila Brandon ang mga gamit. Marami din akong mga homeworks na ginawa para sa kanila sab kahapon kaya ngayon ko pa lang 'to gagawin.

Inilingan ko si Auntie.

"H-Hindi na po pwede bukas Auntie, kailangan na pong ipasa bukas."

Bigla na lang akong napahikab. Dahilan para medyo mapaluha ang mata ko dahil sa antok.

"Kaya tatapusin ko na lang po ngayon." Sabi ko pa.

"1:30 na Chloe. Nako hija. Patulugin mo kaya muna ang sarili mo? Inaantok ka na oh." Sagot ni Auntie.

"Hindi Auntie. Kaya ko pa po. Tapusin ko na po 'to kailangan na po bukas eh." Pagpipilit ko kay Auntie.

"Hay. O siya, basta maya maya matulog ka na rin ha?" bilin ni Auntie.

Tumango naman ako.

"Opo." Sagot ko.

"Bakit rin po pala ngayon lang kayo matutulog?" Natanong ko.

"Hindi ha. Nakatulog na ako sa sofa kanina. Akala ko nga natutulog ka na rin dito sa kwarto eh, hindi pala." Sagot ni Auntie.

"Ahh." Tumango tango ako.

"Oh sige. Tulog na ko ha. Goodnight hija."

Tumango kay Auntie at pinilit kong ngumiti.

"Goodnight po." Sabi ko.

At doon nahiga na si Auntie sa kama. Nagkumot na siya at natulog.

Bumalik na ako sa ginagawa ko.

Nadikit ko na ulit 'yung posting natanggal kanina. Sana naman hindi na matanggal ulit.

Muli akong tumingin sa gagayahin kong bahay na nasa isang papel. Fudge lang talaga. Ang hirap. Ang dami ko pang gagayahin at gagawin. Matatagalan 'to kung gugustuhin kong matapos 'to bukas.

NAGISING na lang ako. Naalimpungatan ako sa liwanag na tumatama sa mukha ko. Napadilat ako. Maliwanag na.

What the fudge! Nakatulog ako! Dito mismo sa lapag! Nakakalat pa rin 'yung mga gamit na ginamit ko. At shet! Hindi ko pa natapos 'tong miniature house! Lagot ako nito!

Napatingin ako sa orasan dito sa kwarto.

Nanlaki ako dalawang mata ko ng makita ko ang oras.

What the! 6:30 na! Male-late na ako ne'to!

Agad akong napatayo. Niligpit ko na ang mga gamit na nakakalat. At tinabi ko muna 'yung miniature house.

Napatingin naman ako sa kama. Teka, bakit nandito pa din si Auntie natutulog? Wala ba siyang trabaho? Ang alam ko meron.

"Auntie... Auntie! Late na po tayo!" sabay yugyog ko kay Auntie para magising.

Medyo matagal niya pang buksan ni Auntie ang mga mata niya. Saka tuluyang mapatingin sa akin.

"Ano? Anong oras na ba?" tanong ni Auntie.

Tinuro ko ang orasan kay Auntie. Agad naman siyang tumingin ng nakakunot noo.

"6:30??!"

"Opo Auntie! Kaya tara na po at kumilos na tayo!" Sagot ko.

Agad naman ng napabangon si Auntie.

"Naku naman nahuli tayo ng gising. Chloe, mauna ka nalang maligo." Sabi ni Auntie.

"Sige po Auntie. Bibilisan ko na lang po at malamig naman ang panliligo ko." Sabi k okay Auntie.

Hindi ko na hinintay ang sagot ni Auntie at kinuha ko na ang twalya ko. Saka ako nagmamadaling pumasok ng banyo.

Pagkatapos ng 45 minutes. Tapos na rin ako. Binilisan ko talaga ang pagkilos ko sa bawat gagawin ko. Ano ba 'yan. Late na nga akong natulog, late pang nagising! Tapos... hindi pa tapos 'yung miniature house!

Pano na 'to? Anong sasabihin ko sa kanila Sab?

Tss. Kainis! Gusto ko na talagang bawian sila Sabrina. Pero pano? Aish! Hindi ko na nga muna 'yan proproblemahin. Ang dapat kong pinoproblema ngayon, LATE NA AKO.

"Auntie! Alis na po ako!"

Nagpaalam na ko kay Auntie habang inaayos ang bag sa likuran ko.

"Sige Chloe, mag-ingat!" Narinig kong sagot ni Auntie.

Hindi na ako sumagot pa at tuluyan ng lumabas ng apartment namin.

Habang naglalakad, napacheck ako sa cellphone ko. 7:16 na. Teka, 6 messages from Alfred?

From: Alfred
6:37
Morning Chloe. I hope you're okay already. Papunta pa lang ako ng waiting shed. San ka na?

From: Alfred
6:46 am
Hey Chloe.. I'm here already. Nasan ka na ba?

From: Alfred
6:51 am
Chloe? Where are you?

From: Alfred
6:59 am
Are you still not okay Chloe?

From: Alfred
7:13 am
Please reply.

From:
7:20 am
I'll just wait for you here. Alam kong papasok ka.

Pagkatapos kong basahin ang mga 'yan agad akong nagmadaling pindutin ang reply. Binilisan ko na rin ang pagta-type.

To: Alfred
7:23 am
Sorry Alfred! Papunta pa lang ako. Sorry nalate kasi ako nagising. Nanjan ka pa ba? O nauna ka na?

Agad kong tinago ang cellphone ko matapos kong magreply.

Halos tumakbo na ako papunta sa waiting shed na lagi naming pinagmemeetan ni Alfred tuwing umaga.

Nung malapit na ako sa waiting shed, nakita ko si Alfred na nakaupo dun at parang nakapikit. Mas binilisan ko na ang takbo ko.

"Alfred!" bungad ko sa kanya.

Hingal na hingal pa ako.

Agad namang namulat ang dalawang mata niya. Sumandal ako sa isang poste at si Alfred naman tumayo. Nagstretch muna siya saka tumingin sa suot niyang relo.

"Oh? Bakit ngayon ka lang?" Tanong niya bigla.

"Nalate kasi ako ng gising eh. Sorry."

Kumunot-noo niya. Tapos tinignan lang ako.

Nagtaka naman ako nun.

"Bakit?" natanong ko.

"Late nagising? Why? You slept late last night?" Tanong niya.

Dahan dahan akong tumango.

"Why? Ano ginawa mo?"

"Ay shocks!" nasigaw ko.

"Oh bakit?" Natanong mo.

"Y-Yung miniature house na ginawa ko.. Naiwan!" Alalang tanong ko.

Fudge naman oh! Sa sobrang madali ko naiwan ko pa tuloy ang dahilan ng puyat ko. Na naging dahilan rin kaya nalate ako ng gising!

"'Yun rin ba dahilan kung bakit napuyat ka?" tanong niya.

"Oo. Fudge! Balikan na'tin please." Sabi ko.

"What? We'll be late if we'll do that." Sagot niya.

"Please? Kailangan na kasi ngayon 'yun Alfred." pagmamakaawa ko.

"Tapos mo na ba?"

"H-Hindi pa." Sagot ko sa tanong niya.

"See? Well that's okay Chloe. Tara na. Bukas mo na ipasa."

Pagkatapos niyang sabihin 'yan nauna na siyang sumakay sa motor niya.

Hindi pwede! Kailangan kong mabigay 'yon ngayon sa kanila Sabrina. Kung hindi lagot na!

"You're forgetting something Chloe." Poker face na sabi ni Alfred.

"O'nga. 'Yung miniature house." Sagot ko.

"No Chloe."

Kumunot-noo ko sa sinabi niya.

"Ha eh ano?"

"What day is today?" Tanong niya.

"Thursday?"

"Rather than that?"

Napatigil ako. Hindi ako makasagot. Takang tingin lang ang binigay ko kay Alfred. Ano bang sinasabi niya? Anong meron ngayon?

"Teacher's day ngayon."

"ANO?" nagulat ako.

"Oo. Sa sobrang busy mo. You forgot." Sabi niya.

"Ay, sorry. May program mamaya diba?" Tanong ko.

"Yeah. Kaya sa tingin ko, okay lang sa prof mo kung hindi ka muna magpasa ngayon. Kaya sumakay ka na."

"Yes boss." Pagsang ayon ko na.

Sinunod ko na ang sinabi niya at sumakay na ako sa likod ng motor niya. Nagsuot na ako ng isang helmet.

"Wait a sec chloe, You're one of those that are going to give speeches for the teachers later at the program right?"

Nanlaki ang mata ko sa tanong niya. Ay fudge! Oo nga pala! Kailangan ko magspeech mamaya sa program. Pero hindi pa ako nakagagawa ng speech! Ano ba naman 'to. Ang dami kong kailangang gawin na hindi ko nagawa.

"Don't tell me you don't have a speech?"

"Ah eh, gagawa pa lang.." Sagot ko sa tanong ni Alfred.

"You're so busy." Sabi niya.

Inistart niya na 'yung motor.

"I know right." Nasagot ko ng malungkot.

Kumapit na rin ako sa bewang niya. Nagsimula nang magdrive si Alfred.

Nakakainis naman. Sobrang busy ko. Naiwan ko ang pinagpuyatan ko kagabi na ang Minitature House. Ano ngayon ang sasabihin ko mamaya sa kanila Sabrina? Hay ewan.

Bahala na kung anong sasabihin nila Sabrina. Bahala na kung anong mangyari.