Chapter 58
A/N: Hi JBMiners! I want to thank you all for supporting this book. :> Leave comments and votes after reading! Thank you. WAG SILENT READER. Hue. Comment din please? Chapter Dedicated to: allia10 thank you!
DiamondAlpha
-----------------------
CHAPTER 58
Chloe's PoV
Andito na kami ngayon sa America. Kakacheck-in lang namin ngayon sa isang hotel na pwedeng pagtuluyan.
Magpapahinga muna kami dahil gabi dito ngayon.
Kinabukasan. Nagising ako ng maaga.
Napabangon ako ng marinig ko si Tita Becca at Auntie na nag-uusap sa may bandang kusina.
"Rebecca, alam mo ba saan ang kompanya nila Ate?" Tanong ni Auntie kay Tita Becca.
"Oo Tess. Kelan ba natin sila balak puntahan?" Tanong naman ni Tita Becca sakanya.
Natigilan silang dalawa ng makita nila akong nakatayo sa gilid nila at nakikinig.
"Oh Chloe! Gising ka na pala, magandang umaga hija." Sabi ni Auntie sa kin.
"Magandang umaga po." Simple kong sagot sakanya.
"Me and your Auntie was just talking about when we will see your parents. Ikaw magdecide Chloe.. ngayon na ba agad?" Tanong ni Tita Becca at seryosong tumingin sa akin.
"Kaso kailangan ko pang ayusin lahat ng mga paper ni Chloe.. Birthcertificate at iba pa para ipakita kila Ate.." Sabi ni Auntie.
Napaisip ako.
"Ahm," di ako makasagot agad. Ngayong umaga na ba namin pupuntahan?
"Goodmorning people!" Napalingon kami sa gilid namin ng may sumabat.
Si Bea pala.
"Narinig ko po ang pinag-uusapan niyo. Um, Chloe mall muna kaya tayo? Ipapamake-over kita.. Habang your Auntie will fix your papers." Suggest ni Bea at ngumiti.
"Sounds like a great Idea." Tugon ni Tita Becca kay Bea.
"Pero gusto ko po ngayong araw na makilala ang parents ko..." Sagot ko sakanila.
"Oo chloe. Pinapangako ko sa'yo ngayong araw mo makikita at makikilala ang mga magulang mo." Sagot ni Auntie sakin at ngumiti.
Tumango ako.
"Yehey! So mall muna tayo Chloe?" Tanong ni Bea sa'kin.
Tumango ako sa kanya
"Sige."
Pumayag na rin sila Auntie. Bumalik na ako sa kwarto namin para maligo.
Excited na ako mamaya. Nabuhayan ang loob ko. Ang saya. Makikilala ko na sila Mama at Papa mamaya.
'Di ko maiwasan hindi mapangiti.
Makikita na ulit kita Alfred.
------
"Omg Chloe. What a transformation!" Sabi ni Bea matapos akong ayusan ng babaeng foreigner dito sa parlor.
Andito na kami ngayon sa Mall. Pinamake-over ako ni Bea at pumayag na lang ako.
Napalingon ako sa isa sa mga salamin dito.
Pinagmasdan ko ang itsura ko.
Nagkaroon ako ng maliit ng bangs. Ang brown hair ko rin.. kinulayan ng black.
"I.. I look like.."
"Your sister?" Pagpapatuloy ni Bea sa sasabihin ko.
Napatango ako.
"Yeah. I look a bit like Zoe.." Sagot ko.
"You don't look exacty like her. Para sakin, you're mas maganda." Sabi ni Bea at tinitignan din ang itsura ko.
Mukha akong mayaman na mayaman. Binilhan din kasi ako ni Bea kanina ng mga bagong damit. Suot ko ang mga 'yun ngayon tapos nag-iba pa ang itsura ko.
"Here, wear this sunglasses. Para bongga, mayaman look na talaga." Inabot sakin ni Bea ang hawak niyang sunglasses.
I shrugged and took it. Natawa ako at sinuot ito. "Salamat Bea."
Tumango lang siya at nagbayad na. Tapos lumabas na kami ng parlor.
"Naiihi ako bea.. May alam ka bang CR?" Tanong ko sakanya.
Nabanggit niya kasi sa akin na dati pa raw siya nakakapunta dito. Kaya malamang alam niya kung saan ang mga CR dito sa mall na 'to.
"Hmm, tara, I think I remember where it is." Sagot ni Bea at nagsimulang maglakad.
Sinundan ko siya at nakarating na kami sa CR ng mga babae.
"Hintayin nalang kita dito Chloe." Sabi ni Bea at tumayo sa labas ng CR.
Tumango ako sa kanya. Tapos nagmadali akong pumasok sa CR.
-------
Alfred's PoV
Damn this stupid brat. Kanina niya pa'ko pinipilit na pumunta ng mall. Can't she see I'm not type of person that wants to be her?
"Come on Alfred! All my friends are busy. Sale ngayon sa favorite fashion shop ko. Accompany me!" Zoe said while tugging my shirt.
Paulit-ulit lang ang sinasabi niya kanina pa. What do I care if she's alone? I'm sure if I'll come with her I would just be the one to carry her bags. Asa siya.
"No." Pagtatanggi ko at naupo sa sofa.
"Pleasee?" Bigla siyang nagpa-cute.
Poker face lang akong nakatingin sa kanya.
"Ayaw. Ko." Matigas kong sagot sakanya.
Binitawan niya ako at tumingin ng masama sa'kin.
"Sige, I'm going to call Tito Roberto and I'll tell him that you don't care for me. Sasabihin kong hinahayaan mo akong lumabas ng gabi, matulog sa iba---"
Nanlaki bigla ang mga mata ko sa sinabi niya.
"Don't!" Bigla kong sabi.
She can't tell Dad all of that. Siguradong pagagalitan ako ni Dad pag nalaman niyang hinahayaan ko si Zoe at hindi ko siya inaalagaan. Binilin kasi sakin ng mama at papa niya na alagaan ko siya.
"Sama ka muna." She said sweetly.
Tss. Do I have a choice?
"Fine." Sagot ko.
She smirked. "Good! Now get dressed."
She's too spoiled and I hate that about her. Nakakairita.
I stood up. Wala naman akong magagawa. I went to my cabinet and changed my clothes.
----
"This or this?" Tanong ni Zoe dala dala ang dalawang hanger na may damit.
We are now here in the mall. To be specific we're at Zoe's 'favorite fashion shop'
"Nothing suits you." Mapang-asar kong sagot sa kanya.
Sinamaan niya ako ng tingin. Then she rolled her eyes again.
Binalik niya ang mga hanger na dala niya at nagpatuloy sa paghanap.
Like what I was expecting. I look like her bodyguard for just standing by her. Iwan ko kaya siyang mag isa dito? Tsk wag na. Baka magsumbong pa siya kay Dad.
Hinayaan ko nalang siya hanggang sa may nabili siya at lumabas na kami ng shop.
---
After almost 1 hour. Andito parin kami sa mall. Bwisit kasi 'tong babaeng 'to.
"Damn Zoe. Let's go home already." Pag-aangal ko sa kanya.
"What? We have all day. Ang boring kaya sa bahay!" She answered.
Nakita kong papalakad siya sa isang shop ulit. Don't tell we're going to spend a whole hour finding for her new clothes again? Iiwan ko talaga 'tong babaeng 'to.
I just sighed and followed her.
She suddenly stopped walking and faced me.
"Ay wait! Sa comfort room tayo. Naiihi ako." She said and wore her sunglasses na nakaheadband sa buhok niya.
"Do you really need to wear your sunglasses?" I asked her with disbelief.
"You don't care." Sabi niya.
I didn't waste my words to answer her anymore.
Then we made our way to the girl's comfort room.
She went in their comfort room and I waited for her outside. Napasandal ako sa wall dito.
I looked at my watch after 15 minutes.
Argh, what's taking her so long?
Nang makita kong nakalabas si Zoe sa Comfort Room, nagulat ako.
Did she changed her clothes?
Asan na yung mga bag na dala niya?
Bigla ko siyang hinila. Hinatak ko ang kamay niya dahil ang bagal niya pang maglakad.
"Ang tagal mo." sabi ko sakanya. Pinaramdam ko sa tono ko ang pagka-inis ko.
Naramdaman ko na nagulat siya. I heard her gasp.
It seemed like she haven't seen me for a long time. She's acting weird.
I just started walking and I saw she did too.
"Why did you change your clothes?" Takang tanong ko sakanya ng hindi tumitingin.
Tsk, girls.
"C-c-c-lothes?" What happened to this girl? Why is she uttering?
Para siyang nakatitig sa mukha ko. Seriously, what's wrong with her?
Kumunot ang noo ko at tumigil sa paglalakad. I faced her.
"What's your problem, Zoe?" Takang tanong ko sakanya.
She didn't answer my question. At nakita kong parang nanginginig siyang nakatitig sa akin. Her hands were shaking and she's acting all nervous.
"Alfred?!"
I turned to my right when I heard that voice.
Wtf?
"Bea?!" I was shocked when I saw her. Yes, it's my friend Bea that called my name.
What the f is she doing her alone?! Akala ko nasa pilipinas siya? She didn't even bother telling to me that she's going here in america?!
"What are you doing here?!" I asked looking at her.
Napatingin ako sa kanya dahil nakatingin siya sa katabi ko. She was looking at Zoe with a shocked face. Para siyang nabuhusan ng malamig na tubig ng makita niya kami na magkasama. She almost had her jaw dropped.
"Hey Alfred! Why are you here?! I thought you were.."
This time I turned to my left when I heard that voice.
My eyes widened.
Nanlaki ang mata ko ng makita ko si Zoe...
Maging siya napatigil sa sasabihin niya ng makita niya si Bea. She was shocked too when she saw who I was standing next to.
Napabulong ako. "If Zoe's there... Then who is.."
Napalingon ako sa katabi ko. She was still stunned too.
I felt nervous and quickly took off the sunglasses she was wearing.
I saw her face.. I can't believe i'm seeing her right now.
Is this real?
My heart skipped a beat.
"Chloe.."
---------------------------
Note: 2 Chapters left. Pabitin mode :p Stay tuned for the next chapter✨
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com