Chào các bạn! Truyen4U chính thức đã quay trở lại rồi đây!^^. Mong các bạn tiếp tục ủng hộ truy cập tên miền Truyen4U.Com này nhé! Mãi yêu... ♥

2

" Tamam, sen neredesin?"

Telefonu yanağıma bastırdım. " Otobüs durağı mı? Bakıyorum." Gözlerimi kıstım ve iki kilometre ötedeki durağa odaklandım. Çok uzak bir mesafeydi ama çok rahat görüuordum. O tanıdık kocaman kahverengi gözler beni arıyordu. Var gücümle durağa doğru koştum. Göz açıp kapayıncaya kadar gitmiştim. Yani, cidden göz açıp kapayıncaya kadar. Ürktüm.

Rose beni görünce küçük bir çığlık attı. " Sen nerden geldin öyle?" Ensemi kaşıdım. " Karşıdaki trafik ışıklarındaydım." Rose alayla gülümsedi. " Ha, yani iki saniye içinde 2000 metre koştun, öyle mi?" Kaşlarımı çattım ve birşey demedim. Rose beni bileğimden yakaladı ve sarıldı. " Ay özledim seni Sian! Bak erkek bulacağız birbirimize tamam mı?" Güldüm ve kafamı salladım. " Bana bir erkek bulmak için çiftliğe gitmelisin. Anca domuzla çiftleşirim ben!" Beni omzumdan dürttü. " Saçmalama Sian, sen aşırı seksi bir kızsın!" Gözlerimi devirdim. " Dış görünüşüm öyle olabilir ama benim mallıklarımı biliyorsun." Rose güldü. " Hayvan gibi yemek yemeler," " Hapşırınca masaları hoplatmalar," diye devam ettirdim.

- Okulda herkesi ama herkesi saniyesinde yere devirmeler,

-Uyuyan biriainin suratına bıyık çizmeler,

-Sinirden arabaları havaya kaldırmalar,

Kaşlarımı çattım. " Öyle birşey yapmadım." Rose kolumu dürttü. " Jose olayı, hatırlarsan. Ona çok sinirlenmiştin ve arabasını havaya kaldırmıştın." Yutkundum. " Belki..." Rose yine gülümsedi. " Neyse... Eee, nerede oturuyoruz? Beş sokak ötede Starbucks olmalı." Dedi kafasıyla sokakları tararken. " Orda!" Dedim birkaç yüz metre öteyi göstererek. Gözlerim kafenin kapısındaki küçük yazıya kenetlendi. " Ama bugün kapalıymış." Dedim. Rose bana hayretle baktı. " O yazıyı nasıl okudun?! En az 600 metre ötede ve küçücük! Ben orada bir yazı olduğunu göremiyordum bile!" Tişörtümü çekiştirdim. Nasıl okumuştum cidden? Yazı, bir post-it üzerine tükennez mavi kalem ile yazılmıştı.

Rose şaşkınlığını saklayamayarak beni ittirdi ve yazıyı kendi gözleriyle okumak üzere koştu. Peşinden koştum. Koşunca onu göremedim. Kaybolnuştu. Arkamı dönünce onu anca görmüştüm. Ben... Ondan daha hızlı koşmuştum ve 500 metre gerimdeydi. Rose beni görünce olduğu yerde durdu. Kaşlarını çattı ve kafasını salladı. Sonra da yere yığıldı.

Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com