030
12:01 am
Irene: hi :)
12:28 am
Gino: wrong send ka ba?
Irene: ay hahahah nope
Irene: read my name. I'm one of Mimi's best friend
Gino: oh. hi.
Irene: alam kong naiilang ka
Irene: o naiinis?
Gino: okay lang
Irene: tell me, ilang araw mo ng hindi nakakausap si Mimi?
Gino: bakit?
Irene: just count
Irene: wag pabebe
12:53 am
Gino: mag one month na bukas.
Irene: oh. matagal na rin pala?
Gino: pwede ko bang malaman kung bakit mo ako chinachat?
Irene: pwede bang humingi ng pabor?
Gino: ano yun?
Irene: unblock her.
Gino: bakit ko naman gagawin yun?
Irene: to see her smile again?
Gino: what?
Irene: yeah
Irene: simula noong blinock mo siya, nagpunta agad siya rito sa L.A.
Irene: at simula nun hindi ko na rin siya nakitang ngumiti. alam kong nakakadiri pero kahit sa pagtae niya ay sinusundan ko siya para lang tingnan kung umaangat ba ang labi niya pero hindi
Gino: yuck?
Irene: sabihin mo ng yuck. pero hindi talaga siya ngumingiti.
Irene: nakitira muna siya rito sa bahay ko. sa may guest room, noong twenty third narinig ko nalang na umiiyak siya. 12:00 am diyan sa pinas
Gino: twenty third.
Irene: ano bang meron sa 23?
Gino: if I'm not mistaken, that was the date when we started chatting
Irene: alam kong gusto mo siya.
Irene: ako na rin ang nagsosorry sa kagagahan ng bestfriend ko.
Irene: pero naawa na ako sakanya. gulong gulo na siya. nag away na sila ni Axel, yun ang huling kwento niya
Irene: hindi pa ulit siya nagkukwento sakin
Gino: namimiss ko na siya.
Gino: miss na miss ko na ang kakulitan niya. sobra.
Irene: kung ganon, anong dapat mong gawin?
Gino: to unblock her.
Irene: good luck. sana makita ko na siyang nakangiti.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com