Chapter 7.
Akiya's POV
"Oh anak anong nangyari sa mga mata mo? parang kinagat ng bubuyog!" -Mom.
"What? wait!" sabi ko sabay takbo papuntang cr.
Napamura ako nang makita ang histura ko. i look like a mess kakaiyak ko kagabi.. hindi ko na kasi macontact si Blake simula nung iniwan niya ako tapos hindi pa daw umuwi sa kanila..wala rin siya sa apartment niya, i hurt him so bad... ano ba tong gulong ginawa ko!? aisht! wala na nga si Vince sakin wag naman sana pati si Blake.
Tama ! i have to find and talk to him.
Dali-dali akong naligo at kumain napagalitan na nga ako ni Mom at Dad.
"Bye Mom!" halik sa cheeks.
"Bye Dad!" halik sa cheeks.
tas lumabas na ako at pumunta sa school.
-------------
*Kring* *Kring*
"Yes! woooo! yeah!" -sigaw ng mga Classmates ko lunch break na kasi.
Dali-dali kong niligpit ang mga gamit ko at lumabas baka naman this time ay makita ko na at makausap si Blake.. dumeristo ako sa room niya pero napasimangot ako nung wala siya sa room nila.
"Hindi siya pumasok, his in a vacation right now"
"Vi-vince.."
"Clary.. can i accompany you since wala si Blake?"
Well i have no choice kesa mag-isa ako..
at isa pa i miss him so much.
-----------
*Sa canteen*
"uy tignan mo oh! magkakasama naman sila?" rinig kong sabi nung isang studyante.
"Oo nga ano? baka nagbalikan na sila?" -Girl2.
"Hump! b*tch ayan! umabsent tuloy si Blake kasi kasama na naman niya ang isang yan! manhid talaga!" -Girl3.
"Pasensya na dahil sakin napag-uusapan ka, Wag mo nalang silang pansin." -Vince.
"Ok lang sanay naman ako eh." sabi ko tumango naman si Vince tas pumila na kami at umorder ng makakain.
Isang oras rin kaming nag-usap ni Vince nang magbell na ulit kaya pumasok na kami sa kanya-kanya naming rooms.
Nakakabagot, Mabuti nalang andyan si Vince para di naman mapanis laway ko.
Kanina feeling ko na coconfuse ako kasi dapat kinikilig na ako tuwing kasama si Vince pero ngayon parang wala na back to strangers ata ulit, hindi narin ako galit. Hayy Blake? Asan ka na ba? i badly need his advices.
Lumipas ang apat na oras ng nakakabagot na lecture sa wakas uwian narin.
"Kyahhh!! si Vince!!" sigaw ng kaklase ko kaya napalingon ako sa may pinto. Anong ginagawa niya rito?
"Akiya may bisita ka!!" sigaw ng kaklase kong lalake. Oo alam ko. tss..
"Uy! ikaw ah! mabuti naman at sinagot mo ulit! para makita ulit namin siya rito. " kinikilig na sabi sakin nung isa kong kaklase.
Imbes na sumagot lumabas na lang ako at hinarap si Vince baka pagkaguluhan pa sya rito.
"Tara na, Hatid na kita." nakangiting saad niya.
Tumango lang ako at sumunod sa kanya.
Habang nasa byahe biglang nagsalita si Vince.
"I text your mom, sinabi kong gagabihin ka..kaya dont worry"
Kumunot naman noo ko at sinabing..
"Bakit? akala ko ba iuuwi mo na ako?"
"Later Clary, I need to talk to you in private." tas pinaharurot niya ang motor niya.
--------------
"Bakit tayo nandito Vince?" tanong ko.
Nandito kasi kami sa Tops isang mountain view madalas naming pinupuntahan at ginawang tambayan noon..nung kami pa.
"I miss you, I miss you calling me Anthony ..Hanggang kelan mo ko tatawaging Vince? " sabi niya sabay hawak sa mga kamay ko.
"Vince.."
"Mahal mo na siya ano?"
"Ha? sino? anong ibig mong sabihin?" naguguluhang tanong ko.
"Ayaw mo man aminin sa sarili mo .. pero kitang kita sa mga mata mo ang pangungulila sa kanya...Clary Oo at Hindi lang ang pwede mong isagot sa tanong ko ng hinda na ako umasa pa..
Mahal mo pa ba ako?"
"Vince..ano bang klaseng------
" Just answer yes or no Clary...mahal mo pa ba ako?"
Mahal ko pa nga ba siya?
"Clary.."
"E-ewan ko! naguguluhan ako! hindi ko alam! king bakit si---
" Si Blake na ang laging nasa isip mo at hindi na ako? As expected yan ang isasagot mo." Bakas sa mukha niya ang sobrang lungkot nakokonsensya tuloy ako.
"Ayoko nang magsinungaling Vince..pati ang sarili ko niloloko ko na, itinatak ko sa isip ko na ikaw lang ang minamahal ko pero mali pala ako.. Siguro tama ka siguro mahal ko na siya. at kinakain ako ng konsensya ko Vince dahil nasaktan ko siya...sobra ko syang nasaktan." Hindi ko na napigilan ang paghagulgol ko.. ganon rin si Vince.
"Shh..alam ko, mas mabuti na ang klaro.. hindi kita masisisi dahil nasaktan rin kita ng husto. "
"Im sorry din Vince ive seen and appreciate your effort nasuyuin ako ulit pero binigo kita."
"Its ok i deserved that..may sasabihin pa pala ako sayo. "
"Ano yun? "
"I lied to you, hindi nagbakasyon si Blake. nasa ospital siya kasalukuyang nagpapagaling at di parin gumigising."
Para akong nabingi sa narinig ko si Blake na sa ospital.
"Papano? Saang ospital? A-anong nangyari?" halos pumiyok na tanong ko at mistulang nagkakarera ang mga luha ko ambilis rin ng tibok ng puso ko.
"Commatose siya nabungo daw ng isang truck---
" DALHIN MO KO SA KANYA VINCE!! PAKI-USAP..." sabi ko sabay yugyog kay Vince.
"Okay, halika na" sabi niya at umalis na kami.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com