THEO'S POV

Hindi ko alam kung paano ko pipigilan ang sarili sa tuwing natutukso akong gumawa ng kalokohan. Singhutin ba naman ulit ang boxer ng tatay ko? Tanga lang?

Pero hindi ko mapigilan eh. Tuwing makikita ko ang marumi niyang boxer sa basket, natutukso ako. May kung ano ang nag-uudyok sa akin na damputin iyon at langhapin ang amoy.

Para na akong dinroga. Hindi na ako makatakas sa pagkalulong. Fuck.

Aanhin ko ang katalinuhang taglay kung ganoong hindi ko naman kayang pigilan ang sariling matukso? I am so disappointed with my damn self.

I hate my father to the core, but at the same time this attraction won't fade in my system. Hindi ko alam ang gagawin ko. Am I gonna let this happen? After all the hatred I have built for him? No way!

"Sir, saan po ang sirang tubo na aayusin ko?"

Nanunbalik ako sa huwisyo nang marinig ko ang boses ng tubero na mag-aayos ng gripo sa kwarto ko.

Hinarap ko ito. "Doon po sa ikalawang palapag, mayron po doong kwarto na may nakasulat na 'Theo'. 'Yung bathroom po doon."

"Sige po," tumango ito saka nag-abala nang buhatin ang dalang mga gamit saka dumiretso paakyat ng staircase.

Bumuntong hininga ako saka napahawak sa sintido. This is stressing me out.

Pinaglaruan ko ang phone ko habang iniisip kung ano ang gagawin kong hakbang para makontrol ang atraksyon sa sariling ama.

Pinanuod ko ang mga daykeepers sa ginagawa nila. Inaayos nila ang mga gamit, nililigpit. Nililinis ang mga sahig at bintana, habang ang iba ay abala sa pagpalit ng mga kurtina, pillowcase ng mga throwpillow, saka iba pang pwedeng labhan.

Mayroon ding mga keepwr na nasa taas sa ikalawang palapag ng bahay at doon nakatuka. Total ay mga katiwala naman sila ay hindi ako nababahala na baka manghila sila ng gamit at itakas.

Takot lang nila.

"Dito niyo nalang po 'yan ilagay," utos ko nang inilipat nila ang mga flower vase na galing sa taas. Balak nilang paarawan, pinalitan ng bagong bulaklak nag naka display sa itaas.

"Sige po, Sir..." anang isang keeper. Nang inilapag niya na ang vase na galing sa itaas, nangunot ang noo ko nang may mapansin.

"Sandali, manang," pigil ko rito saka dumako para suriin ang nakita ko. Lalong bumuhay ang pagkabusangot sa aking mukha nang malaman ang naroon sa base.

Camera lens? bulong ko sa sarili.

Sobrang liit lang nito at hindi mo makikita nang maayos. Aakalain mo talagang decorations pa dahil bukod sa kahawig nito ang ilang decorations na nasa ibabaw ng lupa sa loob ng flower vase, hindi mo rin aakalaing camera lens ito kung hindi ka pa nakakita nito before.

Eh nagkataong naka-engkwentro na ako nitong lens dati.

Kinuha ko ito saka sinuri. At napakurap ako nang makumpirma nga na isa iyong lens. Agad kong kinuha iyon saka binalingan ang keeper.

"Saan po galing 'tong vase?" tanong ko. Kita ko ang pagkalito sa manang, saka nito nakita ang hawak ko. Nanuyo pa ang lalamunan nito at napalunok.

May posibilidad kase na itinanim itong lens upang mag-spy kung may magtangkang kumuha ng gamit sa kwarto nina mom. Although it is the first time that a camera lens was installed in our home, it is not impossible that my hypothesis is right.

Kaya siguro namutla itong si manang, dahil inakala niya ring wala nang tiwala ang kanilang amo sa kanila.

"Sa kwarto po nina Ma'am Risa, Sir," magalabg na sagot nito. Tinutukoy nito ang mama ko.

"Ganun ba... Sige po, ilapag niyo na itong vase dyan sa labas," utas ko. Sumunod naman ito at naiwan na akong nakatayo.

Napalunok ako nang maalala ang ginawa ko kagabi. At ang posibilidad na baka nai-record iyon dito sa lens.

Ba't ko ba hindi naisip na posibleng naglagay sila mom at dad ng ganito sa kwarto nila? Hindi ko kase inaasahan eh.

Posible kasing hindi sila tiwala sa daykeepers kaya naglagay sila nito, at hindi ko sure kung sino naglagay sa kanilang dalawa nitong lecheng lens, pero nababagabag ako na baka hindi kaninang umaga inilagay 'tong lens. Kung sakaling kagabi pa ito naroon - sa hindi ko alam na dahilan - ibig sabihin...

Kumabog ang puso ko.

Sana lang ay walang nanunuod ng CCTV nito kagabe habang ginagawa ko ang katangahang iyon. Fuck!

Madali akong pumunta nang kwarto ko saka pumasok at kinuha ang macbook.

"Ituloy niyo lang po ang ginagawa niyo, don't mind me," untag ko sa mga keepers saka lumabas ng kwarto, palabas nang bahay, saka pumunta sa kotse at pumasok doon. Ini-lock ko pa ang wing dahil baka sakaling may makapanuod ng recorded video na papanuorin ko.

Nang buksan ko ang macbook, agad kong kinuha ang lens saka nilapat iyon sa parte kung saan nakalagay ang camera lens ng macbook. Agad nag-sync ang spycam sa macbook ko. At saka lumabas sa screen ko ang files non.

Bikusan ko ang folder saka inisa-isa kong panuorin ang videos na naka-save. Wala namang ibang laman ang files maliban sa videos kagabi mula alas otso hanggang ngayong umaga.

So kagabe nga talaga ito in-install. Pero bakit? Fuck this shit!

Agad kong hinanap ang eksaktong scene na nagmilagro ako, saka napamura nang mapanuod ko iyon.

"The hell am I doing?!" gagad ko nang makita sa screen kung paano ako parang tangang sinisinghot ang kapiraso ng tila at abalang batiin ang sarili. Sa sobrang inis at hiya ko sa sarili ay napalo ko pa ang screen ng macbook ko.

Agad kong icrinop ang parteng iyon, inedit ang file para lagyan ng blangkong eksena mula rin sa ilang parte ng CCTV, saka ko ineject ang device.

Napatanga ako sa hangin matapos gawin iyon. Para akong na-drain. Because there are always possibilities that someone might have already watched the tape. I don't know if it's either one of my parents, or someone na katiwala ni Dad, or some spy na hindi ko alam. I don't know! Pero either way, I'm doomed once it's really been watched.

Fuck! Fuck! Fuck!

"Should I tell my piece-of-shit father about this? Or should I tell mom?" I asked myself. Pero umiling ako. Hindi pwede. Ayuko ring malaman ang sagot kung napanuod ba nila ang ginawa ko kagabi o hindi.

Atsaka, if kung mayroong mang spy sa nakapasok sa pamamahay namin kagabi at mayroong masamang motibo, I can ask someone to confirm it.

Agad kong kinuha ang phone ko saka idiniall si Mr. Bianchi. Nang sagutin niya ang tawag ay agad kong sinabe sa kanya ang tungkol sa lens.

"Please confirm if there were some spies in our home last night," utos sa linya. Nang may maalala ay dinugtungan ko ito. "Also, don't look at the video embedded in the camera lens. Hack into my macbook and you'll lose me, Mr. Bianchi," banta ko.

Rinig ko ang baritonong tawa mula sa kabilang linya. "I'll look into it. Balitaan nalang kita kapag may update na akong ibibigay. And do not worry, Mr. Razon. I do not have the ability to lose your trust in me."

Napanatag ako nang sabihin niya iyon. "Very good."

"And also-" singit niya nang ibababa ko na ang tawag. Nagpatuloy siya, "there are gatherings that will be happening next week, friday. Please attend as there are possible individuals who might help you gain power in the underground ring."

Tumango ako. "Noted."

Pagkababa ko ng tawag at nagpakawala ako ng malalim na hininga. Hinilot ko rin ang sintido ko dahil parang umatake pa ang migraine ko sa stress.

Si Mr. Bianchi ang isa sa kilala kong tutulong sa akin para makapag-rebelde sa ama ko. When I tell myself I'll do something to make my father suffer the way he makes my mother suffer, I look for ways to gain connection.

Dahil kailangan ko ng kapangyarihan para labanan ang meron si dad, kailangan ko ng koneksyon. At ang underground ang isa sa alam kong makakatulong sa akin.

Hindi ko man gusto, ay wala akong magawa. Wala akong alam na ibang paraan para makakuha ng maraming koneksyon na titibag sa kapangyarihan ni Leonardo Razon.

I don't care if it's risky. I'll do anything to protect my mom, and my girlfriend at that, from my dad, even if it costs me my peaceful life and my sanity. I can only protect my mom and my girlfriend from my dad if I have powers that can surpass his.

Matapos pakalmahin ang sarili, bumaba ako sa kotse saka bumalik sa sala. Ibinalik ko rin muna ang lens sa vase na nasa labas, tinago ko pa ito nang mabuti.

At dahil puro daykeepers lang ang nandito sa bahay - sina mom at Dianne ay nasa labas pa at nagsho-shopping, habang si dad ay hindi ko alam kung saan nagsuot - ay napagpasyahan kong tumambay nalang sa garden area at doon sumimsim ng kape.

Nagbasa ako ng magasin habang nakahiga sa love sofa nang nasa garden na ako. Iyon ang pinagkakaabalahan ko nang tumunog ang phone ko. Kinuha ko iyon sa wooden table saka tinignan kung sino iyon.

Si Mr. Ranchi ang nag-text.

Mr. Bianchi:
There is no indication that anyone has been monitoring or surveilling your residence last night or today. I also found no suspicious individuals or unusual activity in the surrounding area over the past week. I have not yet checked the outer perimeter, Mr. Razon. But I will provide an update once I have the information.

Hindi ko mapigilang humalukipkip nang mabasa ko iyon. Nag-reply ako.

Ako:
Can you confirm if the camera lens is from my dad or mom?

Ilang sandali lang nang mag-reply itong muli.

Mr. Bianchi:
I cannot. As I need to hack your macbook first to check its system details. But I won't do it without your permission.

Ako:
Nevermind.

Itinuon ko nalang ang atensyon sa magasin na binabasa at hinintay ang mga girls ko mula sa kanilang shopping spree.

Nang makauwi sila, sabay-sabay kaming kumain ng brunch. Inihatid ko na rin si Dianne sa bahay nila kasama ang mga pinamili niya. Bakas ang sobrang saya sa mukha ng aking kasintahan kaya ganun nalang rin ang sayang namutawi sa puso ko sa mga oras na iyon.

I'm so happy that the two special women in my life get along very well.

Nang bumabyahe na ako pauwi, nag-desisyon akong bumaba muna sa fuel station para magpa-gas. Saktong nilalagyan na ng fuel ang kotse ko nang may makita akong kakilala ko na pumasok sa store ng gas station.

Si Samuel 'yon ah? bulong ko sa sarili.

Pagkatapos kong magpa-gas ay pinaandar ko na rin ang sasakyan ko paalis sa gas station. Pero bago tuluyang makaalis, napahyawan ko mula sa rearview ng salamin ko si Samuel na lumabas mula sa store na may dalang...

Dildo.

Nakumpirma kong dildo iyon dahil nalaglag ang dala nya mula sa supot na hawak at kabilang doon ang dildo.

Wow. Saan nya 'yan gagamitin? Sa sarili niya? Bakla ba 'tong si Samuel? Hindi halata ah. Iiling iling akong itinuon nalang ang atensyon sa daan. Ano bang pakialam ko sa kasarian niya? Bahala siya sa buhay nya.

Pero damn. Big block cock 'yung dildo'ng binili niya ah? Ang lakas ng trip mo, bro.

***

DIANNE'S POV

Nag-text sa akin si Train at nagpapatanong kung magtatanggal ba talaga si Dad ng staff sa department niya. Ang sagot ko ay hindi ko rin alam. Tapos nakiusap siya na kung pwedeng huwag tanggalin ang secretary ni Dad na si Ate Reina. I told him that I will try my best to convince my dad.

So it turns out, Clara is Ate Reina's younger sister. Hindi na lingid sa aming tatlo na nanliligaw si Train sa nursing student na si Clara de Luna. Pero hindi ko pa alam na ate niya pala si Ate Reina.

So ayon nga ang ginawa ko no'ng gabi, ang pilitin si Dad na huwag tanggalin si Ate Reina kung sakali.

"Don't worry, Reina is a skilled secretary, I won't fire her no matter what," sagot ni Dad habang kumakain kami ng pizza.

"Thanks, dad."

Ti-next ko rin agad si Train para i-update ito sa desisyon ng ama ko. Matapos kong magtipa ay kumuha ako ng slice ng pizza saka nakipag-kwentuhan kay dad sa mga walang kwentang bagay.

Natuwa nga pala si dad nang makita ang pinamili ko. At medyo nahiya pa sya para sa akin nang malamang hindi ako nagbayad kahit piso sa mga 'yon. Haha.

Noong time na nagkukwentuhan kami, nangangati na ang bibig kong tanungin kung ano ang relasyon ni Dad at ng kanyang boss, pero pinigilan ko ang sarili ko. I will wait for him nalang to tell me once he's ready.

Kinabukasan ay naunang pumasok si Dad sa akin. Dahil lunes ay may flag ceremony pa, e tinatamad akong umattend kaya nagpahuli ako.

Lumabas na ako ng gate namin kalaunan, bihis na, saka tatawagan na sana si Theo para magpasundo, nang dumaan sa harapan ko ang sasakyan ni Train. Medyo nagulat ako. Ano'ng ginagawa niya dito?

"Hey," bati ko nang bumaba ang wingshield.

"Hey," balik niya. Dumungaw siya saka suminyas na pumasok ako. "Ako na ang maghahatid sayo. Sumakay ka na. Nagpaalam na rin ako kay Theo na ako ang susundo sa 'yo."

"Eh?" Why?" Kahit nagtataka ay sumakay nalang rin ako. Pero pinababa ako ni Train nang sa shotgun ako sumakay.

"Do'n ka sa likod," aniya. Doon ko lang naintindihan nang dumungaw ako sa likuran ng sasakyan nya at makita si Clara.

"Hi," bati nito. "Pasensya na sa abala. Pero ako ang nag-request kay Train na sunduin ka. Gusto ko kasing makausap ka nang personal, M-Miss Dianne..."

"Ahhh..." Ta-tango-tango akong pumasok saka tumabi kay Clara. Hindi kami close at katunayan ay ito ang unang pagkikita namin sa personal. Kaya ganoon nalang siguro ang pagka-awkward niya sa akin.

Pinaandar ni Train kalaunan ang sasakyan at sinisilip kami sa salamin paminsan-minsan para i-check.

"So, ano ang gusto mong sabihin sa akin, Clara?" Inunahan ko na siyang magsalita dahil mukhang nilalamon talaga siya ng hiya sa katawan. Umusod ako saka tinignan siya mula ulo hangggang bewang. "Totoo nga ang sinasabe ni Train na maganda ka nga! Tinalo mo pa yata ako sa pagandahan, eh."

Nahiya siya sa sinabe ko. Pero agad din niyang binawi ang sarili. "H-Hindi naman. Mas maganda ka, M-Miss Dianne."

Umikot ang mata ko. Saka pabirong pinalo siya sa braso. "Ano ba! Call me 'Dianne' nalang!"

"Sure," untag niya. Nakahinga rin siya nang maluwag. Kalaunan ng pag-uusap namin ay sinabe niya ang dahilan kung bakit gusto niya akong makita sa personal. "Gusto ko sanang magpasalamat sayo sa personal. Dahil sa 'yo ay napanatag ang loob kong ma-secure ni Ate ang posisyon niya sa pinagtatrabahuhan."

"Ah, 'yun ba... Nako! Walang anuman! Atsaka, hindi naman big deal ang ginawa ko dahil hindi naman pala talaga matatanggal si Ate Reina dahil sa skills nya, sabihin ko man kay dad ang concern mo o hindi."

"No, it's still a big deal!"

At nagtalo na nga kami. Pero natawa nalang kami nang matapos ang rebatan.

"Nakabili ka na ng plate mo, Dianne?" singit ni Train nang pababa na sana kami sa compound.

"Hindi pa. Ikaw? Wala ka ring dala?"

"Wala pa rin. Nawala sa isipan kong dumaan sa department store. Geez! Grabe kase kayo mag-biruan ni Clara, pati ako nawindang. Ayun, nawala sa isip ko." Natatawa siya sa sinasabe niya.

"Tatawagan ko nalang si Theo-"

Pinutol ni Train ang sasabihin ko. "Huwag na. Ako nalang ang bibili. Ihahatid nalang muna kita sa main gate bago ko ihatid si Clara sa NTMRC."

Ang NTMRC na tinutukoy niya ay ang North Thomas Medical and Research Center. Isang pribadong Hospital ng NTC na kadikit lang nitong school campus namin, banda sa may silangan.

May malapit na gate sa National Highway na tinatawag naming Main Gate, doon kami madalas bumaba. Pero ang mga MedTech students naman ay sa East Gate madalas bumaba dahil doon sila nag-fi-field demo, liban nalang kung ordinary lectures lang. Kapag ganun, sa Main Gate din ang baba nila.

"Don't bother. Ibaba mo na ako sa NTMRC at sasamahan ko nalang si Clara maglakad para makatambay pa ako sa department nila at makapag-kwentuhan. Sa East Gate nalang ako papasok mamaya, total ay ayaw ko ring umattend ng flag ceremony," mahabang litanya ko. Nagkangitian kami ni Clara nang magtama ang paningin namin. "Ayos lang ba, Clara?"

"Hmm," tipid niyang sagot.

"Sigurado ka ba?" pag-kumpirma ni Train. At nang tumango ako, wala na siyang nagawa at inihatid nalang kami sa compound ng Medical Department. "Ingat, love! Ingat, Dianne! See you later," paalam ni Train bago umalis.

"Thank you for the effort, Dianne," ika ni Clara.

Dinakwit ko ang braso nya at ipinagligkis sa akin. Saka sabay kaming naglakad patungo sa department building nila.

"Since dito nalang rin naman tayo, I want to hear from your perspective naman tungkol sa love story niyo ni Train! Hehe. Paano kayo nagsimula? Paano ka niya niligawan? Paano niyo nakilala ang isa't isa? Kwentuhan mo ako dali! Hehehe." Para akong kiti-kiting naghihintay ng kanyang sagot.

"Ganito kase yon..." At nagsimula siyang ikwento sa akin ang kanilang mala-MMK na lovestory.

Nasa pasilyo na kami nun at kunti palang ang estudyanteng dumadaan. Wala pa rin akong nakikitang prof. At nakakatwang parang mga zombie ang mga estudyanteng nadaraanan namin!

Puro eyebag ang karamihan, ang iba naman ay plakado ang make up pero kung maglakad ay kala mo wala nang lakas sa buong katawan. Malamang ay ang mga night shifty 'yan.

Grabe talaga ang medical field, 'no? Buti hindi ako tinupak at ito ang pinili.

Habang nagkukwentuhan kami ni Clara ay napapalapit din ako sa kanya. I'm growing fond of her! Like, tingin ko pasado sya sa pagiging bestie ko? Yas! Total wala naman akong kaibigan dito sa NTC maliban sa dalawang lalaking kumag. Chance ko na 'to para magkaroon ng kaibigan.

Sana lang ay huwag silang mag-break ni Train.

"You're both thirty minutes late," iyon ang bungad ni Miss Asuncion nang pumasok kami ni Train nang classroom hawak ang plates namin.

"Bakit kami thirty minutes late?" bungad na tanong ko kay Theo pagkaupo sa silya. Nauna na pala siya at nakaupo na sa table nya. Nag-reklamo ako. "Katatapos lang ng flag ceremony ah?"

Ngumiwi siya. "Nagpa-attendance na si Ma'am Asuncion kanina during flag ceremony."

Namilog ang mga mata ko. Saka mahinang suminghal. "What is wrong with her!?"

Iiling-iling akong nakinig sa lectures ni Miss Asuncion. Maging si Train ay napansin kong balisa rin sa kinauupuan.

Sa lahat ng prof. namin mula first year hanggang ngayon, siya lang ang nag-iisang barat na professor na nagbibigay ng parusa sa mga late at absent. Ang iba kase ay walang pakialam kahit wala ka pang matutunan sa lectures nila. Pero itong si Miss, iba ang sapak.

"Miss Wu and Mister Quiñones, both of you follow me in my office," iyon ang huling habilin ni Miss Asuncion bago siya lumabas ng classroom.

Ano na naman ang pagagawin niya sa amin? Ang estudyanteng huling na-late ay pinagawa niya ng Disiplinary Thesis Defense at isa pa sa dean ang ginawang panelists ng bruha! Argh.

This is so not fetch!