author's note: i know, so many plot holes ;_;

⸻

-

-

-

"yeonjun-hyung," beomgyu called yeonjun na halatang nagsp-space out. napatingin naman to sakaniya at may tinuro si beomgyu gamit ang thumb. sinundan niya iyon at nakita niya si jisu na naka ngiti. yung mga kaklasi niya mukhang nakikichismis at nagbubulungan na jisu lately visits yeonjun in vacant class. tumayo naman si yeonjun at lumapit kay jisu. ngumiti si jisu at binigay sakaniya ang isang bento pero bago niya makuha, "i told you let's stop this."

nawala naman ang ngiti ni jisu dito. she tilt her head and ask, "dahil nanaman ba kay ryujin? ano bang nakita mo sakan-?!" bago pa tumaas ang boses niya ay tinakpan ni yeonjun ito at pumunta sila sa kalayuan ng madaming tao. mukhang nagagalit na ito kay jisu, "i decided i'll talk with your mom with my dad para hindi na sila umasa pa."

"i already told you didn't i?" walang ekspresyon na sabi ni jisu sakaniya, "hindi ako titigil hanggang hindi pa tapos, hanggang hindi pa masaya si mama."

yeonjun wash his face with his hands out of frustration, "hindi mo ako mahal, jisu."

"mahal kita."

"lies."

"how?"

"you can't even kiss me nor show love in your eyes when you see me."

naibagsak ni jisu ang bento niyang hawak, nanginginig ang mga kamao niya. she glared at him, "fuck love! i just want my mom to be happy after she pass away!"

"gusto mo ang mama mo na mabuhay sa kasinungalingan at ibaon sa kamatayan, ganun ba?" nakasalubong ang dalawang kilay ni yeonjun dito dahilan lalong magalit si jisu sakaniya kaya tinuro niya ito mismo sa mukha.

"shut up! you don't know how it feels like to have parents passing away without being happy!" bago pa magsalita si yeonjun ay daling tumakbo paalis si jisu na agad naman niyang hinabol. pero hindi pa nakakalayo ay nakita nila ang kanilang mga kaibigan na halatang kanina pa nandun at narinig ang buo nilang pinagusapan. ryujin was there, she's not mad but showing pity of jisu. tinawag nila si jisu pero dali-dali siyang tumakbo palayo sakanila habang pagpatuloy na bumuhos ang mga luha niya. she just wanted her parent to be happy but then again, she failed to complete that simplest task.