- 24
"ryujin," she was cornered on the wall. sa sobrang lapit niya, pakiramdam ni ryujin ay sasabog ang kaniyang dibdib dahil sa bilis ng pagtibok ng kaniyang puso. he was too close, their nose almost touching. he continued in low tone voice, "hanggang keilan mo ba ako iiwasan?"
"hindi kita iniiwasan," umiwas siya nang tingin kay yeonjun dahilan lumapit lalo ito sakaniya na lalong nagpakaba sa dalaga. paano ito nangyari nung una? just ryujin walking alone in the empty hall and they happened to be seeing each other.
"bakit hindi mo ako tignan?" pangalawang tanong ng binata sakaniya. she was hesitant at first but she slowly have eye contact with him. maya-maya, hinawakan ni yeonjun ang magkabilang braso ni ryujin at inihiga ang nuo sa balikat dahilan mabigla ang dalaga sakaniya. she heard him whispering, "i'm sorry please trust me, ryu."
"a-anong ibig mong sabihin?" naguguluhan na tanong ni ryujin sa nakakatandang binata. huminga ng malalim si yeonjun at yinakap si ryujin na nanlaki talaga ang mga mata at sinubukang itulak siya papalayo pero lalong humigpit ang pagkayakap sakaniya.
"i like you though you're stupid," yeonjun said. he continued before ryujin respond, "and you look cute with those precious smile. i like your carefree personality, how child-like you are and maybe.. your naughty side to the point it arouses me."
"bastos!" ryujin scowled, pushing him aggressively. ramdam na ramdam niya ang pagiinit ng kaniyang magkabilang pisngi at ang walang tigil na pagtitibok ng kaniyang puso dahil mismo sa taong nagustuhan niya iyun naririnig. it's very dangerious; he has jisu, her bestfriend, his girlfriend, and he's hugging her to the point she also hears his heartbeats. nang nagsawa na siya kakatulak ay hinayaan niya si yeonjun na kumalas sa yakap niya, "alam mo ba ang ginagawa mo?"
"hindi," yeonjun warmly smiled. nagsalubong naman ang tingin ni ryujin dun dahilan ngumisi si yeonjun, "pero kailangan mo kaming intindihin ni jisu."
⸻
-
-
-
naluluha si ryujin sa nalamang impormasyon kay yeonjun. she quickly covered her face as her tears continued to go out from her eyes. yeonjun quickly get his handkerchief from his pocket, wiping off her tears. naghihikbi na si ryujin kaya tumabi na siya para narin matahana.
"b-bakit niya tinago? ano ba kami?"
tahimik lang si yeonjun na nakikinig kay ryujin. nang natahana si ryujin ay sumisipsip na siya ng kaniyang milkshake na nilibre ni yeonjun. nasa café sila kung saan sila nag-usap. may mga chismoso at chismosa talaga kanina nung umiiyak siya pero buti nalang naghanap ng paraan si yeonjun para mapatigil ang dalaga. ryujin started, "oo pala, ano yung ibig mong sabihin kanina?"
"sa?"
"uhm.. dun."
"huh?"
"nevermind."
"ah, yun?" yeonjun rose an eyebrow. ignoring the fact that he was resting his arm on ryujin's back-layer seat, "tutuong gusto kita, ryu."
ryujin almost spit her milkshake, dali namang binigyan siya ni yeonjun ng tissue dahil alam na niya na talagang ganito reaksyon ni ryujin simula palang. ryujin glances away, "ang pangit talaga ng mga biro mo, senpai-"
yeonjun grab her hand which made her look at him. seryoso ang mukha ni yeonjun, namumula na ng onte ang mga pisngi, agad namang naginit ang mukha ni ryujin dahil parang sa paligid naging mabulaklak at makulay. inilagay ni yeonjun ang palad ni ryujin sa dibdib niya, "did you feel that?"
dali-dali namang kinuha ni ryujin ang kamay niya kay yeonjun. lumayo siya onte kay yeonjun dahil wala nang distansya sakanilang dalawa at mukhang hindi naman nakuha ni yeonjun ang ibig sabihin ni ryujin dahil kinuha niya ang dalawang kamay nito at hinalikan silang dalawa. lalo talagang naginit ang mukha ni ryujin dito dahil biglaan talaga, kakatapos niya lang umiyak, baka umiyak siya muli.
"no need to rush, i'll wait for you." sabi ni yeonjun sakaniya na hindi nagbibitaw ng tingin. agad naman kinuha ulit ang mga kamay niya kay yeonjun, "oo na, pinapatawad na kita pero kailangan muna tapusin 'tong problema."
yeonjun smiled cutely at her, he looks like a fucking puppy who's tamed by the owner. with light pinkish cheeks, "salamat nakilala kita, dalawang likod- aray!"
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com