[A/N: Savannah Shane Lopez on multimedia above]

SAVANNAH

"And CUT!" sigaw ni direk at agad na akong bumaba ng set at dumeritso na sa dressing room.

"Ruby lumabas ka muna." Ani ni Larry kay Ruby.

Umupo naman ako at hinilot ang sintido ko.

"Are you alright?" tanong niya sa'kin.

"I'm fine. Any news from my sister?"

"Wala pa rin, pero balita ko hinahanap ni Hyuno ang kapatid mo."

Napabuntong hininga na lamang ako.

"What do you think? Seryoso kaya si Hyuno sa kapatid ko?"

"I'm not sure, pero base from the efforts, siguro nga."

"Sana lang maibalik na niya ang kapatid ko."

Lumapit naman siya sa'kin at hinawakan ang mga kamay ko.

"Don't worry too much okay? Baka mas lalo kang mastress." Saad niya sabay bitaw ng mga kamay ko at bumuntong hininga, "besides it's my plan from the start at ako lang dapat sisihin. Sorry."

"Stop saying sorry Lar, past is past. We'll just hope Hyuno will find her," I said while starring at my phone nang bigla niya akong yakapin and my heart skip a beat.

I love Larry no doubt, yet I don't know if he feels the same alam kong awkward ang sitwasyon namin dahil manager ko siya at talent niya ako but I can't help it, Larry is one of my inspiration to be an actress we've been together since we we're kids at crush ko na siya simula pa nuon na mas lumalim ngayon.

His action is so confusing dahil simula pa nuon malambing at napakagentelman niya sa'kin. A part of me is still hoping he likes me too.

I quickly released from his embrace and stood up. Ayoko nang umasa pa, ka pagod na.

"Kailangan ko nang mag-ayos baka hanapin na ako ni direk." Saad ko sa kanya.

Tumango naman siya bilang tugon at inabot sa'kin ang isang pares nang sandals. Kumunot naman ang noo ko from confusion.

"Sit down first," ani niya at pinaupo ako "you're stressing so much kaya 'di mo na namamalayang nasugatan na 'yang paa mo, sa suot mong sapatos." He said smiling at dahan-dahang tinanggal ang heels ko. He's right, napaaray naman ako nang nilagyan niya ng disinfectant at band-aid pagkatapos.

I looked at him intently and looked away nang tumingala siya sa'kin, "we're done." He smiled.

Inalalayan niya akong tumayo at dumeristo na ako sa fitting room para magpalit ng damit and a few minutes lumabas na ako.

"Any plans for today?" tanong ni Larry sa'kin.

"You have my sched, I should be the one asking that." Ani ko sa kanya and grab my things.

He smirked at biglang hinablot ang bag ko, "what are you doing?" I asked him.

His smile widen and said... "Tara! date tayo?" tas hinablot ang kamay ko papalabas ng dressing room. Anong meron sa isang 'to? Ang hilig manghablot!

-------

Nilabas ko ang half body ko sa bintana ng sasakyan at niramdam ang preskong hangin. Ahh... It's been a while since hindi ako nakakalanghap ng preskong hangin.

"Hey! Get down!" suway niya sa'kin pero binalewala ko lamang ito and continue what I'm doing.

After hours of traveling nakarating narin kami.

"So sa dagat mo lang naman pala ako dadalhin? What a wise way to start a date." I mocked at him.

He chuckled before saying, "ayaw mo nun? Masosolo mo ako?" and wiggle his eyebrows.

"Whatever, tinalo mo pa ang dagat sa lakas ng hangin." Bored kong sabi nang bigla niya akong hinagisan ng buhangin sabay takbo.

"What the!" I exclaimed at hinabol siya. Lokong 'to!

"Lakasan mo pa tawa mo! Dahil lagot ka talaga sa'kin 'pag naabotan kita!" I scream and continued running.

He suddenly stop and run towards me. What the heck!

Bago pa ako makabreak sa kakatakbo bigla niya akong binangga sabay yakap at pareho kaming natumba sa tubig.

"What the heck are you doing! I didn't bring any clothes!" I said hysterically. Ugh! Kainis!

He just laugh at me kaya mas lalo akong napasimangot at napataas ang kaliwa kong kilay.

"Did you just laugh at me?!" bulyaw ko sa kanya sabay hampas ng malakas sa tubig kaya tumalsik ito sa mukha niya.

"Uy! Gusto ko yan!" saad niya at tinalsikan rin ako ng tubig.

"EHEM!"

Pareho kami napahinto at napatingin sa pinanggalingan ng boses and to my surprise napanganga ako't nakalunok tuloy ng tubig dagat! Eww!

I cough and Larry assisted me papunta sa dalampasigan.

"Ate..." She uttered and walk towards me.

"Seems like you're having a good time." Hyuno said smirking and I arched my left eyebrows at him.

"Hep! hep!" I said signalling Sarah to stop walking and look at the boys.

"Dito lang kayo mag-uusap muna kaming magkapatid." Ani ko at tumango naman sila.

Dumeritso kami sa sasakyan para dito kami mag-usap.

She remain silent and handed me a towel, kinuha ko naman ito at binalot ang sarili ko.

"So kamusta ka?" casual kong tanong sa kanya.

"Galit ka pa rin ba sa'kin?" she asked. Ignoring my question, I sighed and look at her.

"It's my fault anyway. Ako nga ang dapat magsorry sa'yo." Sagot ko sa kanya.

This time humarap na siya sa'kin at ngumiti na parang batang inabutan ng candy, "bati na tayo?" tanong niya.

And again I sighed and before I could react she hug me tightly.

I remember mom told me the day she left.

"Sinabi na sa'kin ng kapatid mo ang mga pinaggagawa niyo."

"Mom if you're just here to scold me---

"No Sav, I promise to Sarah na hindi kita papagalitan and I understand what you did to your sister, ang akin lang naman ayokong parehas kayong masaktan. Time heal all wounds, hintayin mo nalang na bumalik ang kapatid mo at sana magkaayos na kayo. Andito lang kami ng Daddy niyo to support you no matter what."

I also embrace her at binulungan siya, "I hate drama so, cut it off."

Tumawa naman siya at kumalas saka hinarap ako.

"Kahit kailan ang hard mo talaga." She said mocking.

"Whatever." I said pero bigla siyang sumenyas sa aking likuran sakto naman paglingon ko sa tinuturo niya nakita ko si Larry at bigla akong binuhat.

"Ahh! Put me down!" bulyaw ko sa kanya pero 'di siya nakinig.

Tawa naman ng tawa sina Sarah sa likuran namin.

"Hyuno magpapatalo ka ba?" tanong ni Larry kay Hyuno. Hello? buhat-buhat mo pa kaya ako!

"Syempre hindi!" sagot ni Hyuno at bigla namang binuhat ang kapatid ko at gaya ng reaksyon ko kanina sumigaw rin siya sa gulat. "Ready?"

"Teka anong gagawin niyo?/ Wait! anong pinaplano niyo?" sabay naming tanong ni Sarah.

Instead of answering us, sabay silang tumakbo at tinapon kami papunta sa dagat!

"You're both dead!" I scream at the top of my lungs at tinalsikan ako ng tubig ni Sarah kaya pumasok na naman sa bibig ko ang tubig dagat! Shit! ang alat!

Tas nagsitawanan silang lahat.

~Thanks for reading :)