✍Second Note✍
[A/N: Sarah Shane Lopez's photo on multimedia above 👆]
SARAH
Kanina pa ako hindi makapagconcentrate sa sinusulat kong kanta.
Yes, I am a composer yan ang trabaho ko. Mom and dad told me na dapat daw naging singer ako, but I refused. I can't. I'm too shy and coward to face people.
Hindi katulad ng kakambal ko. I always walk behind her shadows, naging taga pagligtas ko siya sa mga mambubully sakin.
Yes, I'm a weak person at depedent sa pamilya at kapatid ko. Kaya mas gusto ko ang ganito. Walang nakakakilala sakin. Walang mananakit sakin.
Back to my sister. I received a call from her, asking a favor. I wonder kung ano iyon. Seems important dahil sa personal niya gustong sabihin, kaya heto ako ngayon di mapakali.
I heard a knock at my room's door pagkatapos kong ligpitin ang mga gamit ko.
"Maam andito na po si madame Shane." Saad ng katulong namin sa labas ng kwarto ko.
Hindi ko na siya sinagot at agad na binuksan ang pintuan ko kasabay nun ang pagbungad ng mukha niya sakin.
"What took you so long to open this damn door Sarah?" Bungad sakin ng kapatid ko.
"Sorry may nililigpit pa kasi ako." Saad ko sa kanya sabay yuko.
"What? Hoy! Ikaw inday! Katulong ba ang turing niyo sa kapatid ko? Hindi kayo siniswelduhan rito para tumunganga!" Sigaw niya sa katulong namin kaya nataranta ako.
"Ate it's okay! Wag mo na siyang pagalitan. Hindi ko kasi pinapayagan paki-alaman nila mga gamit ko, importante kasi mga sinusulat ko." Paliwanag ko sa kanya.
"Whatever! Let's get inside. I have something to discuss." Saad niya sabay pasok sa kwarto ko.
"Yaya dalhan mo kami ng meryenda, please." Saad ko sa katulong namin na nakayuko parin hanggang ngayon.
"No need! Lumayas ka na, may importante kaming pag-uusapan and I'm in a hurry." Sabat ni Savannah.
Bumuntong-hininga na lamang ako at sinabing, "Sige na yaya, bumaba kana."
"O-Opo maam. Sorry po talaga." Saad niya bago ako tinalikuran at agad ko nang sinara ang pinto.
"Your room is still as boring as ever, palitan mo nga to ng kulay! Psh, plain white? and look at you! still wearing that old eye glasses. Sobrang luma at gasgas na niyan. Tommorow you should change that old thing. Okay? So back to our main topic. I'm here to discuss you something na magugustuhan mo." Saad ng kapatid ko. Tss... She's still talkative as ever.
"Ano naman iyon ate?" Tanong ko sa kanya.
"I want you to become a singer---"
"What? No!" Putol ko sa kanya. She knows im too shy to do that.
"Patapusin mo kaya ako pwede?" She said and rolled her eyes.
Tumahimik naman ako at yumuko.
"As I was saying, gusto kong kunin kita para maging substitute singer at double actress. Alam kong matagal mo nang gustong maging artista at singer so I'm giving you a break."
"But, how?"
"All you have to do is to pretend to be me, kapag may shooting kami. Kapag may away scene o di naman kaya'y lapa-lapahan ang role ko ikaw ang papalit sakin total mas magaling ka naman dun. And... Sabi ng manager ko kailangan ko daw maging singer, ang kaso alam mo namang wala akong talent sa pagkanta kaya ikaw ang kakanta para sakin. Syempre hindi nila malalaman na ikaw yun dahil magtatago ka lang sa likod ng camera at ako ang magpeperform sa harap ng maraming tao. So what do you think ? Is it a yes or a definitely yes? I don't accept buts and nos, hindi kita pipilitin pero wag mo rin akong biguin."
It took five minutes bago ko siya sinagot, "Magiging maayos lang kaya ako niyan ate? Paano kung mabuking tayo?"
"Pwede ba wag kang nega? Ito na ang chance mo oh! Diba gusto kumanta? I mean may makinig sa pagkanta mo? So ito na yun! Ito na ang chance mo! C'mon Sarah, wag mo tong sayangin and besides I'm here, walang mananakit sayo kapag nandito ako. Akong bahala sayo." Saad niya sakin.
"Si-sige... Papayag na ako." Saad ko sa kanya na ikinatuwa naman niya. Basta masaya siya susuportahan ko siya. Alam ko namang hindi niya ako pababayaan. Panahon na siguro para ako naman ang bumawi sa kanya.
"Alright! Pack your important things. Starting tommorow sasama kana palagi sakin. And before i forgot at exactly 8 am you have to be prepared dadalhin kita sa eye clinic and salon. Oh! I'm so excited this is going to be fun! Okay! I have to go na, Bye sistah!" Saad niya bago lumabas ng kwarto ko.
Ako naman naiwang tulala at napahiga sa kama. Hayy... Ano ba tong pinasok ko. Sana makayanan ko to. Good luck to me. I hug my pillow at hindi ko namalayang nilamon na pala ako ng antok.
********
Singkit's note:
~Thanks for reading :-*
Highest rank attainment:
#58 in Chicklit 03/03/17
#77 in Chicklit 02/16/17
#78 in Chicklit 02/15/17
#81 in Chicklit 02/11/17
#103 in Chicklit 02/04/17
#119 in Chicklit 02/02/17
#129 in Chicklit 01/31/17
#133 in Chicklit 01/29/17
Thank you po! Kahit kakapublish ko lang nitong story nasa Ika one hundred na agad ako. 😊 Sobrang nakakainspired. I'll be updating everyday, I hope. pagsisikapan ko pa.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com