Hoofdstuk 14: "Is er nog iets wat je me wilt vertellen?"

Al drie weken lang houden Carel en ik het vol om een relatie in stand te houden zonder dat Kasper erachter komt. Volgens mij is hij het zelfs minder wantrouwig geworden. Ergens voel ik me wel schuldig, ik bedoel, ik weet dat Kasper gelijk wil weten wanneer ik een vriend heb. Hij wilt hem eerst controleren en aangezien het Carel is weet ik toch al dat hij nee zegt. Daarom blijf ik liegen tegen hem, vertellen Carel en ik niemand van onze relatie, alleen zijn gezin weet er vanaf en dat is echt een uitzondering. 

"Alles oké?" Kasper kijkt me met een frons aan. Ik zit al een dikke vijf minuten doelloos in mijn spaghetti te prikken met mijn vork, zonder een woord te zeggen. 

"Sorry wat zei je?" Verontschuldig ik me en ik kijk hem vragend aan. 

"Of alles oké is. Je bent de laatste tijd zo veel weg en als je thuis bent ben je mijlenver met je gedachten." Ik bloos. 

"Alles is prima, ik heb gewoon veel aan mijn hoofd, ik weet nog steeds niet waar ik ga studeren en ik begin het een beetje te veel worden." Kasper knikte en stond op om zijn zusje een knuffel te geven. Inmiddels was hij ook van zijn krukken af en kon hij weer beginnen met trainen zodat hij hopelijk nog voor het einde van het seizoen weer op het veld van de arena kon staan. 

"Je kan het altijd gewoon zeggen, ik zal je nergens raar voor aankijken, ik ken mijn zusje." Ik leg mijn hoofd op zijn schouder en begin te snikken. Ik voel me bagger, ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet. Ik ben mijn broer aan het voorliegen dat ik niets met Carel wil, maar intussen heb ik al bijna een maand een relatie met hem. "Is er nog iets anders wat je me wilt vertellen?" Vraagt hij dan voorzichtig en ik schud snel mijn hoofd, misschien wel iets te snel. 

"Nee." Het komt er zacht uit, maar Kasper weet wat ik bedoel en houdt me dicht tegen zich aan en zegt verder niets. 

"Zullen we vanavond gewoon alleen maar films kijken tot we in slaap vallen? Met een hele voorraad aan lekkers naast ons?" Een waterig glimlachje breekt door bij mij en ik knik. 

"Dat klinkt als een goed plan." Hij trekt zich terug uit de knuffel en veegt de tranen van mijn wangen. 

"Als jij gaat douchen dan ruim ik de tafel even af en dan zal ik daarna snel onder de douche stappen en dan gaan we samen op de bank liggen." Zegt hij en begint dan de afwas op te stapelen zodat hij het makkelijk op het aanrecht kan zetten. 

"Moet ik echt niet helpen?" Hij schudt zijn hoofd en ik geef hem een kus op zijn wang voordat ik met schone kleren naar de badkamer loop. Ik kleed me uit, haal mijn make-up van mijn gezicht en stap dan onder de warme stralen van de douche. Ik sluit mijn ogen en geniet van de warmte die mij helpt mijn lichaam te ontspannen. "Ik maak er een puinhoop van..." Mompel ik en zet dan de kraan weer uit zodat ik mijn haren in kan soppen met shampoo.

xxx

Na een drie kwartier zitten Kasper en ik op de bank en liggen onder een dekentje met warme chocolademelk en een hele lading met pepernoten. We kiezen een film en kijken die tot Kasper halverwege hem op stop zet.

"Wat doe je nou?!" Vraag ik verbaasd aangezien er net een spannende scene bezig was. 

"We moeten praten, dit gaat zo niet langer en dat weet je zelf volgens mij ook. Er zit jou meer dwars dan alleen je studie en waar je die gaat doen, dat heb ik heus wel in de gaten." Ik bijt op mijn lip, bang voor wat er nu gaat komen. "Heb ik gelijk of niet?" Ik knik. "En ik weet dat je een relatie hebt met Carel." Met grote ogen kijk ik hem aan. 

"Je-je..." Kasper knikt.

"Al na een paar dagen had ik het in de gaten. Kom op Janna, je bent mijn zusje, ik heb heus wel in de gaten als er iets is. Zeker nu je in Nederland bent met mij." Ik bloos en kijk naar mijn handen, maar Kasper pakt ze vast. "Ik weet dat ik nu niet het meest enthousiast was toen jij en Carel gekust hadden en toen jullie betere vrienden werden, maar als je toch een keer van iemand moet gaan houden, dan Carel maar." Ik grinnik. 

"Volgens mij heb jij liever dat ik een kattenvrouwtje word of niet?" Nu begint Kasper te lachen en het verbaast me toch wel. Ik had niet gedacht dat hij het zo licht op zou vatten. 

"Het liefst wel." Plaagde hij. "Maar met alle gekheid, ik wil dat jij gelukkig bent en als jij gelukkig bent met Carel, dan is dat maar zo." Ik glimlach. "Carel is een goede jongen en ik denk niet dat hij jou pijn zou doen."

"Als hij het al van plan was dan zou hij het niet durven omdat ik jou als mijn broer heb." Kasper schudt zijn hoofd en trekt mij in een knuffel. 

"Ik zou niet weten wat ik zou doen als iemand jou pijn zou doen. Je betekent zo veel voor me, net zoals Kirsten en Freya, maar op dit moment kan ik alleen jou beschermen op de fysieke manier en geloof me, dat ben ik ook van plan." Hij drukt een kus op mijn hoofd. "Maar beloof me in vervolg alles gelijk te vertellen, hoe bang je ook bent voor een rare reactie van mij. Ik zal mijn best doen om alles eerst van beide kanten te bekijken voor ik reageer, maar ik vond het niet heel leuk om het zelf uit te moeten vinden dat jij en Carel een relatie hebben." Ik lach schaapachtig en bijt weer op mijn lip. 

"Ja, sorry daarvoor."

"Het is goed, maar alsjeblieft beloof me dat het niet nog een keer hoeft te gebeuren." Ik glimlach en trek Kasper in nog een knuffel. 

"Ik beloof het."

Boem! Kasper weet het! Wie had verwacht dat Kasper zo relaxed zou reageren?

Ik ben echt super moe op dit moment, dus als er stomme fouten in zitten dan spijt het me zeer, maar ik ben echt gesloopt.