Chapter 54

Fall into Pieces

"What do you think about our new experiment? Supreme Commander?" asked the scientist while examining hundreds of glass cylinders inside the laboratory containing their new experiment. Each glass contains green liquid that bubbles every time the creature inside stirs.

Nicolas Raven smirked in amazement. Yes, Ivan Crone was dead but it doesn't mean that they can't think of a new experiment that will annihilate the whole Vampire Clan. He put his right hand in one of the glass cylinders and stared at the creature that looks like a fetus. Wires and tubes are connected to eats body to keep it alive; they are just waiting for its development.

"Can you tell me what power lies beneath this tiny body?" Nicolas looked at the scientist and waited for its answer.

"It's more powerful than the Fiends, Supreme Commander. In fact, we've developed one and if you'd like to see it, follow me." The scientist walked towards the big door at the end of the laboratory. He punched the code and the door opened.

A faint smell of rusted metal and medicine hits Nicolas's face. He scrunched his nose in disgust and followed the scientist down the narrow hallway until they reached a big empty room.

"Where is it?" Nicolas said impatiently. He doesn't want to lose time for this, he has many things to do, including the planning of obliteration of the vampires.

"Patience, Supreme Commander." The scientist, again, walked towards the wall and pushed a red button. All lights turned on and a much bigger glass cylinder was placed in the middle of the room.

But unlike the previous glass cylinder, this cylinder was empty with green liquid and the creature inside was human-like, it has a well-built body and indeed, a beautiful creature.

"What can you say?"

"It's superb. I want to know his skills and power. Show me."

"We've spent months just to finish this creature. Anyways, kailangan ko munang gisingin siya ang it will take time. Masyadong madaming kapangyarihan ang nagamit niya noong tinest namin ang kakayahan niya."

"It's okay. Kaya ko pang maghintay." Nalimutan na lahat ni Nicolas ang kaniyang mga gagawin at hindi niya mapigilang mapatitig sa nilalang na napapalibutan ng makakapal na bubog. Sa itsura pa lamang nito ay mukha na itong malakas.

The scientist walked towards the big screen and he started to type codes, pushed buttons, and read every detail that pops out on the screen. Nicolas watched the scientist quietly. Makikita sa screen ang litrato ng nilalang at sa tabi nito ay DNA nito at ibang impormasyon tungkol dito.

"Watched carefully, Supreme Commander. He'll wake up anytime soon." After the scientist said that, Nicolas turned to face the glass cylinder and waited for the creature to wake up.

After a few minutes of waiting, the creature began to move. His fingers twitched and slowly opened his eyes. Nicolas stared at the creature in astonishment, the creature's eyes were gold and its hair is silver.

"What do you call with this creature?"

"Adamant."

"It's surprising that the Vampire Hunter Clan is not making their next move," mutawi ni Israel habang nakatingin sa bilog na buwan mula sa malaking bintana ng kaniyang kwarto. He's wearing his usual poker face and when he sees Jullia's smiling face, he couldn't help but smile too.

Jullia walked over to him and hugged him from behind. "Aren't you thankful? Ibig sabihin lang no'n makakapaghanda pa tayo para sa pagdating nila."

Israel faced the latter and kissed her forehead. They're so close that they feel like their hearts will explode with so much love.

"Excuse me, my lady. You mean makakapaghanda pa 'kami', you're not going with us kapag makikipaglaban na kami. It's safe for you to be here."

Jullia pouted her lips and creased her forehead. "I want to fight too. Hindi naman ako mapapahamak at isa pa, makakatulong din naman ako sa inyo. Ayoko namang maghintay na lang dito sa mansyon, baka mabaliw ako sa pag-aalala sa 'yo."

"Ako ang mas mababaliw kung may masamang mangyayari sa 'yo kung sakaling sumama ka sa pakikipaglaban. Jullia, this is your second life at ayokong masayang lang 'yun dahil sa mga mangyayari sa pagitan ng mga bampira at hunter."

Tumingkayad siya para mahalikan sa labi si Israel, masyado kasi itong matangkad para sa kaniya.

"It's okay as long as I'm with you. Kahit na mamatay man ako sa huli o mabuhay pa rin ako sa huli, I will still love you, nothing will change."

Israel can't hold it any longer; he circled his arms around Jullia's tiny waist and pulled her closer to him. He dipped his head and kissed her soft lips. In his entire years of living, this is the first time he felt something special towards a woman. He's never been interested in being in a relationship but when he met Jullia, everything has changed.

Their kisses turned from gentle to wild and like a flame, their heart burst in love and excitement that it almost hurt. Jullia circled his legs around Israel's waist and he carried her off to bed. He gently laid her down and started to kiss her neck, down to her collarbone, and back to her lips again.

He was about to remove the latter's clothes when the door burst open.

"Israel–oh!" sigaw ni Trey habang nakahawak sa magkabila niyang pisngi. Kasama niya ang dalawa niyamg kapatid na sina Tred at Tres.

'Agad namang tumayo si Israel at napamura na lang sa sarili. Bitin. "What the hell do you want?"

Tumayo na rin si Jullia at dumiretso na lamang sa may banyo dahil nahihiya siyang naabutan pa sila sa gano'ng posisyon.

"Hulaan mo," mapang-asar namang sabi ni Trey.

Naihilamos naman ni Israel ang kaniyang kamay sa kaniyang mukha at saglit sumulyap sa pinto ng banyo kung saan pumasok si Jullia. Gusto niyang sundan doon sa loob si Jullia at ituloy ang bagay na naudlot dahil sa tatlong bugok na 'to. "Seriously, Archer Brothers, tell me what you want. Or else I'll wring your neck to death," matalim na sabi ni Israel. Masama kasing binibitin ang mga Walker, sumasama ang mood nila kapag nabibitin.

"Uy, may nabitin," isa pang pang-aasar galing naman kay Tres. "Pero seryoso, ang dahilan kung bakit nandito kami ay para sabihin na wala talaga kaming kailangan sa 'yo."

Israel gritted his teeth in annoyance. Pero bago pa niya mahuli ang tatlo ay mabilis silang lumabas sa kaniyang kwarto. Lumabas siya sa hallway para hanapin ang Archer Brothers pero hindi na niya nakita kaya mas minabuti na lamang niyang bumaba na muna sa kusina para kumuha ng baso ng tubig.

I swear if I see them again, I'll give them a punch on the face.

SAVANNAH woke up in the middle of the night because she had a bad dream. She looked at her clock and it's 10 o'clock in the evening. She slipped out of bed and got outside her room. All the lights were turned off indicating that all of them were asleep.

She tiptoed while walking down the stairs to avoid making noise. She goes to the front door and the moment she opened it, warm air hits her face. On the front porch, there was a figure sitting at the three-step stairs. She walked slowly and when her eyes adjusted from the light coming from the full moon, she figured out it was Cross.

"Hey," she muttered and sat beside the latter.

Cross looked at her, shock was written on his face.

"Why are you still awake?" he asked. "Umakyat ka na roon at matulog ka na dahil gabi na." He ruffled her hair and smiled at her.

She pouted and shoved his hand away from her head. "Kagigising ko lang kaya tapos patutulugin mo na naman ako? Ayoko nga," she said stubbornly that made the man smile. "I had a bad feeling and I don't know why."

The wind blew that sent shivers to their spine. Pareho silang napamasid sa paligid dahil may kakaiba talaga sillang nararamdaman, na para bang may hindi magandang mangyayari. Tumayo si Cross at lumingon sa paligid at napatingin sa isang direksyon kung saan may kung anong bagay na kumislap. Nanlaki ang kaniyang mga mata at lumapit kay Savannah payukuin ito.

"Yumuko ka, Savannah!" He shouted.

Sumunod si Savannah kahit hindi alam ang nangyayari. Nagsisimula na rin siyang kabahan. May kung anong bagay na lumipad papunta sa kanila at nang tingnan ni Cross ito ay isang dagger na ngayon ay nakatusok sa punong malapit lang din sa kanila. Binunot ni Cross ang baril niya sa kaniyang bulsa.

"Pumasok ka sa loob, Savannah! Gisingin mo sina Patrick!"

"But don't you remember? They're not here!"

Napamura na lamang si Cross nang maalala na umalis nga pala sina Patrick at Venz para bumalik sa headquarters dahil kapag hindi nila ginawa 'yun ay baka mapaghinalaan ang dalawa kaya kada-linggo ay bumabalik sila roon para tumulong o gawin ang kanilang trabaho.

"Go inside. Savannah!"

Muling sumunod si Savannah at tumakbo papasok sa loob ng bahay. Umakyat siya sa kaniyang kwarto, sinara niya ang pinto at ini-lock ito. Hinawi niya ang kurtina sa kaniyang bintana at pinanood ang maraming kalalakihan na pinapalibutan si Cross. Ang iba sa kanila ay may hawak na kakaibang baril, ang iba naman ay may hawak na espada at dagger. Nanginginig siya sa takot, hindi para sa sarili niya kundi para kay Cross.

Mahigpit na nakahawak si Cross sa kaniyang baril at palipat-lipat ang pagtutok sa bawat isang mga hunter na nakapalibot sa kanya. Hindi na siya nagulat na natrack na sila nito at ang masama pa, nakita nilang kasama niya si Savannah. Malamang ay mas naging malakas ang suspetya nito sa kaniya. Hindi niya pwedeng hayaang makuha ng mga ito si Savannah dahil siguradong magiging delikado ang buhay nito sa kamay ng sarili nitong kadugo.

"Fancy seeing you here, Cross Falcon." The guy smirked. Hindi matandaan ni Cross ang pangalan nito pero isa ito sa magagaling na hunter.

"What do you want?"

"Pinapahanap ka sa amin ng Supreme Commander at mukhang hindi lang ikaw ang maiibalik namin sa kaniya kundi ang batang iyon." Tumuro siya sa itaas, sa may bintana ng kwarto ni Savannah. Nakasilip si Savannah sa bintana.

" 'Wag niyo siyang papakealaman. Kung ako lang din naman ang gusto niyong makuha, sasama na ako sa inyo pero 'wag na 'wag siyo siyang idadamay dito."

Lumapit sa kaniya ang lalake at napansin niya ang suot na kwintas nito na may bilog na pendant at may nakasulat na pangalang Jem. Pamilyar ang pangalan malamang ay madalas din niyang nakakasalamuha ito pero hindi niya nabibigyan ng atensyon.

"Bakit? Dahil siya ang anak ng Legendary Vampire? Siya ang anak ni Kisha at ang apo ng Supreme Commander?" nakangising tanong nito. Nanlamig ang buong katawan ni Cross na para bang binuhusan siya ng malamig na tubig na may kasamang yelo sa katawan. Nanginginig ang buo niyang katawan.

"Paano ka naman nakakasigurado sa sinasabi mo? Matagal ng patay ang anak nina Van at Kisha. Pagkapanganak pa lamang ni Kisha ay patay na ang sanggol."

Kung may Diyos man, kung totoo Ka man, 'wag Mong hahayaang mapahamak si Savannah. Kahit ako na lang. Nagmamakaawa ako Sa 'yo.

"We are not fools, Cross Falcon. We are always watching you. Napatunayan naming bampira ang batang inaalagaan mo at anak ito ng Legendary Vampire. Nakakahiya ka, Cross, nagawa mong kampihan ang mga bampira na siyang sagabal sa angkan natin?"

Napangisi naman si Cross. Gusto man niyang sisihin ang sarili niya sa nangyayari ngayon, ay wala na siyang oras. Hindi dapat niya rito itinago si Savannah, sana nangibang bansa na lamang sila.

"Fine. She's their daughter. So what? You can't get her anyway. Dadaan muna kayo sa 'kin."

Naging dilaw ang mga mata ni Cross at nagsimula ng humaba ang kaniyang pangil. Naalarma ang mga hunter na nakapalibot sa kaniya. Napansin niyang hindi ordinaryong baril ang dala ng mga ito. Sa ibabaw ng mahabang baril ay may nakapatong na maliit na glass cylinder na may lamang tubig na kulay asul. Napagtanto niyang ito ang baril na kapag natamaan ang isang bampira ay kaya siyang gawing tao.

Binuhos ni Cross ang kaniyang lakas sa una niyang pag-atake. Mabilis niyang sinugod ang mga hunter at mabilis din niyang iniilagan ang bawat baril nito sa kaniya. Pero dahil hindi naman gaanong bihasa si Cross sa kapangyarihan niya ay mabilis siyang napapagod, hindi pa gaanong tanggap ng sistema niya ang dugo ng bampirang nananalaytay sa kaniya dahil sa pagkagat sa kaniya noon ni Victoria. Kung kailan kailangan niya ang kapangyarihan, at saka naman ito hindi nakisama sa kaniya.

Tumingin siya sa bintana at nakasilip pa rin doon si Savannah at kitang-kita rito ang takot sa kaniyang mga matang nalandasan na ng luha.

"Savannah! No matter what happens, just run! Don't come back and save you life!" sigaw niya rito at bago pa niya marinig ang sagot ni Savannah ay muli siyang inatake ng mga hunters.

Napuno ng putok ng baril ang buong kapaligiran at sa hindi inaasahang pangyayari ay natamaan siya ng baril sa kaniyang balikat at ilang segundo pa lamang ay umeepekto na sa kaniya ito. Napaluhod siya sa lupa at nakadagdag sa sakit ng katawan niya ang walang sawang pagsipa at pagbugbog sa kaniya ng mga hunter.

" 'Yan ang nararapat sa 'yo! Dapat sa 'yo ay mamatay!" Tumawa nang malakas si Jem at binigyang muli ng isang malakas na sipa si Cross sa kaniyang tiyan kaya napahiga siya sa lupa. "Nakalimutan kong sabihin, sabi nga pala ng Supreme Commander, kami na raw ang bahala kung ibabalik ka namin ng buhay o dito ka na namin papatayin." Bumunot ng baril si Jem at itinutok kay Cross. "At napagdesisyunan kong patayin ka na lang dahil para wala ng sagabal sa pagkuha namin sa anak ng hinayupak na bampirang 'yon!"

Nakita ni Savannah ang balak gawin ni Jem at hindi niya alam ang gagawin. Nanigas ang buo niyang katawan, gusto niyang sumigaw pero walang lumabas na boses sa kaniyang bibig. Punong-puno ng luha ang kaniyang mga mata at naninikip ang dibdib niya sa sobrang sakit na dulot ng nakikita niya.

Dahil ba 'to sakin? Ako ba ang kailangan nila? Bakit sinasaktan nila si Cross?

"Say goodbye to our world, Cross."

With just one click, it ends.

Tumakbo si Savannah palabas ng bahay at hindi na niya alam ang ginagawa niya. Ang tanging alam niya lang ay nakatingin siya sa duguang katawan ni Cross at nakapikit nitong mga mata. Hinarangan siya ng mga hunters na lumapastangan kay Cross pero hindi niya alam kung bakit kapag lumalapit ang mga 'to sa kaniya ay tumatalsik ang mga ito. Hindi niya rin alam kung bakit kahit binabaril na siya ng mga ito ay bumabalik lamang ang bala sa kanila. Wala na siyang iba pang gustong gawin kundi ang malamang buhay pa si Cross.

Nang makarating siya sa kinahihigaan ni Cross ay lahat ng hunters ay nakahandusay na sa sahig, ang iba ay may sugat, ang iba ay may tama ng bala na galing sa sarili nilang baril, si Jem naman ay nakatulala kay Savannah at hindi makapaniwala sa nangyari. Sa isang minuto lamang ay naubos ang kaniyang mga kasamahan. Dapat na ba siyang matakot? Dapat na ba siyang umalis?

"C-Cross! What the hell, Cross?! Are you planning to die in a place like this?! In a situation like this?! Come on, Cross! Wake up! I hate you! You said you will be by my side forever! You're such a weakling! Why didn't you use your power?! Are you stupid?! Cross! Wake up!" Hindi na mapigilan pa ni Savannah na humagulhol. Walang sawa niyang hinahampas ang dibdib ni Cross at mahigpit niyang hinawakan ang kamay nito.

"H-Hey, big girl. You're so ugly when you're crying. Don't cry for me please." He reached out his hands and caressed the girl's chick that is wet with tears.

"Why wouldn't I?! Ano ba, Cross?! Bumangon ka nga riyan! Umalis na tayo rito! 'Wag ka ngang umarte na parang mamamatay ka na!" Hinila-hila ni Savannah ang braso ni Cross pero hindi na nito maigalaw ang buo niyang katawan dahil na rin sa tama ng baril malapit sa puso niya at dahil na rin sa gamot na ibinaril sa kaniya para mawala ang pagiging bampira niya.

"Stop with the drama! I'm sick of your bullsh*ts! You should die alongside that piece of cr*p!" Itinutok ni Jem ang baril, ang baril na may halong gamot para gawing tao ang isang bampira. Nakatutok ito kay Savannah at nang iputok niya ito ay pinilit ni Cross na bumangon at niyakap niya si Savannah.

Naramdaman ni Savannah ang pamamasa ng balikat niya dahil sa sinukang dugo ni Cross. Nanginginig ang kamay niyang nakapatong sa likudan nito at nang tingnan niya ang kaniyang kamay ay puno ito ng dugo. Nakayakap pa rin sa kaniya si Cross pero hindi na ito gumagalaw. Pahina na rin nang pahina ang tibok ng puso nito.

Muli na namang tumulo ang luha ni Savannah habang nakatitig sa kamay niyang puno ng dugo ni Cross. Dahan-dahang nalaglag si Cross mula sa pagkakayakap sa kaniya at muling nahiga sa lupa at naghihingalo. Nakapikit na ang kaniyang mga mata. Humihinga siya gamit na ang kaniyang bibig para makakuha ng hangin pero hindi na niya kaya, unti-unti ng bumibigay ang katawan niya.

"C-Cross, you can't die. You can't leave me like this."

Cross slowly opened his eyes and gave her a faint smile. "Come here." He motioned her to come closer and so she did. She leaned on him and he planted a soft kiss on her forehead. "You're so precious to me, Savannah. Always remember that I did all of these because I love you and I need to protect you. Go find your Mom and Dad. Kisha and Van will definitely love to see you."

"No! We will go there together. You promised me you won't leave me! Cross! Please! Don't close your eyes. " She punched Cross chest and cried her eyes out. She put her hands in Cross heart and it's not beating anymore. She sobbed and her whole body shook.

Parang binibiak ang kaniyang puso. Ang makita ang taong nag-alaga sa kaniya simula nu'ng bata pa siya, nagbigay sa kaniya ng sobra-sobrang pagmamahal ay mawawala lang sa kaniya ng ganito na lang. Tinitigan niya ang mukha ni Cross na para bang natutulog lang. She leaned on him again and kissed his forehead. A tear dropped on his face and she wiped it using her small hands.

"Tapos ka na ba sa drama mo? Tama lang 'yan sa kaniya! Ang mamatay ang pinakamagandang bagay na gusto kong mangyari sa kaniya! Kaya wala ka ng kawala pa! Sumama ka sa 'kin!" Lumapit sa kaniya si Jem.

Nanatiling nakatungo si Savannah. Nang makalapit sa kanya si Jem ay tumayo na siya at hinarap ito.

Nagulat naman si Jem at napaatras nang makitang mapula na ang mga mata ni Savannah at nababalutan ito ng aura na kaiba sa nakikita niya sa mga bampira. Parang may force field na nakapalibot sa kaniya at kapag sinaktan mo siya, babalik sa 'yo ng maraming beses ang pananakit na ginawa mo.

"You killed him," dahan-dahan niyang sinabi habang papalapit kay Jem. Para siyang nawawala sa sarili, hindi alam ni Savannah ang ginagawa niya. Ang gusto niya lang ngayon ay pira-pirasuhin ang taong pumatay sa importanteng tao sa buhay niya. "And now it's my time to kill you."

Tatakbo pa sana si Jem pero naharangan 'agad siya ni Savannah. Sa liit ni Savannah na hindi pa halos maabot ang kaniyang balikat, nagawa nitong patumbahin siya at ang tangi lamang natira kay Jem ay ang damit niyang nakalatag sa lupa at puno ng sarili niyang abo.