Hyuno

"Good evening sir may I take your order?" tanong ng waitress sa'kin.

"Maybe later, may hinihintay pa kasi ako. Just a glass of water please." Sagot ko sa kanya.

She just nod at umalis na sa harapan ko.

I've been waiting here for almost an hour. 48 minutes to be exact, yet walang Shane na dumating.

I'm sure natanggap niya ang message ko. She didn't even answer my calls. I'm worried na baka pagalitan at pagbintangan siya ng kapatid niya.

Oo, hindi ko pa inaamin kay Shane or iyan ba talaga ang pangalan niya na alam ko na ang totoo.

I just like the Shane that I used to date. Sobrang down to earth niya ibang-iba sa Shane na kalove-team ko.

It's been hour and a half wala paring Shane na dumating kaya napagdesisyunan ko nalang na umalis na.

Hindi na niya ako sisiputin dahil ayaw rin niyang sagutin ang mga tawag ko. She even off her phone. Napabuntong hininga nalang ako. I'll just ask her bukas sana magkita kami.

--------------
Kinabukasan at 11:56 A.M

"Hyuno, kumain ka na ba? Alam mo may niluto ako. Sabay na tayo?" heto na naman ang pangungulit sa'kin ni Eunice. I know she's trying to hit on me for this past few months, hindi ako manhid para 'di makahalata sa kinikilos niya.

Pero ayoko sa mga desperada, mas gusto ko ang inosente't mahinhin na katangian ni Shane na hinahanap hanap ko ngayon. I only saw and had taping with her twin, sinubukan ko ring tanungin ang kakambal niya pero ayaw akong sagutin at ang mas nakakabahala ay ang pagiging tahimik niya.

Pagkatapos ng taping namin hindi ko na siya nakausap dahil iniiwasan niya ako at mas nakakafrustrate dahil hanggang ngayon wala parin ang babaeng gustong-gusto kong makita.

I wanna confess my feelings to her last night. Yun ang gusto kong sabihin pero hindi ko alam kong nasa tamang timing ba ako o hindi. Hindi ako titigil hanggat di ko nakikita si Shane sa araw na ito.

"Wala akong gana. Excuse me." Saad ko kay Eunice. Isa pa 'to, nakakadagdag ng sakit sa ulo.

I immediately left her at hinanap si Shane. I mean yung first Shane ang hirap pag pareho pangalan nila. Tch!

Pinuntahan ko ang exclusive dressing room niya dahil alam ko dito siya o sila ng kakambal niya nagpapalit.

I knock the door trice but no response.

I knock again.

"Shane! Buksan mo 'to. Mag-usap tayo." Ayoko magskandalo pero if it's the only way to talk to her gagawin ko.

"Shane!" I repeated. This time louder halos wasakin ko na pintuan niya.

"Hey! Anong kailangan mo?" ani sa'kin ng manager niya.

"Where's Shane?" seryoso kong saad sa kanya kaya napakunot ang noo niya.

"Anong kailangan mo sa kanya. I'm her manager nagpapahinga siya ngayon. Ako nalang magsasabi sa kanya." seryoso ring saad niya like he's been threatened? Does he likes Shane?

"May importante akong itatanong sa kanya at wala ka na dun kaya asan siya't kakausapin ko."

"Sinabi na ngang hindi pwede eh. Ba't ba ang kulit mo?"

Masasapak ko na talaga ang gagong 'to. Pigilan niyo ako!

"Kung ganun where's the other Shane?"

I saw his face with terror kaya sinunggaban ko agad, "I already know your dirty little secret kaya wag kanang mag maang maangan pa."

"Shit! How could you? Fine! Pero sa oras na may gagawin kang ikapapahamak ng alaga ko. Ako mismo magpapabagsak sa'yo."

"Mark your words." Sagot ko.

"Sundan mo ako." Ani niya at sinundan ko naman siya.

Nang makarating na kami sa parking lot I saw the first Shane na may kausap sa cellphone niya sa loob ng van like she's arguing with someone on the other line.

Binuksan ng manager niya pintuan ng sasakyan at agad na kinausap si Shane.

She off her cellphone at hinarap ako.

"I told you wala na tayong dapat pang pag-usapan. Huwag mo na akong kulitin wala kang mapapala sa'kin." She said habang nakataas ang isang kilay.

"Pwes hindi rin ako titigil hanggat di mo sinasabi sa'kin nasan ang kakambal mo."

"Umalis na si Shane. Happy? Nabuko mo na kami eh, now ito ang kabayaran sa pagiging pakealamero mo."

"You know my condition and our deal Shane. Wag mong inuubos pasenya ko. Asan na ang kapatid mo?!" galit kong saad paikot ikot lang kasi ang storya!

"Pre! Tinatakot mo si Shane, mabuti pa umalis kana." Pagtataboy sa'kin ng manager niya kaya marahas kong kinabig ang braso niya.

"Aba gago ka pala eh!" Akmang susuntukin na niya ako nang harangin siya ni Shane.

"Enough!" sigaw ni Shane na nagpupuyos na sa galit.

"Sarah is not around at kung alam kong nasaan man siya ngayon di ko rin sasabihin sayo. Would you please give Sarah a break? Ano ba talagang pakay mo sa kapatid ko? Kung mahal mo talaga siya just let her go! Lalong lalo na kung ayaw niyang magpakita sa'yo." She exclaimed.

"Mahal ko ang kapatid mo at seryoso ako! Kaya pakiusap let me see and talk to her."

"Mom and Dad is mad at me nang dahil sa kanya. Kaya pwede ba wag mo nang dagdagan ang problema ko!"

"I will help you solve this effing problem if you just let me see her! Fuck!" Napahilamos ako ng mukha gamit ang kamay ko. Hindi ko ugaling manumbat ng babae pero pagdating kay Sarah, Sarah pala pangalan niya nagkakaganito ako.

"I don't know! Mom and Dad only knew where she is!" she's starting to cry and I feel guilt dahil siya yata ang sinisisi ng parents niya sa sitwasyong ito.

"Shit! Shane. Umalis kana! Bago ko pa wasakin yang bungo mo!" galit na bulyaw sa'kin ng manager niya habang yakap-yakap ang umiiyak na si Shane.

"Ruby, ibigay mo sa kanya ang address ng parents ni Shane." Utos niya sa kasamahan niya na kanina pa pala nakikinig samin.

"O-opo." Taranta niyang saad at agad na nagsulat saka pinunit ang piraso ng papel at ibinigay to sa'kin.

"Ikaw na ang bahalang kumausap sa parents niya. Umalis ka na." Huling saad niya bago ko sila tinalikuran.

I immediately ride inside my car at pinaharurot ang sasakyan papunta sa bahay ng mga Lopez.

~Thanks for reading :)