Chapter 21 ♥
Jz's POV
March 20, 20XX
Graduation day.
"Hi zy! Goodmorning!" Bati sakin ni Rae pag kapasok na pag ka pasok nya sa kwarto ko. Napakunot ako ng noo. Maaga pa ah. It's just 8:30 in the morning. Itetext ko nga pala si Dale.
"Aga mo naman. Wala ka bang lakad? Samahan mo naman ako" ako sabay ngiti sa kanya. Yung ngiting walang mata.
"Wag kang ganyan Zy! Naaalala ko si Sehun!" Siya tas para pa syang kinikilig. Eww! Hahaha.
"Sehun ka nanaman! Sino ba yun?" Ako. Eh totoo naman eh, di ko naman yun kilala. Muntanga talaga to si Rae. Sarap sampalin -_- May Drin na may Sehun pa.
Napasimangot sya kaya tinaas ko yung kilay ko.
"Don't tell me na yang sehun na yan. Third party?!" Sigaw ko sa kanya. Kaya bigla syang tumawa ng wagas. Luh?!
"Problema mo? Nababaliw ka nanaman" ako sabay irap sa kanya.
"ewan ko sayo hahahaha! Tara gala tayo!" Siya.
"Punta tayong school!" Ako. Kaya natigilan sya.
"A-ano. S-sa mall nalang. Ano bang gagawin mo sa school?" Siya. Na pa utal utal pa.
"Babatiin ko si Dale" ako sabay simangot
"Text mo nalang!" Sigaw nya na parang kinakabahan. Kilalang kilala ko to pag nag sisinungaling at nag lilihim sakin eh
"May tinatago ka ba sakin Rae? Sabihin mo na ngayon hanggat maaga" ako. Tumingin sya sakin na parang nag aalala at hindi mapakali.
"N-naalala m-mo y-yung journal n-na b-binigay sayo n-ni dale?" pautal utal nyang sabi kaya halos wala akong maintindihan -0- Kung di nga lang masama manapak ng kaibigan ginawa ko na eh. Sarap nya sapakin eh -_-
"Ayusin mo nga!" Ako. Huminga sya ng malalim at pinakalma muna yung sarili nya. Ang weird nya ah! ~_~
"K-kasi j-jhed. Basahin mo na daw yung j-journal na bigay nya. A-at wag ka na daw magtext o p-pumunta sa bahay nila." Pigil hiningang sabi nya.
Napahinto ako. Is he, throwing me out of his life? I suddenly held my necklace then tinanggal ko yun at kinuha yung susi.
I opened the journal and to my surprise, puro pictures yung laman. Puro pictures ko. Wala man lang nalampasan na araw hanggang sa binigay nya sakin nung february.
Ano to?
Sa end ng journal, picture naming dalawa. Yung nag celebrate kami ng bday ko at recognition day.
"Thanks for everything Zy. Thanks for being my inspiration. Hope we'll meet again soon. And please don't break your promises. Wait for me and I'll tell you everything. Im sorry"
Yung nakasulat. Pakiramdam ko gusto kong umiyak pero walang lumalabas. Mas nababahala ako sa we'll meet again soon. Bakit? San ba sya pupunta?
"Samahan mo ko. Pupunta tayo sa kanila" ako. Sabay hatak kay Rae.
"P-pero Jhed" sya
"Matagal nyo ng alam na aalis sya? Hindi ko kayang magalit sa inyo dahil alam kong pinakiusapan lang kayo. Kaya please punta tayo sa kanila. Please Rae" ako. At unti unti ng nahulog yung mga luha ko. Bakit naman ganun?
Hindi pa nga nagsisimula feeling ko patapos na
"Jhed..." Siya. Tapos naluluha na din siya
"I-i need to see him. Please Rae" ako. At hinawakan sya sa magkabilang balikat.
Kailangan ko syang makita. Kailangan.
-
"Im sorry Ms. Jhed. Pero kanina pa sila umalis eh. 2 hrs ago po" sabi ni manang helen. Caretaker ng bahay nila Dale.
"Saan po ba sila pupunta?" Ako. Habang nakahawak sakin si Rae at hinihimas yung likodan ko.
"Nag migrate na sila sa Korea. Dun na magpapatuloy ng pagaaral yung magkakapatid. Kinailangan kasi nilang mag stay dun dahil sa business ng parents nila. May pinabibigay si Angelie at Angela sayo. Sandali kukunin ko" Manang helen.
Pakiramdam ko nanlambot ang tuhod ko. Bakit ngayon ko lang to nalaman?
"Ito na, tsaka ito pala. Naiiwan din ni Dale" manang at may binigay sakin dalawang medyo malaking box na kulay blue at pink at isang small box.
"S-salamat manang. Pero may iniwan po ba silang contact number?" Ako habang hawak yung mga Boxes.
"Wala iha eh. Susunod din kasi kami dun next next week at ibebenta na tong bahay nila" manang. Napahinto ako, hindi pwedeng ibenta to sa iba.
"Manang, wag nyo po munang ibenta to. Papakiusapan ko po sila mommy na sila na ang bumili nito" ako. Habang umiiyak na. Marami kaming memories dito. Ayokong mawala to at mapunta sa iba.
"Naku iha--" I cut her off.
"Umaasa po ako manang. Para pagbalik nila, may babalikan sila" ako. Oo umaasa ako, hindi naman nya sasabihing till we meet again soon. Kung hindi sya babalik diba?
"Mahal mo si Dale iha?" Tanong ni manang na hindi ko agad nasagot.
Bakit ko bnga ba hihintayin si Dale?
"Hindi ko po alam manang. Basta umaasa ako. I was hoping. Pakisabi po sa kanyang. Namimiss ko na sya. Mauuna na po kami" ako at ngumiti na kay manang tsaka umalis.
Habang naglalakad pabalik ng bahay, tahimik lang kami ni Rae.
"Mahal mo sya no?" Rae. Habang nakangiti pero di siya nakatingin sakin. Diretso lang sa daan.
"Hindi ko alam Rae" ako.
"You won't be hurt like that kung hindi." Rae.
"Siguro, siguro Rae. Pero hindi ko maintindihan kung bakit gusto kong mag move on at hintayin nalang sya" ako.
"It's just, you don't love him that much. Na hindi pa sobrang malalim." Siya
"Siguro. Pero i will not break my promise. I'll wait for him" ako.
"You can't say that Rae. Wala sya, hindi malabong magkagusto ka sa iba" siya.
"Ano ka ba! Hindi naman porke sinabi nya na hintayin ko sya tungkol na agad sa love. Malay mo may ibang rason? Ayokong pangunahan sya kaya hanggat wala sya at hindi ko alam ang totoong nararamdaman nya o kung ano ba yung sasabihin nya. Ayokong mag invest ng feelings. Yung mas malalim sa nararamdaman ko ngayon" ako.
"You're really that numb. Aren't you jhed?" Tanong nya. Nagkibit balikat lang ako. Ayokong umasa. Pero aasa akong na babalik sya. Hindi sa dun sa pareho kami ng feelings. Ayoko, nakakatakot.
"Ho lw do you say so?" Me.
She just shrugged, wave his head, sighed then rolled her eyes. Naku Rae! Wag mo kong artehan masasampal talaga kita.
Napailing nalang ako. Malala na si Jhed. Tsk tsk tsk.
--
Pagkauwi ko sa bahay, binuksan ko yung box na iniwan nila. Una kong binuksan is yung kay Angelie. Simple scrap book lang yun, halatang sya ang gumawa. Matalino si Angelie kaya may pag ka artistic sya. Kilala ko si Gelay (gelie) At alam ko madalas na designs nya. Hahaha
Next naman is yung kay ate angge. Puro padilla'a stuff. May letters pa. Mahal talaga ako ni ate angge.
Next kong binuksan is yung maliit na box. Tinignan ko yun at bracelet. May heart plate. Nakalagay dun yung pangalan ko. At may letter din.
Be happy. Wait for me.
-----
Chapter 22 done :)) Sorry sa typos
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen4U.Com